گمگشته / شاعر علی معلم
اون كه مياد اگه بگم يك گل سرخ بهار ميشی
يه قطره خون رو آينه
يه چشمه انتظار ميشي
يه قطره خون رو آينه است
يه چشم سرخ انتظار
يه روز دوباره سبز ميشه
وقتي كه بر گرده بهار
هر كي با آينه روبروست
رو هست و نیست پل می زنه
يه چشم سرخ آتشين
توي چشاش زل مي زنه
توي چشاش زل مي زنه
ميگن فرشته روزشو با گريه افطار مي كنه
فرشته مي دونه كه نور ظلمتو بيدار مي كنه ظلمتو بيدار مي كنه
برق يه تيغ اشک دریغ رعد صداي مرتضي
رستم از اين بند و بلا علي رضا شد به قضا
آي غنچه هاي گل سرخ از نسیم وزون بگین
بوي خدا تو كوچه هاست سحر شده اذون بگين
ما گم شديم بايد بياد اوني كه چشم ما ميشه
نماز حاجت بخونين
حاجتتون روا ميشه
ما گم شديم بايد بياد اوني كه چشم ما ميشه
نماز حاجت بخونين
حاجتتون روا ميشه
نماز حاجت بخونين
حاجتتون روا ميشه
برای تو / شاعر محمد علی شیرازی
دوست دارم يه روز تو هم اسم منو صدا كني
زخمي كه به دل زدي به مرهمي دوا كني
حالاكه براي تو با خاك راه برابرم
چي مي شه گاهي اگه به زير پا نگاه كني
تو دل و جون مني بخت گريزون مني
مي شه گاهي گذري بر من بي نوا كني
من و اين طا قت كم
عشق تو با اين همه غم
به خدا كوه غمو مشكله جا به جا كني
كفتر بام توام ، رام توام، راضي نباش
كه پر و بال منو بشكني و رها كني
عشق تو به قيمت جووني و جون منه
تو مي خواي جون من و جوونیمو فدا کنی
افسوس /شاعر محمد علی شیرازی
افسوس بر آن عمر گرامي كه هدر شد
آن معبد رويايي من زير و زبر شد
دردا كه تو مرد سفر عشق نبودي
افسوس دل غافل من بي خبر شد
روزي كه دل عاشق من تازه نفس بود
در چشم من از هر دو جهان عشق تو بس بود
حسرت به كف آورد و به خورشيد نظر داشت
بيچاره عقابي كه گرفتار قفس بود
سلام اي چلچراغ قطره هاي اشك نوميدي
سلام اي غم كه جاي تنگ اين دل را پسنديدي
بيا تا پر بگيرد از دل من جغد اين كابوس
بيا و در كتاب خاطرات من بخوان افسوس
عاشقترین / شاعر بامداد جویباری
شب تاره و دلم بيقراره
از چشم مهتاب اميد مي باره
وقتي نگات شادي برام بياره
زنده مي شم با عشق تو دوباره
صد تا سواره دور قصر چشمات
اما چشات صياد تك سواره
عاشق ترينم به روي ماهت هميشه
كاش قاصدك از تو خبر بياره
اگه يه روز ببينمت اي آشناي ناشناس
مي پيچه توي كوچمون، يه باغچه عطر گل ياس
ببين كه با حس نگات،يه حرف نو دارم برات
ستاره ها رو مي شكنم، خورشيد مي سازم تو چشات
ماه پیشونی / شاعر بامدادجویباری
ازم جدا نشو، دردت به جونم
مزن بر هم بساط آشيونم
اگه عشق منو لايق بدوني
تو رو بر طاق چشمام مي نشونم
يار جوني نرو نرو، ماه پيشوني نرو نرو
پسند من تويي از باغ دنيا
نزار روي دل من داغ دنيا
تماشا كن شب چارده ماهه
مي دونم كه مي ياي دلم گواهه
ستاره سر كشيد از پشت مهتاب
مي گه جدايي از عاشق گناهه
اگر چه رفتي و دلم شكستي
فرشته نجات من تو هستي
دلم بي تاب واسه ديدن تو
