حکمتهایی از نهج البلاغه 16

8 خرداد 1391   saharparsa   گنجینه ادبی » کلام امیر   0 نظر   353 بازدید   |

حكمت 152
قدرت و زورگويي


هر كس قدرت به دست آورد، زورگويي دارد. هر كس خودراى شد به هلاكت رسيد، و هر كس با ديگران مشورت كرد، در عقلهاى آنان شريك شد.



حكمت 153
ضرورت راز داري


آن كس كه راز خود را پنهان دارد، اختيار آن در دست اوست.



حكمت 154
فقر و نابودي


فقر مرگ بزرگ است



حكمت 155
روش بر خورد با متجاوزان


رعايت حق كسي كه او حقش را محترم نمي‏شمارد نوعي بردگي است.



حكمت 156
پرهيز از نا فرماني خدا


هيچ اطاعتي از مخلوق، در نافرماني پروردگار روا نيست.



حكمت 157
پرهيز از تجاوز به حقوق ديگران


مرد را سرزنش نكنند كه چرا حقّش را با تأخير مي‏گيرد، بلكه سرزنش در آنجاست كه آنچه حقّش نيست بگيرد.



حكمت 158
خود پسندي و محروميّت‏ها


خود پسندي مانع فزوني است.



حكمت 159
توجّه به فنا پذيري دنيا


آخرت نزديك، و زمان ماندن در دنيا اندك است.



حكمت 160
آينده نگري


صبحگاهان براي آن كه دو چشم بينا دارد روشن است.

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.