به طور کلی ملودی تعدادی از صداهای موسیقی را گویند که در پی هم و بیشتر در یک بخش اجرا یا شنیده شوند . این مفهوم در برابر هارمونی - یعنی آن صداهایی که دسته دسته ( همزمان ) و یک جا به صدا در می آیند - قرار می گیرد . ملودی را میتوان خطی افقی و هارمونی را عاملی عمودی ( قطر یا حجم ) در موسیقی دانست که هر دو سازنده بافت موسیقی هستند .
ملودی ؛ حتی در ساده ترین شکل خود نمیتواند از ریتم جدا باشد ، در واقع ابتدایی ترین عامل ملودی یعنی « تک صدای موسیقایی » دو خصیصه اساسی دارد : « زیر و بمی » و « دیرند » که هر دو نقشی برابر در ساختمان ملودی دارند .

وسعت صدا ( میدان صدا )

فاصله میان بم ترین و زیرترین صدایی را که یک ساز یا یکی از بخشهای آوازی میتواند ایجاد کند وسعت صدای آن ساز یا آن بخش آوازی میگویند . دو ساز یا دو خواننده ممکن است دارای وسعتی برابر باشند اما صدای یکی در قسمت بم صداهای موسیقی و صدای دیگری در قسمت صداهای زیرتر قرار گرفته باشد ؛ میگوییم این دو در دو میدان مختلف دارای وسعتی برابر هستند

منبع : کتاب تئوری بنیادی موسیقی ؛ تألیف پرویز منصوری

ارسال : نیایش