بيا و چاره كن راهي كه بستي
سیب گلاب/ شاعر علی معلم
کی میگه بین دو تا نی ، یکیشون شکر نداره
نه عزیزم برا بابا دختر و پسر نداره
دخترا سیب گلابند ، مثل برفند ، مثل آبند
برف جاده گل و خاکه ، آب چشمه اما پاکه
دخترا شاخه نباتند ، چشمه ی آب حیاتند
اجر حافظ که میگن شمس حقه ، شاخه نباته
چشمه ی آب حیات تو کوچه نیست ، تو ظلماته
ظلمات طرح یه پرده ست
مثل پرچین ، مثل نرده ست
آب که بی پرده میشه ، دریای شوره
آب روشن توی چشمه ست ، توی یک تنگ بلوره
یه روزی یکی میاد که مرکبش اسب سپیده
رو لباش سرخی شرمه ، تو چشاش برق امیده
زین اسبش نقره کوبه
چکمه هاش رنگ غروبه
ساده و سبک عنونه ، سر گرونه
عاشق دختر شاه پریونه
عاشق دختر شاه پریون که توی سیبه
مثل دریا بیقراره ، مثل صحرا بی نصیبه
جماعت یه دل دارم ، قصر طلا خونه ی شهرش
صدتا باغ توی ده مهر و وفا ، نیمه ی مهرش
جماعت یه سیب می خوام ، جهیزیه ش زلف کمندش
مکنتش دامن پاکش ، ثروتش بخت بلندش
سیب گندیده نمی خوام ، ده نمی خوام ، صد نمی خوام
جماعت یکدونه می خوام ، اما سیب بد نمی خوام
خانه سودا / شاعر مولانا
شد زغمت خانه ی سودا دلم، در طلبت رفت به هر جا دلم
شد زغمت خانه ی سودا دلم، در طلبت رفت به هر جا دلم
فرش غمش گشتم و آخر ز بخت، رفت بر اين سقف مصفا دلم
فرش غمش گشتم و آخر ز بخت، رفت بر اين سقف مصفا دلم
در طلبِ زهره رخ ماهرو، می نگرد جانب بالا دلم
در طلبِ زهره رخ ماهرو، می نگرد جانب بالا دلم
فرش غمش گشتم و آخر ز بخت، رفت بر اين سقف مصفا دلم
فرش غمش گشتم و آخر ز بخت، رفت بر اين سقف مصفا دلم
در طلبِ گوهرِ گویای عشق، موج زند ، موج ، چو دریا دلم
در طلبِ گوهرِ گویای عشق، موج زند ، موج ، چو دریا دلم
آه که امروز دلم را چه شد، دوش چه گفته است کسی با دلم
آه که امروز دلم را چه شد، دوش چه گفته است کسی با دلم
از دلِ تو در دل من نکته هاست، وه چه ره است از دل تو تا دلم
گر نکنی بر دل من رحمتی، وای دلم ، وای دلم ، وا دلم
از دلِ تو در دل من نکته هاست، وه چه ره است از دل تو تا دلم
گر نکنی بر دل من رحمتی، وای دلم ، وای دلم ، وا دلم
ماه دراومد
ماه در اومد، شب سر اومد
اسفند بسوزين يارم از در، در اومد
دو تا چشماي تو فانوس درياست
مثل در و مرجان قشنگ و زيباست
بي تو مثل موجا دلم شكسته
بی تو وا مونده ام تو موج دريا
سر شب آسمون شده چراغون
مثل قصر طلا آينه بندون
روي دريا واسه ي عشق من و تو
نغمه سر مي كنه مرد بلم رون
مي نويسم رو تموم قايقم
به دو چشمون سياهت عاشقم
بي تو از زندگي سيرم ، تو نباشي من مي ميرم
مثل قايقي شكسته، ميون موجا اسيرم
مروارید باران / شاعر اکبر آزاد
کی میرسی قصمو شیرین کنی
یاد منه اسیر غمگین کنی
ظهور تو حضور اطلسی هاست
کویر تشنه با تو روح دریاست
وقتی میای یخ زمین آب میشه
شبای قطبی با تو آفتاب میشه
گلای کاغذی رو دور می ریزی
