كشكول شيخ بهايی 58

4 فروردین 1392   saharparsa   گنجینه ادبی, کشکول شیخ بهایی   0 نظر   559 بازدید   |

ستارگان زينت آسمان دنيا
خداوند فرموده است: «وَ لَقَدْ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ» ما، آسمان دنيا را به چراغ های پر روغ زينت داديم. آيا اين آيه دليل بر آن نيست كه ستارگان، در فلک ماه مستقر هستند؟ بلكه فلک ماه به آنها زينت يافته است؟ بلی همين است.

زيرا ستارگان، اجسام شفاف و نورانی اند. و نيز فرموده خداوند است كه: «جَعَلْناها رُجُوماً لِلشَّياطِينِ» و به تير شهاب، آن ستارگان را رانديم. و اين نيز مقتضی آن نيست كه ستارگان خود نيز هدف تير شهابند زيرا اگر چنين باشد به گذشت زمان بايد از تعداد ستارگان كاسته شود. بلكه نهايت مطلبی كه از آيه حاصل می شود،‌ آن است كه اجزايی از ستارگان به نام شهاب كنده می شود، همچون نوری كه از چراغ جدا می شود. و دليلی باقی نمی ماند كه همه ستارگان،‌ در فلک هشتم مستقر باشد و در فلک ماه جز ماه، چيزی نباشد، بلكه ممكن است ستارگانی وجود داشته باشند و شهاب ها از آن ستارگان باشند.



***




جواب گستاخی بی اعتنايی است
مردی حكيمی را دشنام داد، حكيم از جواب دادن به او تغافل كرد. مرد گفت: منظور من تويی و حكيم گفت: و به خاطر همين از تو چشم پوشيدم.

و گفته اند: زبان عاقل در پس دل اوست و زبان نادان در پس زبانش.




***




آنچه عاقل بايد بداند
حكيمی گفته است: سزاوار است كه عاقل بداند خيری در مردم نيست. و نيز بداند كه از مردم ناگزير است. و اگر اين را بداند، چندان كه به قدر حاجت است با آنان در آميزد.

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.