خطبه های نهج البلاغه 2

30 بهمن 1391   saharparsa   گنجینه ادبی, کلام امیر   0 نظر   678 بازدید   |

خطبه 2

ستايش پروردگار ستايش مى كنم خداوند را، براى تكميل نعمتهاى او، و تسليم بودن برابر بزرگى او، و ايمن ماندن از نافرمانى او، و در رفع نيازها از او يارى مى طلبم، زيرا آن كس را كه خدا هدايت كند، هرگز گمراه نگردد، و آن را كه خدا دشمن دارد، هرگز نجات نيابد، و هر آن كس را كه خداوند بى نياز گرداند، نيازمند نخواهد شد،

 

پس ستايش خداوند از همه چيز گرانسنگ تر، و برترين گنجى است كه ارزش ذخيره شدن دارد، و گواهى مى دهم كه جز خداى يكتاى بى شريك، معبودى نيست، شهادتى كه اخلاص آن آزموده، و پاكى و خلوص آن را باور داريم، و تا زنده ايم بر اين باور استواريم، و آن را براى صحنه هاى هولناك روز قيامت ذخيره مى كنيم، زيرا شهادت به يگانگى خدا، نشانه استوارى ايمان، بازكننده درهاى احسان، مايه خشنودى خداى رحمان، و دوركننده شيطان است. ويژگيهاى پيامبر اسلام (ص) و شهادت مى دهم كه محمد (ص) بنده خدا و فرستاده اوست، خداوند او را با دينى آشكار، و نشانه اى پايدار، و قرآنى نوشته شده و استوار، و نورى درخشان، و چراغى تابان، و فرمانى آشكاركننده، فرستاد تا شك و ترديدها را نابود سازد و با دلائل روشن استدلال كند، و با آيات الهى مردم را پرهيز دهد، و از كيفرهاى الهى بترساند.
شناخت عصر جاهليت: خدا پيامبر اسلام را زمانى فرستاد، كه مردم در فتنه ها گرفتارشده، رشته هاى دين پاره شده، و ستونهاى ايمان و يقين ناپايدار بود، در اصول دين اختلاف داشته، و امور مردم پراكنده بود، راه رهايى دشوار، و پناهگاهى وجود نداشت، چراغ هدايت بى نور، و كوردلى همگان را فرا گرفته بود، خداى رحمان معصيت مى شد، و شيطان يارى مى گرديد، ايمان بدون ياور مانده، و ستو نهاى آن ويران گرديده، و نشانه هاى آن انكارشده، راههاى آن ويران، و جاده هاى آن كهنه و فراموش گرديد، مردم جاهلى، شيطان را اطاعت مى كردند، و به راههاى او مى رفتند، و در آبشخور شيطان سيراب مى شدند، با دست مردم جاهليت، نشانه هاى شيطان، آشكار، و پرچم او برافراشته گرديد، فتنه ها، مردم را لگدمال كرده، و با سمهاى محكم خود نابودشان كرده، و پابرجا ايستاده بود، اما مردم حيران و سرگردان، بى خبر و فريب خورده، در كنار بهترين خانه (كعبه) و بدترين همسايگان (بت پرستان) زندگى مى كردند، خواب آنها بيدارى، و سرمه چشم آنها اشك بود، در سرزمينى كه دانشمند آن لب فرو بسته، و جاهل گرامى بود.
ويژگيهاى اهل بيت (ع) عترت پيامبر (ص) (اهل بيت (ع)) جايگاه اسرار خداوندى، و پناهگاه فرمان الهى، و مخزن علم خدا، و مرجع احكام اسلامى و نگهبان كتابهاى آسمانى، و كوههاى هميشه استوار دين خدايند، خدا به وسيله اهل بيت (ع) پشت خميده دين را راست نمود، و لرزش و اضطراب آن را از ميان برداشت، برابر فاسدانى كه تخم گناه افشاندند، و با آب غرور و فريب آبيارى كردند، و محصول آن را كه جز عذاب و بدبختى نبود برداشتند، كسى را با خاندان رسالت (عترت پيامبر (ع)) نمى شود مقايسه كرد. و آنان كه پرورده نعمت هدايت اهل بيت پيامبرند با آنان برابر نخواهند بود. عترت پيامبر (ص) اساس دين، و ستونهاى استوار يقين مى باشند، شتاب كننده، بايد به آنان باز گردد، و عقب مانده، بايد به آنان بپيوندد، زيرا ويژگيهاى حق ولايت به آنها اختصاص دارد، و وصيت پيامبر (ص) نسبت به خلافت مسلمين، و ميراث رسالت، به آنها تعلق دارد، هم اكنون (كه خلافت را به من سپرديد) حق به اهل آن بازگشت، و دوباره به جايگاهى كه از آن دور مانده بود، باز گردانده شد.

1
1
0
1 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.