کشکول شیخ بهایی 77

10 شهریور 1392   saharparsa   گنجینه ادبی, کشکول شیخ بهایی   0 نظر   1129 بازدید   |


حقیقت اخلاص
سهل بن عبدالله گفت: اخلاص آن است که در سکون و حرکات بنده، ویژه خدا باشد.
دیگری گفت: اخلاص از هر چه بر نفس سخت تر است. چرا که او را آن بهره ای نیست.
و دیگری گفت: اخلاص در عمل، آن است که آدمی پاداش کار خویش را در دو جهان نخواهد.
و حارث محاسبی گفت: اخلاص، بندگان را از کار خدا بیرون ساختن است.
و دیگری گفت: اخلاص، دوام مراقبت و فراموش کردن همه لذات است.
و جنید گفت: اخلاص، پاک ساختن کردار از تیرگی هاست.

**

یحیی بن معاذ رازی گفت: طاعت، گنجینه ای از گنجینه های خداست، که کلید آن دعاست و زبانه های کلید، لقمه حلال.

به بشر حافی گفتند: از کجا می خوری؟ گفت: از آنجا که شما می خورید. اما آنکه بخورد و بگرید، همچون آنکه بخورد و بخندد نیست.

عارفی گفت: اگر عشق کامل و صحیح باشد، چیزی از عاشق و عشقش نماند.

مردی بر عارفی گذشت که نان و سبزی و نمک می خورد. به او گفت: ای بنده خدا! از دنیا به همین خرسندی؟ گفت: خواهی کسی را به تو نشان دهم که به بدتر از این خرسند است؟ گفت: آری! گفت: آنکه به عوض آخرت به دنیا خرسند است.



***



نفس خویش را کشته ام
مادر «ربیع بن خیثم» چون او را در گریه و بیداری دید، گفت: ای پسرکم! تو را چه می شود؟ مبادا کسی را کشته باشی! گفت: آری مادر! گفت: او کیست تا از خاندانش عفو تو خواهیم. به خدا اگر حال تو را بدانند که چگونه ای به تو رحم آرند و از تو درگذرند! گفت: مادر! او نفس من است.



***



مقابله به مثل
مامون به یکی از کارگزارانش که از او شکایت شده بود، نوشت: با آنکه که بر ایشان گمارده شده ای، به دادگری رفتار کن! و گرنه تو را گمارده است، با او به دادگری رفتار خواهد کرد.
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.