حکمتهایی از نهج البلاغه 13

18 اردیبهشت 1391   saharparsa   گنجینه ادبی » کلام امیر   0 نظر   364 بازدید   |

و فردا مرداري گنديده خواهد بود و در شگفتم از آن كس كه آفرينش پديده‏ها را مي‏نگرد و در وجود خدا ترديد دارد و در شگفتم از آن كس كه مردگان را مي‏بيند و مرگ را از ياد برده است، و در شگفتم از آن كس كه پيدايش دوباره را انكار مي‏كند در حالي كه پيدايش آغازين را مي‏نگرد، و در شگفتم از آن كس كه خانه نابود شدني، را آباد مي‏كند امّا جايگاه هميشگي را از ياد برده است.



حكمت 122
نكوهش از سستي در عمل


آن كس كه در عمل كوتاهي كند، دچار اندوه گردد، و آن را كه از مال و جانش بهره‏اي در راه خدا نباشد خدا را به او نيازي نيست.



حكمت 123
تأثير عوامل زيست محيطي در سلامت


در آغاز سرما خود را بپوشانيد، و در پايانش آن را دريابيد، زيرا با بدن‏ها همان مي‏كند كه با برگ درختان خواهد كرد:آغازش مي‏سوزاند، و پايانش مي‏روياند.



حكمت 124
شناخت عظمت پروردگار


بزرگي پروردگار در جانت، پديده‏ها را در چشمت كوچك مي‏نماياند.



حكمت 125
توجّه به فنا پذيري دنيا


امام عليه السّلام، وقتي از جنگ صفّين برگشت و به قبرستان پشت دروازه كوفه رسيد رو به مردگان كرد. - اي ساكنان خانه‏هاي وحشت زا، و محلّه‏هاي خالي و گروهاي تاريك، اي خفتگان در خاك، اي غريبان، اي تنها شدگان، اي وحشت زدگان، شما پيش از ما رفتيد و ما در پي شما روانيم، و به شما خواهيم رسيد.امّا خانه‏هايتان ديگران در آن سكونت گزيدند و امّا زنانتان با ديگران ازدواج كردند، و امّا اموال شما در ميان ديگران تقسيم شد اين خبري است كه ما داريم، حال شما چه خبر داريد - سپس به اصحاب خود رو كرد و فرمود - بدانيد كه اگر اجازه سخن گفتن داشتند، شما را خبر مي‏دادند كه:بهترين توشه، تقوا است.




حكمت 126
فرمود:شنيد مردي دنيا را نكوهش مي‏كند.


1 - توبيخ نكوهش كننده دنيا:

اي نكوهش كننده دنيا، كه خود به غرور دنيا مغروري و با باطل‏هاي آن فريب خوردي خود فريفته دنيايي و آن را نكوهش مي‏كني آيا تو در دنيا جرمي مرتكب شده‏اي يا دنيا به تو جرم كرده است كي دنيا تو را سرگردان كرد و در چه زماني تو را فريب داد آيا با گورهاي پدرانت كه پوسيده‏اند - تو را فريب داد - يا آرامگاه مادرانت كه در زير خاك آرميده‏اند آيا با دو دست خويش بيماران را درمان كرده‏اي و آنان را پرستاري كرده و در بسترشان خوابانده‏اي‏ درخواست شفاي آنان را كرده، و از طبيبان داروي آنها را تقاضا كرده‏اي در آن صبحگاهان كه داروي تو به حال آنان سودي نداشت، و گريه تو فايده‏اي نكرد، و ترس تو آنان را سودي نرساند، و آنچه مي‏خواستي به دست نياوردي، و با نيروي خود نتوانستي مرگ را از آنان دور كني.دنيا براي تو حال آنان را مثال زد، و با گورهايشان، گور، خودت را به رخ تو كشيد.
2 - خوبيها و زيباييهاي دنيا:
همانا دنيا سراي راستي براي راست گويان، و خانه تندرستي براي دنيا شناسان، و خانه بي‏نيازي براي توشه‏گيران، و خانه پند، براي پندآموزان است.دنيا سجده‏گاه دوستان خدا، نمازگاه فرشتگان الهي، فرودگاه وحي خدا، و جايگاه تجارت دوستان خداست، كه در آن رحمت خدا را به دست آوردند، و بهشت را سود بردند.چه كسي دنيا را نكوهش مي‏كند و جدا شدنش را اعلام داشته، و فرياد زد كه ماندگار نيست، و از نابودي خود و اهلش خبر داده است و حال آن كه - دنيا - با بلاي خود بلاها را نمونه آورد، و با شادماني خود آنان را به شادماني رساند.در آغاز شب به سلامت گذشت، امّا در صبحگاهان با مصيبتي جانكاه بازگشت، تا مشتاق كند، و تهديد نمايد، و بترساند، و هشدار دهد، پس مردمي در بامداد با پشيماني، دنيا را نكوهش كنند، و مردمي ديگر در روز قيامت آن را مي‏ستايند، دنيا حقائق را به يادشان آورد، ياد آور آن شدند، از رويدادها برايشان حكايت كرد، او را تصديق كردند، و اندرزشان داد، پند پذيرفتند.



حكمت 127
ضرورت ياد مرگ


خدا را فرشته‏اي است كه هر روز بانگ مي‏زند:بزاييد براي مردن، و فراهم آوريد براي نابود شدن، و بسازيد براي ويران گشتن.



حكمت 128
اقسام مردم و دنيا


دنيا گذرگاه عبور است، نه جاي ماندن، و مردم در آن دو دسته‏اند:يكي آن كه خود را فروخت و به تباهي كشاند، و ديگري آن كه خود را خريد و آزاد كرد.



حكمت 129
حقوق دوستان


وست، دوست نيست مگر آن كه حقوق برادرش را در سه جايگاه نگهبان باشد:در روزگار گرفتاري، آن هنگام كه حضور ندارد، و پس از مرگ.



حكمت 130
چهار ارزش برتر


كسي را كه چهار چيز دادند، از چهار چيز محروم نباشد، با دعا از اجابت كردن، با توبه از پذيرفته شدند، با استغفار از آمرزش گناه، با شكرگزاري از فزوني نعمت‏ها.

مي‏گويم: - و اين حقيقت مورد تصديق كتاب الهي است كه در مورد دعا گفته است:«مرا بخوانيد تا خواسته‏هاي شما را بپردازم». - قرآن كريم، سوره مؤمن، آيه 60 - در مورد استغفار گفته است:«هر آن كه به بدي دست يابد يا بر خود ستم روا دارد و از آن پس به درگاه خدا استغفار كند، خداي را آمرزش‏گر و مهربان يابد». - قرآن كريم، سوره نساء، آيه 110 - در مورد سپاس فرموده است:«بي شك اگر سپاس گزاريد، بر نعمت مي‏افزايم». - قرآن كريم، سوره ابراهيم، آيه 7 - و در مورد توبه فرموده است: - «تنها توبه را خداوند از كساني مي‏پذيرد كه از سر ناداني به كار زشتي دست مي‏يابند و تا دير نشده است باز مي‏گردند، تنها چنين كسانند كه خداوند در موردشان تجديد نظر مي‏كند، كه خدا دانا و حكيم است». - قرآن كريم، سوره نساء، آيه 17 -

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.