تو سفره ها برکتو نور می ریزی
گلهای نم خورده به زیر بارون
مژده میدن تموم شده زمستون
صدای چلچله تو ایوون میاد
بوی گل از دشتو بیابون میاد
بساط عشق دوباره سکه بهتر
ابرای غصه تکه تکه بهتر
روشنه با تو هر چراغ لاله
تشنگی رو میشکنی مثل ژاله
اسب سپید جاده ها بهاره
سبد سبد نسیمو گل میاره
سرخی گل از تو نشونه داره
بهار تو چشمای تو خونه داره
سرخی شرم غنچه ها چه زیباست
تور عروسی بافته گلدون یاس
صدا بزن پرنده های خوابو
که بشکنی آیینه سرابو
اسب سپید جاده ها بهاره
سبد سبد نسیمو گل میاره
سرخی گل از تو نشونه داره
بهار تو چشمای تو خونه داره
مهتابو نقره پاشی کن تو بیشه
بیا نمون تو قصه تا همیشه
معنی زندگی تو هستیو بس
مثل هوایی تو برای نفس
آبی آسمونی رو به تن کن
ستاره رو دکمه پیرهن کن
بیاکه مهربونی ارزون بشه
شبای ما مرواری بارون بشه
اسب سفید جاده ها بهاره
سبد سبد نسیمو گل میاره
سرخی گل از تو نشونه داره
بهار تو چشمای تو خونه داره
آلبوم همراز
مهتاب / شاعر علی معلم
یکی بود یکی نبود
کور بشه چشم حسود
دو تا خورشید سیاه
دو تا چشم سرمه سود
رشک باغ و کشتمه
باغ نگو بهشتمه
عمر مژگونش دراز
رنگ سرنوشتمه....رنگ سرنوشتمه
میدرخشن توی ماه
دوتا خورشید سیاه
جمجمک برگ خزون
اینه بخت بی گناه
غنچه گل گل شکره
شب قضا و قدره
مهر و مهتاب رو ببین
یکی باشیم سحره
یکی بود یکی نبود
کور بشه چشم حسود
دو تا خورشید سیاه
دو تا چشم سرمه سود
رشک باغ و کشتمه
باغ نگو بهشتمه
عمر مژگونش دراز
رنگ سرنوشتمه
اگه یاری نگیری
بی تعلق اسیری
هستی اینه
چرا عاشق نمیری
زلف پر خم آفرید
اونکه آدم آفرید
دل و دلبر رو
برا هم افرید
میدرخشن توی ماه
دوتا خورشید سیاه
جمجمک برگ خزون
اینه بخت بی گناه
غنچه گل گل شکره
شب قضا و قدره
مهر و مهتاب رو ببین
یکی باشیم سحره
یکی بود یکی نبود
کور بشه چشم حسود
دو تا خورشید سیاه
دو تا چشم سرمه سود
رشک باغ و کشتمه
باغ نگو بهشتمه
عمر مژگونش دراز
رنگ سرنوشتمه
همراز / شاعر علی معلم
ای دیار آرزو کوی یارم کوی یارم
تا قیامت سر ازین کو برندارم برندارم
با دلم گوید کسی بت پرستی خود پرستی
بر دل عاشق مگو پا گذارم پا گذارم
پند بی حاصل مگو
حرف آب و گل مگو
جز حدیث دل مگو
موجم از ساحل مگو
ای که گفتی از شراب
نقش ما را زن بر آب
آه از آتش آه از آب
از تب و تاب
آه از این سوز و گداز
آه از این ناز و نیاز
آه از این دنیای راز
باغ مهتاب
ای دیار آرزو گریه کردم گریه کردم
گریه تنها همچو باران بهار
ای بهار نازنین گریه کرد این شمع شبها
بهر یاران بهر یار
راز من همراز من از غم و درد گریه کرد این مرغ شبها
غمگساران بیقرار
ساز من دمساز من گریا کرد آیینه با ما
بیقراران غمگسار
ای دیار آرزو کوی یارم کوی یارم
تا قیامت سر ازین کو برندارم برندارم
با دلم گوید کسی بت پرستی خود پرستی
بر دل عاشق مگو پا گذارم پا گذارم
ای که گفتی از شراب
