حکمتهایی از نهج البلاغه 34

17 مهر 1391   saharparsa   گنجینه ادبی » کلام امیر   0 نظر   489 بازدید   |


حکمت 332
استوارى راى با كسى است كه قدرت دارد، با روى آوردن قدرت روى آورد، و با پشت كردن آن روى برتابد.



حکمت 333
پاكدامنى زيور تهيدستى، و شكرگزارى زيور بى نيازى است.



حکمت 334
روز انتقام گرفتن از ظالمان سخت تر از ستمكارى بر مظلوم است.




حکمت 335
گفتارها نگهدارى مى شود، و نهانها آشكار، و هر كسى در گرو اعمال خويش است، و مردم گرفتار كمبودها و آفت هايند جز آن را كه خدا نگهدارد، درخواست كنندگانشان مردم آزار، و پاسخگويان به زحمت و رنج دچارند، و آن كس كه در انديشه از همه برتر است با اندك خشنودى يا خشمى از راى خود باز گردد. و آنكس كه از همه استوارتر است از نيم نگاهى ناراحت شود يا كلمه اى او را دگرگون سازد.




حکمت 336
اى مردم از خدا بترسيد، چه بسا آرزومندى كه به آرزوى خود نرسيد، و سازنده ساختمانى كه در ساخته خود نيارميد، و گردآورنده اى كه زود آنها را رها خواهد نمود، شايد كه از راه باطل گرد آورده، و يا حق ديگران را باز داشته، و با حرام به هم آميخته كه گناهش بر گردن اوست، و يا سنگينى بار گناه درگذشت، و با پشيمانى و حسرت به نزد خدا رفت كه: (در دنيا و آخرت زيان كرده و اين است زيانكارى آشكار)



حکمت 337
دست نيافتن به گناه نوعى عصمت است.




حکمت 339
ستودن بيش از آنچه كه سزاوار است نوعى چاپلوسى، و كمتر از آن، درماندگى يا حسادت است.



حکمت 340
سخت ترين گناه آن است كه گناهكار آن را كوچك شمارد.

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.