نگاهی به زندگی چزاره پاوزهنگاهی به زندگی چزاره پاوزه (به ایتالیایی: Cesare Pavese)، شاعر و نویسنده ایتالیایی


مجموعه شعر «مرگ خواهد آمد و از چشمان تو خواهد نگریست» آخرین اثری است که از پاوزه باقی مانده و در آن او همه نگاهش به زندگی و مرگ را جمع کرده است. ترجمه فارسی این کتاب هم موجود است.
در کتاب آخر «جمع زنان تنها» که پس از مرگ پاوزه منتشر شده، او مرگی مثل مرگ خودش را در اتاق یک هتل تصویر کرده است.
این کتاب که اخیرا در ۱۸۰ صفحه به فارسی ترجمه شده، داستان زنی است که پس از سال ها به شهر محل تولدش بازمی گردد و آنجا با افراد مختلفی برخورد می کند که یکی از آنها نقش مهمی در روند داستان دارد و به عنوان یکی از شخصیت های کلیدی داستان در کنار این زن قرار می گیرد. آنتونیونی، کارگردان مشهور ایتالیایی سال ۱۹۵۵ فیلمی با اقتباس از این داستان ساخت...



آخرین کتاب پاوزه که سال ۱۹۵۰ در ایتالیا منتشر شد «ماه و آتش» است که ۲ سال بعد ترجمه انگلیسی آن نیز به بازار آمد.
چزاره پاوزه را بدون شک در شمار یکی از چهره های بزرگ ادبی ایتالیا و جهان در قرن بیستم جای می دهند. او اگر در ۴۲ سالگی این دنیا را ترک نمی کرد، حالا ۱۰۲ سال داشت. این شاعر، نویسنده، مترجم و منتقد مشهور ایتالیایی یکی از آن نویسندگانی است که در اوج سلطه فاشیسم در این کشور، در تحول ادبی سرزمینش نقشی مهم داشت.
پاوزه را به عنوان چنین مردی می شناسند: مردی خجالتی که خود را از دیگران مخفی می کرد و تنها در اشعارش می شد با شخصیت او روبه رو شد، مردی مصمم که برای مبارزه با فاشیسم تردید نداشت. مردی غمگین که زندگی را یکسره سیاهی و تباهی می دید و از رفتارهای سیاسی خسته بود... .
پاوزه پس از پایان تحصیلات مدرسه ۲ سال را صرف یادگیری زبان یونانی و لاتین کرد و از آنجا ادبیات را کشف کرد. بعد در دانشکده ادبیات دانشگاه تورین، به یادگیری زبان انگلیسی پرداخت و با ادبیات آمریکا آشنا شد. همه عشق او برای یادگیری زبان انگلیسی خواندن اشعار والت ویتمن شاعر نوگرای آمریکایی و پدیدآورنده شعر آزاد آمریکا به زبان اصلی بود. او پایان نامه دانشگاهی اش را سال ۱۹۳۰ درباره ویتمن نوشت. در دانشگاه یکی از مرشدهای او آلن گینزبرگ متخصص در ادبیات کلاسیک روسیه و همسر ناتالیا گینزبرگ بود.
پاوزه در دهه های اول قرن بیستم از راه ترجمه نقش مهمی در آشنا کردن مردم کشورش با ادبیات انگلیسی و آمریکایی داشت. او که با ترجمه اثر «چهره مرد هنرمند در جوانی» اثر جیمز جویس این نویسنده مشهور ایرلندی را به هموطنانش معرفی کرد. از ملویل تاثیر زیادی پذیرفته است، زیرا خود او بود که «موبی دیک» اثر مشهور هرمان ملویل نویسنده آمریکایی را به ایتالیایی برگرداند. آثاری از جان دوس پاسوس، ویلیام فاکنر، جیمز جویس و چارلز دیکنز هم به قلم پاوزه به ایتالیایی برگردانده شده است.
