ای حافظ ،سخن تو همچون ابدیت بزرگ است،زیرا آن را آغاز و انجامی نیست..... اگر روز ی دنیا به سر آید،ای حافظ آسمانی،آرزو دارم که تنها با تو باشم و در کنار تو باشم.همراه تو باده نوشم و چون تو عشق ورزم،زیرا این افتخار زندگی من و مایه ی حیات من است گوته
لسان الغیب حافظ شیرازی در سال 1325 میلادی در شیراز و گوته در سال 1749 در فرانکفورت آلمان با فاصله ای تقریبا 420 ساله از یکدیگر متولد شدند. ديوان حافظ را نخستين بار «يوزف فون هامر- پورگشتال»، دانشمند و محقق و مترجم مشهور اتريشی، بهطور کامل بهزبان آلمانی ترجمه کرد و در دو مجلد بهسالهای ۱۸۱۲ و ۱۸۱۳ منتشر کرد.آشنايي گوته با حافظ در سال 1814م ، يعني در 63 سالگي او از طريق ترجمه ي خاور شناس اتريشي «فون هامرپور گشتال» صورت گرفت. انتشار ترجمه ديوان حافظ در سال 1812ميلادي به زبان آلماني و مطالعه آن توسط گوته، بزرگترين شاعر آلماني، سلسلهاي از تفكرات و احساسات نهفتۀ اين انديشمند برجسته را آنچنان برانگيخت كه در سن هفتاد و پنج سالگي سالگي تصميم به يادگيري زبان و خط فارسي گرفت. گوته از حافظ به عنوان استاد معنوي خويش نام ميبرد و با الهام از او «ديوان غربي - شرقي» خويش را مينگارد. اشعار موجود در حافظ نامه يعني بخش دوم از دوازده بخش منظوم ديوان شرقي – غربي نشان دهنده آن است که گوته چه سان شيفته ي حافظ بود و چه اندازه براي اين شاعر بزرگ ارج و اعتبار قائل مي شد. در شعري با عنوان « بيکرانه» از همين بخش چنين مي خوانيم: تو بزرگي ؛ چه ، تو را نقطه ي پاياني نيست / بي سرآغازي نيز ، قرعه فال به نام تو زدند. / شعر تو دوارست ، همچنان ستاره سيارست ، / مطلع و مقطع آن يکسان ست / و آنچه در فاصله اين دو همي هست عيان / عين آنست که در اول و در پايان ست. همانطور که می دانیم مقبره ی حافظ در شیراز و مقبره ی گوته در وایمار است . به همین جهت یادمان گوته و حافظ در شهر وایمار انجام شد از همان زمان وایمار و شیراز خواهر خوانده ی فرهنگی یکدیگر خوانده شدند.
صفحه اصلي :
بخش اعضا :
ارتباط ، انجمن :
آمار ها :
مطالب و محتويات :
بقيه بخش ها :
