خودكشي نهنگها آنقدر در ذهن انسان عصر حاضر تكرار شده كه بدون آنكه هنوز علت واقعي آن را بداند آن را باور كرده است. اين باور پذيري آنقدر زياد بود كه به ادبيات و سينما هم راه يافت. البته خودكشي اهالي دريا تنها محدود به نهنگها نيست و دلفينها نيز از ناكامان بزرگ درياها و اقيانوسها هستند كه براساس آنچه معناي خودكشي ميدهد راه وچارهاي خود را براي پايان دادن به سختي كه هيچ كس نميداند چيست؟ ...
خودكشي نهنگها آنقدر در ذهن انسان عصر حاضر تكرار شده كه بدون آنكه هنوز علت واقعي آن را بداند آن را باور كرده است. اين باور پذيري آنقدر زياد بود كه به ادبيات و سينما هم راه يافت. البته خودكشي اهالي دريا تنها محدود به نهنگها نيست و دلفينها نيز از ناكامان بزرگ درياها و اقيانوسها هستند كه براساس آنچه معناي خودكشي ميدهد راه وچارهاي خود را براي پايان دادن به سختي كه هيچ كس نميداند چيست؟ مرگ دانسته اند. از سويي ديگر اتفاقي كه در درياچه «گهر» لرستان افتاده و مرگ همزمان نزديك به 100 ماهي «زردپر» ، نام جديدي به فهرست ناكامان سرزمينهاي آبي اضافه كرد. اما خودکشی نهنگها و دلفینها اصطلاحا حالتی است که این جانوران بدون هیچ علت ظاهری و بی هیچ دلیل مشخصی خود را به کشتن می دهند. به این ترتیب که به هنگام " مد دریا " و بالا آمدن آب به ساحل می آیند و در هنگام " جزردریا " و عقب رفتن آب به دریا باز نمی گردند و در نتیجه بر اثر بیرون ماندن از آب و تبخیر آب بدنشان می میرند.
نخستین مورد ثبت شده از خودکشی و به ساحل آمدن یک نهنگ به سال 1598 میلادی باز می گردد . در آن سال یک نهنگ غول پیکر خود را به سواحل هلند افکند. از آن زمان به بعد بتدریج گزارشهای بیشتری درباره ماندن دلفینها و نهنگها در سواحل مختلف به دست دانشمندان رسید . اما برای نخستین بار در سال 1928 بود که جانورشناسان متوجه شدند گروه زیادی از نهنگهای کوچک در سواحل آفریقای جنوبی خود را اینبار بطور دسته جمعی به ساحل انداختهاند. تنی چند از جانورشناسان اروپایی با همکاری مردم محلی تعدادی از آنها را به قصد نجاتشان به آب انداختند اما با كمال تعجب متوجه شدند که این نهنگها بی آنکه کوچکترین نشانه ای از بیماری یا کسالت داشته باشند حاضر نیستند به عمق دریا بازگردند و دوباره خود را به ساحل می رسانند . به همین دلیل این پدیده نوعی مرگ آگاهانه و خودکشی دسته جمعی نهنگ ها تلقی شد و معروف به خودکشی شد .تحقيقات گسترده اي براي حل اين معماي عجيب آغاز شد و در پايان به نتايج تاسف باري ختم شد.
سالهاست که بسياري از کشورهای قدرتمند تلاش می کنند تا طبیعت و جانوران را برای مقاصد نظامی رام نمایند.دلفین و شیر دریایی، کوسه و حتی نهنگ ها گزینه هاي خوبي برای این کار هستند.
نيروي دريايي كشورهاي بزرگي چون آمريكا از سالها قبل بطور مخفيانه دلفینهايي را تعلیم ميدادند تا در زیر آب و اطراف شناورها و بويژه بنادر به گشت زنی بپردازند و در صورت حس کردن مورد مشکوکی آنرا به تعلیم دهنده خود (که بر روی آب در قایقی منتظر علامت دلفین است) اطلاع دهد.به دلفین آموزش داده شده تا در صورت مواجهه با غواص دشمن با جهش هایی از آب به بیرون بپرد تا دشمن با استفاده از بمب یا سلاحهای صوتی(چیزی که دلفین به آن بسیار حساس است) نتواند به آن صدمه ای بزند.در مواردی حتی به دلفین آموزش داده می شود تا ماسک هوای غواص را از دهان او بیرون آورد و او را مجبور کند به سطح آب بیاید.نصب سلاح، دوربین،لیزر و حتی آمپول CO2 بر روی این جانوران برای حمله به دشمن هم امکان دارد.مین یابی،تشخیص کشتی های خودی از دشمن ( از طریق تشخیص صدای موتور آنها ) و نصب مین و بمب روی شناور دشمن و ده ها مورد دیگر نشان می دهد که یک دلفین آموزش دیده چه کارهایی می تواند انجام دهد و چه خطراتی برای دشمن و چه مزیتهایی برای صاحبان خود دارد. آمريكا از اين دلفين ها در جنگ عراق برعليه ايران استفاده كرد.اما خودكشي دلفينها ونهنگها در سراسر دنيا ادامه داشت و مرگ 79 دلفين در ساحل خليج فارس يكي از جنجاليترين اتفاقات از اين دست بود كه هيچ كس نتوانست پاسخي مطمئن براي مرگ آنها بيابد همانطور كه هنوز هم مرگهاي دسته جمعي نهنگها و دلفينها با سوالهاي بي پاسخ روبروست اما در مورد ماهيان «زردپر» درياچه گهر لرستان براساسآنچه مسئولان سازمان محيطزيست لرستان اعلام كردهاند خشكسالي باعث شده تا ماهي ها با استفاده از مواد غذايي سمي به شرايط سخت خود پايان دهند. البته اگر سازمان محيطزيست لرستان دقت بيشتري ميكرد با توجه به شرايط آب و هوايي ميتوانست با تامين غذا آنها، آنها را به زندگي باز ميگرداند و مرگ آنها با نام پر طمطراق «خودكشي» توجيح نكند.
تهران امروز