نقش ما را زن بر آب
آه از آتش آه از آب
از تب و تاب
آه از این سوز و گداز
آه از این ناز و نیاز
آه از این دنیای راز
باغ مهتاب
لوح سرنوشت / شاعر علی معلم
نیمه شب ستاره ها
می کنند اشاره ها
میرود ز آه ما
بر فلک شراره ها....بر فلک شراره ها
ناز چشم یار ها
غمزه ی نگار ها
رفته از نیاز و ناز
در جهان چه کارها
بجو شب از ستاره ای
به شیوه ای اشاره ای
بگو بگو چه چاره ای...چه چاره ای
نوشته نيك و زشت ما
به لوح سر نوشت ما
به جان زده شراره ای....شراره ای
آسمان چو ماه من
صد چمن گل و گیاه
در فراغ روی ماه
چشم آسمان به راه....چشم آسمان به راه
چه سیت ها چه رام ها
ز خون دل چه جام ها
زده به سنگ خاره ای....به خاره ای
نبرده ره به کام ها
مگر به ننگ و نام ها
ببین به هر کناره ای... کناره ای
عاشقان چمن چمن
غنچه های بوسه خواه
از نشاط روی دوست
غرق موج اشک و آه
نیمه شب ستاره ها
می کنند اشاره ها
میرود ز آه ما
بر فلک شراره ها
مرزتردید / شاعر محمد رضا حبیبی
شايد اينو تو نفهمي,حس من از جنس نوره
شور وحشي جووني, از دل من ديگه دوره
تو پر از شور و نشاطي, واسه من نبض حياتي
توي اين غروب حسرت, آخرين راه نجاتي
توي روياهاي دورت, خواب آهو رو مي بيني
شاپرك تو باغ رويا, گل آرزو مي چيني
اما روياي جووني, ميره از ياد تو روزي
مثل امروز من اونروز, تو خودت بايد بسوزي
تو ببين نياز قلبم, به تو و طراوت توست
لمس شيطون نگاهت, به تو و لطافت توست
دل خستمو مي توني, جون تازه اي ببخشي
تو شب قطبي ستاره, تو مي توني بدرخشي
تو بلنداي نگاهت , وا مي شه پراي بستم
اون عقابم كه تو پرواز , مرز ترديدو شكستم
نگير اين حس قشنگو , تو بذار تا جون بگيرم
پر بگيرم از زمينو , راه آسمون بگيرم
گل من يه عمري گل باش , به صفا و لطف و پاكي
خوبي تو سربلنديست, واسه اين غريب خاكي
فرصت پريدنم رو , نگير از اين مرد عاشق
بي تو مي ميره دل من , توي زندون دقايق
تو شباي بي پناهي , عاشقت رو تنها نگذار
بيا و ستاره اي شو , واسه اين چشماي بيدار
با نگاه آبي تو , غرق مهربوني مي شم
راهي قصر محبت , شهر همزبوني ميشم
يه عقاب سركشم من , توي آسمون اميد
كه از اون بالاها تنها, خونه عشق تو رو ديد
سیل اشک / شاعر حافظ
دیشب به سیل اشک ره خواب میزدم
نقشی به یاد روی تو بر آب میزدم
نقش خیال روی تو تا وقت صبحدم
بر کارگاه دیده بی خواب میزدم
روی نگار در نظرم جلوه مینمود
وز دور بوسه بر رخ مهتاب میزدم
روی نگار در نظرم جلوه مینمود
ود دور بوسه بر رخ مهتاب میزدم
هر مرغ فکر کز سر شاخ سخن بجست
بازش ز طره تو به مضراب میزدم
چشمم به روی ساقی و گوشم به قول چنگ
فالی به چشم و گوش در این باب میزدم
ابروی یار در نظر و خرقه سوخته
جامی به یاد گوشه مهراب میزدم
تیتر روزنامه / شاعر علی معلم
یکی میگه " o "منفی , یکی میگه عین قصره
مردی خونشو فروخته , مردی خونه َش رو فروخته
تیتر روزنامه عصره...
