کشکول شیخ بهایی 91

24 دی 1392   saharparsa   گنجینه ادبی, کشکول شیخ بهایی   0 نظر   838 بازدید   |

نامش را بپرس
در حدیث آمده است: چون با کسی دوست شدید، نام او و نام پدرش و دودمانش و نشانی خانه اش را بپرسید! که شرط دوستی است و دلالت بر صفای دوستی دارد. و گرنه، دوستی کند فهمان است.

ولــدتـک امـک یـا ابــن آدم بــاکیـا *** و النــاس حولــک یــضحکون ســرورا
فـجهــد لنفـسک ان تکــون اذا بکـوا *** فـی یـوم موتــک ضــاحکا مســـرورا

ای آدمی زاد! چون مادرت تو را بزاد، می گریستی و مردم پیرامون تو می خندیدند. بکوش! تا چنان باشی که به روز مرگت آنان بگریدند و تو خندان باشی.

در فقه آمده است: در آنچه بدن را سودمند است اسراف نیست، اسراف آن است که مال را تلف کند و بدن را زیان دارد.



***






سخنانی از نهج البلاغه
ای مردم! دنیا خانه گذر است و آخرت خانه قرار. پس از محل گذرتان برای مقرتان توشه بردارید. و پوشش خود را در محضر کسی که اسرار شما را می داند ندرید، و قلوب خود را از دنیا خارج کنید قبل از اینکه بدنهایتان از آن بیرون روند، در این دنیا آزمایش می شوید و برای سرای دیگری آفریده شده اید.


حکیمی گفت: ادب یکی از دو منصب است.
و گفت: برتری به خرد و ادب است نه به اصل و نسب. زیرا، بی ادب نسب خویش تباه ساخته است و بی خرد، اصل خویش گم کرده است.
و گفت: ادب، زشتی نسب را بپوشاند و وسیله رسیدن به هر برتری و شفیع آدمی به هر مذهب است.




***



حسنات دنیا، سیئات آخرت
در بعضی از تفاسیر در مورد آیه شریفه {و بدا لهم من الله ما لم یکونوا یخسبون} آمده است: آنها اعمال هستند که آنها را حسنات می پنداشتند و روز قیامت سیئه بودن آنها آشکار می گردد.
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.