حكمت 18 و 19

19 فروردین 1392   saharparsa   گنجینه ادبی » کلام امیر   0 نظر   366 بازدید   |

خطبه 18
نكوهش اهل رای
مبانی وحدت اسلامی
جامعيت و كمال دين و قرآن


دعوايى نسبت به يكى از احكام اجتماعى نزد عالمى مى برند كه با راى خود حكمى صادر مى كند، پس همان دعوى را نزد ديگرى مى برند كه او درست برخلاف راى اولى، حكم مى دهد، سپس همه قضات نزد رييس خود كه آنان را به قضاوت منصوب كرد، جمع مى گردند، او راى همه را بر حق مى شمارد!! مبانى وحدت امت اسلامى در صورتيكه خدايشان يكى، پيغمبرشان يكى، و كتابشان يكى است، آيا خداى سبحان، آنها را به اختلاف فرمود؟ كه اطاعت كردند؟

؟ يا آنها را از اختلاف پرهيز داد و معصيت خدا نمودند؟ آيا خداى سبحان، دين ناقصى فرستاد و در تكميل آن از آنها استمداد كرده است؟ آيا آنها شركاء خدايند كه هر چه مى خواهند در احكام دين بگويند، و خدا رضايت دهد؟ آيا خداى سبحان، دين كاملى فرستاد پس پيامبر (ص) در ابلاغ آن كوتاهى ورزيد؟ در حالى كه خداى سبحان مى فرمايد: (ما در قرآن چيزى را فروگذار نكرديم) و فرمود: (در قرآن بيان هر چيزى است) و يادآور شديم كه: بعض قرآن گواه بعض ديگر است و اختلافى در آن نيست. پس خداى سبحان فرمود: (اگر قرآن از طرف غير خدا نازل مى شد اختلافات زيادى در آن مى يافتند) همانا قرآن داراى ظاهرى زيبا، و باطنى ژرف و ناپيداست، مطالب شگفت آور آن تما م نمى شود، و اسرار نهفته آن پايان نمى پذيرد، و در تاريكيها بدون قرآن بر طرف نخواهد شد.



خطبه 19
سوابق تاريخی نكوهيده اشعث بن قيس


سوابق تاريخى نكوهيده اشعث بن قيس چه كسى تو را آگاهاند كه چه چيزى به سود، يا زيان من است؟ لعنت خدا و لعنت لعنت كنندگان، بر تو باد اى متكبر متكبر زاده، منافق پسر كافر، سوگند به خدا، تو يكبار در زمان كفر و بار ديگر در حكومت اسلام، اسير شدى، و مال و خويشاوندى تو، هر دو بار نتوانست به فريادت برسد، آن كس كه خويشان خود را به دم شمشير سپارد، و مرگ و نابودى را به سوى آنها كشاند، سزاوار است كه بستگان او بر وى خشم گيرند و بيگانگان به او اطمينان نداشته باشند. منظور امام (ع) اين است كه اشعث ابن قيس يك بار وقتى كه كافر بود اسير شد و بار ديگر آنگاه كه مسلمان شد و شمشيرها را به سوى قبيله اش راهنمايى كرد، مربوط به جريانى است كه اشعث قبيله خود را فريب داد تا خالد بن وليد، آنها را غافلگير كند و از دم شمشير بگذراند كه پس از آن خيانت او را با لقب (عرف النار) چيزى كه آتش را بپوشاند، مى ناميدند و اين لقبى بود كه به نيرنگباز مى دادند.

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.