آره , خونشو فروخته واسه بچش نون خریده
نرخ خون پایینه انقدر یا نون ُ گرون خریده ؟...
عصره آهن, عصره گرگه
توبه مرگ گرگ عصره
مردی خونش " o "منفیس اما خونش عین قصره
حالا سنگپشت یا حلزون صد چمن خونه به دوشن
سنگدلان که قیمته خون خونشنو میفروشن
غم مخور یکی همیشه خوبه کیمیا سرشته
آدرس خدارو داره , میگه خونمون بهشته
فرصت همیشتونو از خود و خدا نگیرین
زندگی امیده امید زنده باشین تا نمیرین
فرصت همیشتونو از خود و خدا نگیرین
زندگی امیده امید زنده باشین تا نمیرین...
زنده باشین تا نمیرین...
ستاره ها / شاعر علی معلم
تو آسمون پر غبار ستاره رو نمیشه دید
اما شبا توی کویر میشه ستاره هارو چید
گل میکنن ستاره ها شبا رو فرش آسمون
بیا با هم سر بزنیم به کوچه باغ کهکشون
قصه اینه توی مشرق ساده است ستاره بینی
ما مسافر کویریم کی میاد ستاره چینی
گل پایین ستاره بالا، اینجا فرشه اونجا عرشه
اینجا زیبایی میرقصه ، اونجا خوبی میدرخشه
قدیما بعضی میگفتن تو ستاره ات نمیمیره
بیخاله هر چی ظلمت، شب ما شب کویره
یه وقتایی ستاره ها از راز آسمون میگن
تو جاده های زندگی راه بهت نشون میدن
گل میکنن ستاره ها شبا رو فرش آسمون
بیا با هم سر بزنیم به کوچه باغ کهکشون
قصه اینه توی مشرق ساده است ستاره بینی
ما مسافر کویریم کی میاد ستاره چینی
خدا کنه چلچله ها از راه بیان هزار هزار
بهشت بشه بهشت بشه، بهشت بشه باغ و بهار
شقایق / شاعر علی معلم
برا عاشق بخون،برا شقايق بخون
بخون از دل بخون، كولي عاشق بخون
بخون از شب تار، صياد و صيد بيزار
دوتا جون تبدار، تو موج قايق بخون
اي شقايق گل عاشق، اي شقايق گل عاشق
باغبون دريا، گل شقايقت كو
شب تيره و مه، فانوس قايقت كو
ابر و ماه و بردن، به ديو شب سپردن
چشم به راه صبحيم، خورشيد عاشقت كو
اي شقايق گل عاشق، اي شقايق گل عاشق
پرياي دريا، شمع هاي سينه سوخته
گريه رازتونو بخواين نخواين فروخته
سر عشقتونو ما به كسي نگفتيم
چيه لبهاتونو كي مثل غنچه دوخته
اي شقايق گل عاشق، اي شقايق گل عاشق
ناز چشمات به از اين نيست
جز تو هيچكس نازنين نيست
آلبوم پریزاد
بنده نواز / شاعر علی معلم
یه شهر سبز دلنواز
دامن کوه و دشت ناز
بگی نگی رو به فراز
اون طرف پل نیاز
تو کوچه سوز و گداز
بنبست راز محله بنده نواز
آی قبیله خداتون عاشقه
داغ عاشقی شقایقه
زن و عطر و نماز حقایقه
راز عاشقای صادقه
روی دریای خون یه قایقه
بن بست راز محله ی بنده نواز
از بام هوی در باد
کاشانه ام افتاد
عاشق شدم و مجنون
دل خانه ات آباد
ای زلف سیاهت شب
مات رخ ماهت شب
عشق تو به بادم داد
دل خانه ات آباد
پریزاد / شاعر مونا برزویی
ولوله ي ساز با تو شد آغاز
محو عبور قافله ي ناز
هلهله ي ماه ، چاره ي دلخواه !
