پس بگذارید که زیارت شما از آن معبد ناپیدا همه خوشی باشد و دیدارتان همه شیرینی!
زیرا که اگر قصد شما از درآمدن به معبد چیزی جز خواستن نباشد چیزی نخواهید گرفت:
و گر از برای فرو انداختن خود به معبد در‌ آیید کسی شما را فراز نخواهد آورد:
یا حتی اگر از برای آن به معبد درآیید که خیر دیگران را گدایی کنید درخواست شما شنیده نخواهد شد.
همین بس که به آن معبد ناپیدا درآیید.
من نمی‌توانم به شما بیاموزم که چگونه با کلام دعا کنید.
خداوند به کلام شما گوش نمی‌دهد، مگر آنگاه که خود او از زبان شما سخن می‌گوید.
و من نمی‌توانم دعای دریاها و جنگل‌ها و کوه‌ها را به شما بیاموزم.
اما شما که زاده‌ی کوه‌ها و جنگل‌ها و دریاها هستید دعای آنها را در دل خود خواهید یافت، و همین قدر که در سکوت شب گوش فرا دهید صدای آنها را خواهید شنید که با سکوت می‌گویند:
«خداوندا، ای که خويشتن بال‌دارِ مایی، آن که در ما اراده می‌کند اراده‌ی توست.
آن که در ما می‌خواهد، خواهش توست.
انگیزش توست که شب‌های ما را، که از آن توست، به روز می‌برد.»
ما نمی‌توانیم چیزی از تو بخواهیم، زیرا که تو نیازهای ما را می‌دانی پیش از آن که در ما زاییده شوند:
«توخود نیاز مایی، و هر چه بیشتر از خود به ما بدهی همه چیز را به ما داده‌ای.»

0
0
0
0 نفر

1 نظر

  1. بسیار بسیار بسیار زیبا .ممنونم بانو مریم

    بسیار بسیار بسیار زیبا .ممنونم بانو مریم
اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.