کلام امیر: ادامه خطبه 90

9 اردیبهشت 1393   saharparsa   گنجینه ادبی, کلام امیر   0 نظر   952 بازدید   |

خطبه 90

ادامه خطبه اشباح

داستان زندگى آغازين آدم (ع) و اعزام پيامبران (ص) هنگامى كه خدا زمين را آماده زندگى انسان ساخت و فرمان خود را صادر فرمود، آدم (ع) را از ميان مخلوقاتش برگزيد، و او را نخستين و برترين مخلوق خود در زمين قرار داد، ابتدا آدم را در بهشت جاى داده و خوراكيهاى گوارا بدو بخشيد، و از آنچه كه او را منع كرد پرهيز داد، و آگاهش ساخت كه اقدام بر آن نافرمانى بوده و مقام و ارزش او را به خطر خواهد افكند.
اما آدم (ع) از آنچه نهى شد، اقدام كرد و علم خداوند درباره او تحقق يافت، تا آنكه پس از توبه، او را از بهشت به سوى زمين فرستاد، تا با نسل خود زمين را آباد كند، و بدين وسيله حجت را بر بندگان تمام كرد، و پس از وفات آدم (ع) زمين را از حجت خالى نگذاشت و ميان فرزندان آدم (ع) و خود، پيوند شناسايى برقرار فرمود، و قرن به قرن، حجتها و دليلها را بر زبان پيامبران آسمانى برگزيده و حاملان رسالت خويش جارى ساخت، تا اينكه سلسله انبيا توسط پيامبر اسلام، حضرت محمد (ص) به اتمام رسيد و بيان احكام و انذار و بشارت الهى به سرمنزل نهايى راه يافت. آفرينش امكانات زندگى روزى انسانها را اندازه گيرى و مقدر فرمود، گاهى كم و زمانى زياد، و به تنگى و وسعت، به گونه اى عادلانه تقسيم كرد تا هر كس را كه بخواهد با تنگى روزى يا وسعت آن بيازمايد، و با شكر و صبر، غنى و فقير را مورد آزمايش قرار دهد. سپس روزى گسترده را با فقر و بيچارگى درآميخت، و تندرستى را با حوادث دردناك پيوند داد، دوران شادى و سرور را با غصه و اندوه نزديك ساخت، اجل و سرآمد زندگى را مشخص كرد، آن را گاهى طولانى و زمانى كوتاه قرار داد، مقدم يا موخر داشت، و براى مرگ، اسباب و وسائلى فراهم ساخت، و با مرگ، رشته هاى زندگى را در هم پيچيد و پيوندهاى خويشاوندى را از هم گسست تا آزمايش گردند.
تعريف علم خداوند خداوند از اسرار پنهانى مردم، و از نجواى آنان كه آهسته سخن مى گويند، و از آنچه كه در فكرها به واسطه گمان خطور مى كند، و تصميمهايى كه به يقين مى پيوندد، و از نگاههاى رمزى چشم كه از لابلاى پلكها خارج مى گردد، آگاه است، خدا از آنچه در مخفى گاههاى دلها قرار دارد، و از امورى كه پشت پرده غيب پنهان است، و آنچه را كه پرده هاى گوش مخفيانه مى شنود، و از اندرون لانه هاى تابستانى مورچگان، و خانه هاى زمستانى حشرات، از آهنگ اندوهبار زنان غمديده و صداى آهسته قدمها، آگاهى دارد. خداى سبحان! از جايگاه پرورش ميوه در درون پرده هاى شكوفه ها، و از مخفيگاه غارهاى حيوانات وحشى در دل كوهها، و اعماق دره ها، از نهانگاه پشه ها بين ساقه ها و پوست درختان، از محل پيوستگى برگها به شاخسارها، و از جايگاه به هم آميخته شدن نطفه ها در پشت پدران، آگاه است.
1
1
0
1 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.