پرنكش از من ، سلسله ي آه !
پريزادي و من دلتنگ تو
نشسته به سازم آهنگ تو
تو آشوب شهر خاموش من
گرفت عطر مويت آغوش من
بوداي پاييز ، از خلسه برخيز
از كوچه باغم ، عطر تو لبريز
خيال زارم ، سوز سه تارم !
لبخند و اشكم ، حال بهارم !
تو كه هم بغض شباويزي و هم رقص هما
چنگ باران به سر انگشت تو آيد به صدا !
پس چرا من نشنيدم ز لبت جز نت لا !؟
تو كه آتيش ترنجي و شرار گل ناز
پرنيان نفست شعله ي خاكستر راز
عشق سوزان خليلم ، تو گلستان نياز
تو ملاحت مژه اي ، غرق تماشاي توام
رو بگيري ! بزني ! يا بكشي پاي توام
لحن موسيقي من جذبه ي افسانه ي تو
زلف تو بركه ي شب ، زورق من شانه ي تو
روي تو روي پري ، معبد من خانه ي تو
ولوله ي ساز با تو شد آغاز
محو عبور قافله ي ناز
هلهله ي ماه ، چاره ي دلخواه !
پرنكش از من ، سلسله ي آه !
پريزادي و من دلتنگ تو
نشسته به سازم آهنگ تو
تو آشوب شهر خاموش من
گرفت عطر مويت آغوش من
فصل پرواز / شاعر مونا برزویی
فصل پرواز پرستوهاي نور
مي بره مارو به اون روزهاي دور
ميباريد از آسمون پولك و ياس
فكر ميكرديم همه دنيا مال ماست
خوش نشستي به دل منتظرم
گفتي پا به پام مياي هرجا برم
ولي تو نشستي توي نيمه راه
نگو به عقوبت كدوم گناه
دل به دريا زدي اما بي هوا
زیر و رو شد همه چی با یه خطا
سرنوشت رو ديگه سرزنش نكن
حالا كه شدي گرفتار بلا
گله كم كن پرشكسته كه نمرده شوق پرواز
آسمون نرفته از ياد با دوبال من كن آغاز
قانون زندگي اينه با كسي شوخي نداره
كمر همت و بستي حالا يا علي دوباره
ابر غفلت پر رگبار غمه
هنوزم قصه سيب و آدمه
واسه جبران شكستن يه دل
قد كهكشون پشيموني كمه
راه نداره به دل من هركسي
نشو تسليم غم دلواپسي
روی جاده هاي عبرت پابذار
بيا با من تا به دريا برسي
مژدگانی بهار است / شاعر علی معلم
از غم آزادم ای دلدارم
گر کنی یادم در شب تارم
چون خزان بميرد گل جهان بگيرد
آتش گل از باغ سر کشد به آفاق
بر زند به گلشن برق صبح روشن
ای یار همنوایم آشنایم همسرودم همسرایم
با حسودم گو نوایم
چو خون چکان ترانه رسم به هر کرانه
ای شمع شام تارم بی قرارم
بی تو ابری خون نگارم تا بروید گل ز خارم
رسم به هر کرانه چو خون چکان ترانه
گلشن ای نازنین بشکفد بعد از این
دل نماند حزین مژدگانی بهار است
ای گلستان گل جان تو جان گل
گل به قربان گل مژدگانی بهار است
زائر فردا / شاعر علیرضا افکاری
نفست اي آشنا
چون سكوت شب رسا
در پاييز ، در گلريز
تو بمان اي همصدا
دست تو خورشيد من
در شب دريا شدن
اي جاري ، اي روشن
از فردا حرفي بزن
