و آنگاه فصل هاي دل ِ خود را مي پذيرفتيد،چنان كه هميشه فصل هايي را كه بركشت زارهاتان مي گذرد پذيرفته ايد.
و زمستان هاي اندوه ِ خود را با متانت نظاره مي كرديد.
بسياري از دردهاتان را شما خود برگزيده ايد.
اين داروي تلخي ست كه با آن طبيب ِ درون ِ شما خويشتن ِبيمارتان را درمان مي كند.
پس به اين طبيب اعتماد كنيد و داروي او را با صبر و آرام بنوشيد:
زيرا كه دست ِ او را،اگرچه سخت و سنگين باشد،دست ِ مهربان ِ ذات ِ ناپيدا راهبري مي كند،
و جامي كه او مي اورد،اگرچه لب هاتان را بسوزاند،از گلي ساخته شده ست كه كوزه گر ِ دهر ان را با اشك ِ پاك ِ خود سرشته است.
 



به همت:مریم آقازاده

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.