حکمتهایی از نهج البلاغه 11

4 اردیبهشت 1391   saharparsa   گنجینه ادبی » کلام امیر   0 نظر   376 بازدید   |

2 - ارزش سحرخيزي

اي نوف همانا داوود پيامبر - كه درود خدا بر او باد - در چنين ساعتي از شب بر مي‏خاست، و مي‏گفت:«اين ساعتي است كه دعاي هر بنده‏اي به اجابت مي‏رسد، جز با باج گيران، جاسوسان، شبگردان و نيروهاي انتظامي حكومت ستمگر، يا نوازنده طنبور و طبل».


حكمت 102
احترام گذاشتن به مرزها و حدود احكام الهي


همانا خدا واجباتي را بر شما لازم شمرده، آنها را تباه نكنيد، و حدودي براي شما معيّن فرموده، امّا از آنها تجاوز نكنيد، و از چيزهايي نهي فرمود، حرمت آنها را نگاه داريد، و نسبت به چيزهايي سكوت فرمود نه از روي فراموشي، پس خود را در باره آنها به رنج و زحمت دچار نسازيد.



حكمت 103
ره آورد شوم دين گريزي


مردم براي اصلاح دنيا چيزي از دين را ترك نمي‏گويند، جز آن كه خدا آنان را به چيزي زيانبارتر دچار خواهد ساخت.



حكمت 104
علل سقوط عالمان بي عمل


چه بسا دانشمندي كه جهلش او را از پاي در آورد و دانش او همراهش باشد امّا سودي به حال او نداشته باشد.



حكمت 105
شگفتي‏هاي روح آدمي


به رگ‏هاي دروني انسان پاره گوشتي آويخته كه شگرف‏ترين اعضاي دروني اوست، و آن قلب است، كه چيزهايي از حكمت، و چيزهايي متفاوت با آن، در او وجود دارد.پس اگر در دل اميدي پديد آيد، طمع آن را خوار گرداند، و اگر طمع بر آن هجوم آورد حرص آن را تباه سازد، و اگر نوميدي بر آن چيره شود، تأسّف خوردن آن را از پاي در آورد، اگر خشمناك شود كينه‏توزي آن فزوني يابد و آرام نگيرد، اگر به خشنودي دست يابد، خويشتن داري را از ياد برد، و اگر ترس آن را فراگيرد پرهيز كردن آن را مشغول سازد.

و اگر به گشايشي برسد، دچار غفلت زدگي شود، و اگر مالي به دست آورد، بي‏نيازي آن را به سركشي كشاند، و اگر مصيبت ناگواري به آن رسد، بي‏صبري رسوايش كند، و اگر به تهيدستي مبتلا گردد، بلاها او را مشغول سازد، و اگر گرسنگي بي‏تابش كند، ناتواني آن را از پاي درآورد، و اگر زيادي سير شود، سيري آن را زيان رساند، پس هر گونه كند روي براي آن زيانبار، و هر گونه تندروي براي آن فساد آفرين است.



حكمت 106
ارزش والاي اهل بيت پيامبر صلّي اللّه عليه و آله و سلّم


ما تكيه گاه ميانه‏ايم، عقب ماندگان به ما مي‏رسند، و پيش تاختگان به ما باز مي‏گردند.


حكمت 107
شرائط تحقّق اوامر الهي


فرمان خدا را بر پاندارد، جز آن كس كه در اجراي حق مدارا نكند، سازشكار نباشد، و پيرو آرزوها نگردد.


حكمت 108
عشق تحمّل ناشدني امام علي عليه السّلام


پس از بازگشت از جنگ صفّين، يكي از ياران دوست داشتني امام، سهل بن حنيف از دنيا رفت. - اگر كوهي مرا دوست بدارد، در هم فرو مي‏ريزد. - يعني مصيبت‏ها، به سرعت به سراغ او آيد، كه اين سرنوشت در انتظار پرهيزكاران و برگزيدگان خداست.
و درود خدا بر او، فرمود:هر كس ما اهل بيت پيامبر صلّي اللّه عليه و آله و سلّم را دوست بدارد، پس بايد فقر را چونان لباس رويين بپذيرد. - يعني آماده انواع محروميّت‏ها باشد .

«اين كلمات را به معاني ديگري تفسير مي‏كنند كه اينجا جاي ذكر آن نيست»



حكمت 109
ارزش‏هاي والاي اخلاقي


سرمايه‏اي از عقل سودمندتر نيست، و تنهايي ترسناك‏تر از خودبيني، و عقلي چون دورانديشي، و بزرگواري چون تقوي، و همنشيني چون اخلاق خوش، و ميراثي چون ادب، و رهبري چون توفيق الهي، و تجارتي چون عمل صالح، و سودي چون پاداش الهي، و پارسائي چون پرهيز از شبهات، و زهدي چون بي‏اعتنايي به دنياي حرام، و دانشي چون انديشيدن، و عبادتي چون انجام واجبات، و ايماني چون حياء و صبر، و خويشاوندي چون فروتني، و شرافتي چون دانش، و عزّتي چون بردباري، و پشتيباني مطمئن‏تر از مشورت كردن نيست.


حكمت 110
جايگاه خوشبيني و بد بيني در جامعه


هر گاه نيكوكاري بر روزگار و مردم آن غالب آيد، اگر كسي به ديگري گمان بد برد، در حالي كه از او عمل زشتي آشكار نشده ستمكار است، و اگر بدي بر زمانه و مردم آن غالب شود، و كسي به ديگري خوش گمان باشد، خود را فريب داد.

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.