حكمتهای نهج البلاغه 32

3 مهر 1391   saharparsa   گنجینه ادبی » کلام امیر   0 نظر   414 بازدید   |


حکمت 312

شخصى مسئله پيچيده اى سوال كرد، فرمود: براى فهميدن بپرس، نه براى آزار دادن، كه نادان آموزش گيرنده، همانند داناست، و همانا داناى بى انصافى چون نادان بهانه جو است.




حکمت 313
عبدالله بن عباس در مسئله اى نظر داد كه امام آن را قبول نداشت و فرمود: بر تو است كه راى خود را به من بگويى، و من بايد پيرامون آن بينديشم، پس اگر خلاف نظر تو فرمان دادم بايد اطاعت كنى.



حکمت 314
وقتى امام از جنگ صفين باز مى گشت به محله شباميان رسيد، آواز گريه زنان بر كشتگان جنگ را شنيد، ناگاه حرب بن شر حبيل شبامى بزرگ قبيله شباميان خدمت امام رسيد به او فرمود: چنانكه مى شنوم، زنان شما بر شما چيره شدند؟ چرا آنان را از گريه و زارى باز نمى داريد؟ حرب پياده و امام سوار بر اسب مى رفتند به او فرمود: باز گرد، كه پياده رفتن رئيس قبيله اى چون تو پشت سر من، موجب انحراف زمامدار و زبونى مومن است.




حکمت 315
در جنگ نهروان هنگامى كه از كنار كشتگان خوارج مى گذشت فرمود: بدا به حال شما! آنكه شما را فريب داد به شما زيان رساند. شيطان گمراه كننده، و نفسى كه به بدى فرمان مى دهد، آنان را با آرزوها مغرور ساخت، و راه گناه را بر ايشان آماده كرد، و به آنان وعده پيروزى داد، و سرانجام به آتش جهنم گرفتارشان نمود.




حکمت 316
از نافرمانى خدا در خلوتها بپرهيزيد، زيرا همان كه گواه است داورى كند.




حکمت 317
آنگاه كه خبر كشته شدن محمد بن ابى بكر را به او دادند فرمود: همانا اندوه ما بر شهادت او، به اندازه شادى شاميان است، جز آنكه از آنان دشمن، و از ما دوستى كاسته شد.




حکمت 318
عمرى كه خدا از فرزند آدم پوزش را مى پذيرد شصت سال است.




حکمت 319
پيروز نشد آن كس كه گناه بر او چيرگى يافت، و آنكه با بدى پيروز شد شكست خورده است.



حکمت 320
همانا خداى سبحان روزى فقراء را در اموال سرمايه داران قرار داده است، پس فقيرى گرسنه نمى ماند جز به كاميابى توانگران، و خداوند از آنان نسبت به گرسنگى گرسنگان خواهد پرسيد.

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.