تنها يك هفته زمان لازم بود تا پس از جهاني شدن 14 سازه آبي شوشتر در سيوسومين نشست سالانه كميته ميراث جهاني يونسكو در 5 تيرماه سال جاري روياي ساماندهي اين آثار 2500 ساله به كابوس تبديل شود ...
تنها يك هفتهزمان لازم بود تاپس از جهاني شدن 14 سازهآبي شوشتر در سيوسومين نشست سالانهكميته ميراث جهاني يونسكو در 5 تيرماه سال جاريروياي ساماندهي اين آثار 2500 ساله به كابوستبديل شود و بخشي از پلبند "گرگر" فرو ريزد. سازههاي آبي شوشتر دهمين اثر ايراني پس از تختجمشيد، تختسليمان، ميدان نقش جهان،چغازنبيل،پاسارگاد، بمو منظر فرهنگي آن، سلطانيه، بيستون و كليساهاي آذربايجان است كه در فهرست آثارجهاني يونسكو به ثبت جهاني رسید.
اين 14 سازه در يك هماهنگي تاريخي خروشهاي سركش كارون را ميگيرند و جريان آن را رام و آرام به زمينهاي مرغوب كشاورزي خوزستان ميفرستند. همين مساله هماهنگي بين اينآثار است كه آنها را از سايرآثار معماري جهان در اين رده متمايز ميكند. اين مساله هم باعث شد تا كميته ميراث جهاني يونسكو بدون حتي يك مخالف، راي به ثبت جهانيآن بدهد. اما جهاني شدن يك اثر پروسه 2 ساله را طي ميكند تا در نشست سالانه خود راي به ثبت يا عدم ثبت آن دهند. سازههاي آبي شوشتر هم همين پروسه را طي كردند.در همين راستا و با توجه به گستردگي آثار اين شهر و مشكلات بسيار زياد از جمله ورود فاضلاب شهري و صنعتيبه رودخانه كارون و خورده شدن تدريجي پايه هاي آثار در دل آب، كميتهاي براي ساماندهي آثار تشكيل شد. اين كميته شامل تمام مسئولان استاني خوزستان و شهري شوشتر ميشد. براساس تقسيمبنديها هر سازمان و نهاد دولتي يك بخش از كار را به عهده گرفت. از جمله سازمان آب و فاضلاب به همراه مجريان شهر وظيفه رفع مشكلات فاضلاب شهري را به عهده گرفتند. اما اشتياقها براي جهاني شدن آثار خيلي زود خوابيد و مساله به فراموشي سپرده شد. زماني هم كه نماينده يونسكو براي بررسي فعاليت هاي ايران در محدوده عرصه وحريم آثار وارد شوشتر شد با انجام چمن كاري روي فاضلابي كه به رودخانه ميريخت مساله را از ديد آنها پنهان داشتند تا نماينده اين سازمان رضايت خود را از انجام فعاليتها به گوش اعضاي كميته ميراث جهاني برساند.مسئولان استانيخوزستان با توجه به زمان بندي كوتاه مدت،میان مدت و دراز مدت خيال خودشان راتا 10 سال ديگر راحت كردند بودند و برنامه هاي ثبت جهاني را براي دقايق پاياني اين دوره گذاشته بودند. آنها يادشان رفته بود كه سالهاست آژير قرمز آثار تاريخي اين شهر به صدا درآمده و پل بند "گرگر" براي فروريختن تا دقيقه 90 تاب نمي آورد.البته اين ابتداي آوار شدن روياي جهاني شدن سازههاي آبي شوشتر است و با توجه به وضعيت "بند ميزان"، "تونل بليتي"، "آبشارهاي شوشتر" و... بايد منتظر اتفاقهاي ديگر از این دست در عرصه وحريم تازهترين اثر جهاني ايران باشيم.
خانم کشوری عزیز ممنون که ما رو در جریان حال و احوال آثار تاریخی قرار می دید. متاسفانه این بلاها دامن تمام آثار تاریخی رو گرفته . سال گذشته رفته بودیم باغ سنگی سیرجان ، متاسفانه اونجا هم وضعیت خیلی بدی داشت. هیچ نوع حفاظتی از باغ نمی شد. خدا بیامرزه مرحوم درویش خان رو با چه خون دلی این باغ و ساخت تا به همه ی تارخ بفهمونه چه ظلمی در حقش روا شده . حالا این ظلم در حق باغش تکرار می شه. باغ بی حفاظ رها شده و خیلی راحت توسط آدمای مریض آسیب می بینه. موریانه ها هم که این میون نقششونو خوب انجام می دن ، بیشتر درختای باغ موریانه داره . ازون بدتر این که اگه بخوای بری اونجا حتما باید از اهالی بومی باشی یا راهنما داشته باشی . گردش گرایی که از جاده ی سیرجان - بافت رد می شن اگه بخوان برن باغ سنگی هیچ تابلویی راهو بهشون نشون نمی ده.
سلام. نمی دونم چی بگم. وقتی مترو رو از زیر سی وسه پل و از تو نقش جهان می گذرونن . وقتی پل های سی و سه پل اونجوری می کند. وقتی قطار از بغل نقش رستم می برن. نمی دونم باید درباره باغ سنگی سیرجان که کمتر شناخته شده است باید چی بگم. ممنون سوده خانم. امیدوارم این نوشته ها راه به جایی ببره.
ممنون خان کشوری
ما خودمون ساکن شوشتر هستیم و از این بابت من هم اظهار ناراحتی میکنم که اثار باستانی شهرمون داره رو به نابودی می ره
یه روز می خواستیم از روی پلی که آبشارها در زیر اون قرار دارن رد بشیم که بریم به صاحب الزمان جایی که مرده های شهرمون رو اونجا دفن می کنن مقامیه که میگن حتی از جمکران بالاتره و دیدیم که راهمون نمیدن که بریم با پرس و جو فهمیدیم که پل ریزش کرده و دیگه اجازه رفتی ماشین از روی پل رو نمیدن و باید از یه راه دیگه خودمون رو به صاحب برسونیم
خیلی ناراحت شدم چون این پل دقیقا روی بلوار ما قرار داره و خودم تا الان که دیشب بیست و یکمین سال تولدم رو فوت کردم هنوز ابشارهای شوشتر رو از نزدیک ندیدم فقط گاهی که تلویزیون نشون میده می بینم و از روی پل دیدن کردم ولی داخلش نرفتم
خدا کنه هیچ وقت این اثار باستانی خراب نشه
سلام. سمیه خانم وضعیت آثار تاریخی خوزستان بیش از هرچیز به دلیل مدیریت سازمان استان برمی گرده . دوسال پیش قرار شد جمعی از خبرنگارا ی حوزه میراث فرهنگی ببرن مکان دیدنی خوزستان را بازدید کنند. شرط صادق محمدی برای دادن امکانات به آنها عدم دعوت از بنده و عدم نوشتن گزارشی های انتقادی بود. به این دلیل که من بیشترین گزارش های انتقادی رو رفته بودم . خوب دعوت از من کنسل شد و برخی از دوستان!!!!!. باید تلاش کرد .غصه خوردن فاید نداره. موفق باشی دوست من