با این حال او خیلی زود دست به قلم برد و آثار خودش را خلق کرد. به دلیل آشنایی با زبان لاتین و یونانی او به افسانه ها، سمبل ها و اسطوره ها علاقه خاصی داشت و آنها را در آثار خودش جای داد. او آنقدر به این اسطوره ها علاقه داشت که در یک سوژه ابتکاری ۲۷ شخصیت اسطوره ای جهان را انتخاب کرد و در خلال گفت وگوهایی با آنها، ویژگی های آنان را مورد بررسی قرار داد. این گفت وگوها را او در قالب یک کتاب با عنوان «گفت وگوهایی با لئوکو» منتشر کرده که از آثار مهمش محسوب می شود. این کتاب سال ۱۳۸۴ به زبان فارسی ترجمه شده و امسال نیز ترجمه دیگری از این کتاب وارد بازار نشر ایران شده است.
او در این کتاب شخصیت های افسانه ای یونانی و رومی را که در حماسه های هومر، سوفوکل یا سافو حضور دارند با دیالوگ هایی عمیق و پرمفهومی که بین آنها برقرار می کند به خواننده امروزی معرفی می کند.
در این کتاب انسان ها با خدایان و پریان با دیوها حرف می زنند. هرکول، اولیس، پنه لوپه، هرمس، زئوس، کاستوره، دیانا و دافنه از شخصیت های این کتاب هستند.
پاوزه مثل خیلی از نویسندگان برجسته ایتالیایی بخش مهمی از زندگی اش را صرف مبارزه با فاشیسم کرد و به تشکیلات ضدفاشیستی ملحق شد. در همان زمان بود که دستگیر شد. «حرفه؛ زیستن» یکی از مهم ترین آثار او از این دوره باقی مانده است.
یکی از مهم ترین دلایل دستگیری او کار در مجله ضدفاشیستی «فرهنگ» بود. تجربیات این سال ها بعدها الهام بخش پاوزه برای نوشتن رمان هایش شد. او در داستان «زندان» هم بخش دیگری از این روزها را منعکس کرده است.
با این حال چزاره پاوزه از نظر سبک ادبی در قالب رئالیست یا نئورئالیست جای می گیرد. او که بشدت از امیل زولا ، نویسنده مشهور سبک رئالیسم الهام گرفته بود، مسایل اجتماعی ـ سیاسی آن روزگار را در قالب مفاهیمی مثل تنهایی و خیانت بارها و بارها وارد داستان هایش کرد و در شعرهایش به آنها پرداخت.
تنهایی نه تنها از ویژگی های اصلی قهرمان های داستان های اوست بلکه در شعرهایش هم تکرار می شود. رنج ها و درام اجتماعی هم در اشعار او جای خاص خود را دارند و در خدمت بیان واقعیت های زندگی مدرن و تصاویر درونی انسان به زبانی شاعرانه است.
اولین اثری که از پاوزه منتشر شد، مجموعه شعری به نام «کار سخت» بود که سال ۱۹۳۶ چاپ شد. او در این شعرها، رویاها و آرزوهایش را از دوران کودکی تا بزرگسالی بیان کرده است. در این شعرها می شود بخوبی با روحیه شاعر روبه رو شد، مرد جوانی که در ۲۸ سالگی تنهایی دوره کودکی و رنج مرگ پدرش وقتی او هنوز ۶ سال بیشتر نداشت در شعرهایی با مفهوم عدم وابستگی به زندگی امروزی، خودشان را نشان می دهند. این فضاهای تلخ و تیره بعدها در آثار دیگرش هم تکرار شد و حکومت فاشیست ها بر ایتالیا و تمامی زندگی مردم بعدها این سیاهی را در افکار سیاسی او هم تکرار کرد. رمان «ماه و آتش» بهترین نمونه از این افکار چزاره است.

منبع: روزنامه جام جم

به همت: مريم پورمحمدي

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.