صحیفه سجادیه-دعای دوم-بخش دوم

31 فروردین 1394   طاهره اصغری   گنجینه ادبی   2 نظر   254 بازدید   |

صحیفه سجادیه 
دعای دوم -بخش دوم 

1. وَ أَتْعَبَهَا بِالدُّعَاءِ إِلَى مِلَّتِكَ.. و براى دعوت به دين تو خود را به تعب انداخت.

2. وَ شَغَلَهَا بِالنُّصْحِ لِأَهْلِ دَعْوَتِكَ
. و به پند اهل دعوت مشغول داشت. 
3. وَ هَاجَرَ إِلَى بِلادِ الْغُربَةِ، وَ مَحَلِّ النَّأْيِ عَنْ مَوْطِنِ رَحْلِهِ، وَ مَوْضِعِ رِجْلِهِ، وَ مَسْقَطِ رَأْسِهِ، وَ مَأْنَسِ نَفْسِهِ، إِرَادَةً مِنْهُ لِإِعْزَازِ دِينِكَ، وَ اسْتِنْصَارا عَلَى أَهْلِ الْكُفْرِ بِكَ.
. و به سوى شهر غربت هجرت كرد، از وطن و اهل و خانه و زادگاه و هرچه دلبستگى داشت دورى گزيد، چون مى خواست دين تو را فيروز گرداند و براى سركوبى منكران تو ياوران به دست آورد.

4. حَتَّى اسْتَتَبَّ لَهُ مَا حَاوَلَ فِى أَعْدَائِكَ
تا آن چه درباره دشمنان مى خواست به انجام رسيد. 

.5. وَ اسْتَتَمَّ لَهُ مَا دَبَّرَ فِى أَوْلِيَائِكَ.
و آنچه براى دوستان تو مى خواست تمام گشت.

6. فَنَهَدَ إِلَيْهِمْ مُسْتَفْتِحا بِعَوْنِكَ، وَ مُتَقَوِّيا عَلَى ضَعْفِهِ بِنَصْرِكَ
از يارى تو گشايش خواست و با ناتوانى از تو نيرو طلبيد و سوى آنان تاخت.

7. فَغَزَاهُمْ فِى عُقْرِ دِيَارِهِمْ.
در ميان سراى ايشان جنگ پيوست.

8. وَ هَجَمَ عَلَيْهِمْ فِى بُحْبُوحَةِ قَرَارِهِمْ
و بر آرامشگاه آنان هجوم برد.

9. حَتَّى ظَهَرَ أَمْرُكَ، وَ عَلَتْ كَلِمَتُكَ، وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ.
تا فرمان تو آشكار گشت و سخن تو بر كرسى نشست، با اين كه مشركان را ناخوش آمد.


10. اللَّهُمَّ فَارْفَعْهُ بِمَا كَدَحَ فِيكَ إِلَى الدَّرَجَةِ الْعُلْيَا مِنْ جَنَّتِكَ
خداوندا! او را به ازاى اين رنج به بالاترين درجات بهشت بالا بر. 

.11. حَتَّى لا يُسَاوَى فِى مَنْزِلَةٍ، وَ لا يُكَافَأَ فِى مَرْتَبَةٍ، وَ لا يُوَازِيَهُ لَدَيْكَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ، وَ لا نَبِيٌّ مُرْسَلٌ.
چنان كه ديگرى با او در يك منزلت نباشد و در مرتبه مانند او نبود و هيچ فرشته مقرب و نبى مرسل با او برابر نباشد.


12. وَ عَرِّفْهُ فِى أَهْلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ أُمَّتِهِ الْمُؤْمِنِينَ مِنْ حُسْنِ الشَّفَاعَةِ أَجَلَّ مَا وَعَدْتَهُ
و آن چه نويد دادى از شفاعت نيكو درباره خاندان پاك و امت مؤمن او بيشتر از آن عطا فرما


.13. يَا نَافِذَ الْعِدَةِ، يَا وَافِىَ الْقَوْلِ، يَا مُبَدِّلَ السَّيِّئَاتِ بِأَضْعَافِهَا مِنَ الْحَسَنَاتِ إِنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ.
اى كه به وعده خود وفا مى كنى و گفتار خود را به انجام مى رسانى و زشتى ها را به چندين برابر از حسنات مبدل ميكنى، كه تويى صاحب احسان عظيم.

1
1
0
1 نفر

2 نظر

  1. سلام
    سپاس......
  2. سلام عزیزدلم خیلی زیبا بود ممنونم smiley16 smiley17 smiley33

    سلام عزیزدلم خیلی زیبا بود ممنونم smiley16 smiley17 smiley33
اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.