هنگامي كه بال‌هاي سفيد مرگ روزهاتان را پريشان مي‌كنند همراه خواهيد بود.
آري، شما در خاطر خاموش خداوند نيز همراه خواهيد بود.
اما در همراهي خود حد فاصل را نگاه داريد، و بگذاريد بادهاي آسمان در ميان شما به رقص درآِند.
به يكديگر مهر بورزيد، اما از مهر بند مسازيد:
بگذاريد كه مهر درياي مواجي باشد در ميان دو ساحل روح‌هاي شما.
جام يكديگر را پر كنيد، اما از يك جام منوشيد.
از نان خود به يكديگر بدهيد، اما از يك گرده‌ي نان مخوريد.
با هم بخوابيد و برقصيد و شادي كنيد، ولي يكديگر را تنها بگذاريد،
همان‌گونه كه تار هاي ساز تنها هستند، با ‌آن كه از يك نغمه به ارتعاش در مي‌آيند.
دل خود را به يكديگر بدهيد، اما نه براي نگه‌داري.
زيرا كه تنها دست زندگي مي‌تواند دل‌هاي‌تان را نگه دارد.
در كنار يكديگر بايستيد، اما نه تنگاتنگ:
زيرا كه ستون‌هاي معبد دور از هم ايستاده‌اند، و درخت بلوط و درخت سرو در سايه‌ي يكديگر نمي‌بالند.
1
1
0
1 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.