سلام ندا جان...من اینو تجربه کردم اما یه جور دیگه شو...یادم سال سوم راهنمایی دوتا از دوستام باهم قهر بودن(باهم مشکل داشتن) ...من می خواستم آشتیشون بدم...به جای اینکه بد هرکدوم پیش اون یکی بگم از خوبی هاشون گفتم...اما بعدش که دوست شدن بهم گفتن : وقتی ما باهم قهر بودیم تو با هردو تامون بودی...برا همین با من قهر کردن ...البته اون موقع به مقتضی سنمون بود...اما در حال حاضر هم خیلی از آدم بزرگا اینطوری ان...وقتی خودشون با یکی رابطه ی خوبی ندارن دوست دارن تو هم همینطور رفتار کنی...وقتی هم می ری واسطه میشی اونوقت میشی آدم بده...اما هیچ وقت نخواستم و نخواهم بین دو دشمن بد همدیگه و بگم...سعی می کنم اونچه که هست و بگم...واقعیت و...چون همیشه به دوستی بعدش فکر می کنم و درواقع لزومی نمی بینم که چنین کاری و انجام بدم...ممنون.مهسارضوی
...من می خواستم آشتیشون بدم...به جای اینکه بد هرکدوم پیش اون یکی بگم از خوبی هاشون گفتم...اما بعدش که دوست شدن بهم گفتن : وقتی ما باهم قهر بودیم تو با هردو تامون بودی...برا همین با من قهر کردن 