در شب خاموشي صحرا اي خورشيد
صبح سرشار صداي ما باش
شور آوازم تويي در اين ساحل اي دل
بال پروازي براي ما باش
بارش مهر ، بر گونه گلها
در نگاهت صد پنجره پیدا
اي مسافر ، اي زائر فردا
ميخوانمت باز ، با آواي دريا
خانه به دوش / شاعر علی معلم
خرمن نکاشته هامون
چشمه نگو آتش فشونه
بشمریم نداشته هامون
هزار هزارتا کهکشونه
آرزو دریای شوره
دریای شور زندونه ماهه
ماهیا تشنه ترینن
روی لباشون آهه و آهه
بخت ماهیا سیاهه
سکه نقره و طلا
بند دل شاه و گدا
گزند عیبه
بخشش و مهر و وفا
لطف و صفا
سمند غیبه
نازنین سمند رو زین کن
مردای مرد رو گزین کن
نازنین شادی عشق رو
نذر دلهای حزین کن
سجده خاکی کمند آسمونه
برای ترک زمین یه جور کمین کن
عاشقی ستاره هزارتونه
کی میگه دوری و دوستی چاره تونه
زخمی تیغ و ترنجه حسن یوسف
شاهدم پیراهنای پاره تونه
آهنه اون که دلش سرد و سیاهه
آینه ی روی دلش ماته یه آهه
هممون رو ازگل و خار آفریدن
ماها عاشقیم فرشته بی گناهه
نازنین سمند رو زین کن
مردای مرد رو گزین کن
نازنین شادی عشق رو
نذر دلهای حزین کن
سجده خاکی کمند آسمونه
برای ترک زمین یه جور کمین کن
گل قالی گل شالی گل گندم گل گندم
پس میارن واسه یک تشنه هزار دریا رو مردم
قاصدک / شاعر مونا برزویی
قاصدك هاي نقره اي ، خوش خبر اما بي صدا
آيينه هاي قصه گو،بي گفتگو،بي گفتگو بي ادعا
صدای قلب عاشقو از تو نگاش میشه شنید
روی سکوت ورقا،میشه نوشت،میشه نوشت و نت کشید
دست تو فانوس شبه ، جادويي از آغوش ماه
از واژه ها طرحي بكش ، با هراشاره ، هر نگاه
مي خونم از چشماي تو ، حتي اگه تو نشنوي
با من بيا با گوش دل ، تا آخر اين مثنوي
سكوت تو اوج صداست ، از خاطره با من بگو
از غربت آهنگ آه ، از لحن اشك آرزو
پاي سفر داري اگر ، مهتاب رو وردار و بيا
فرياد كن هر واژه را ، با دست هاي بي ريا
دست تو فانوس شبه ، جادويي از آغوش ماه
از واژه ها طرحي بكش ، با هر اشاره هر نگاه
مي خونم از چشماي تو ، حتي اگه تو نشنوي
با من بيا با گوش دل ، تا آخر اين مثنوي
دل دیوانه / شاعر رهی معیری
با تو رفتم،بي تو باز آمدم
از سر كوي او،دل ديوانه
پنهان كردم، در خاكستر غم
آن همه آرزو،دل ديوانه
چه بگويم با من اي دل چه ها كردي
تو مرا با عشق او آشنا كردي
پس از اين زاري مكن هوس ياري مكن
تو اي ناكام دل ديوانه؛
با غم ديرينه ام به مزار سينه ام
بخواب آرام دل ديوانه
با تو رفتم،بي تو باز آمدم
از سر كوي او،دل ديوانه
پنهان كردم، در خاكستر غم
آن همه آرزو،دل ديوانه
چه بگویم با من ای دل چه ها كردي
تو مرا با عشق او آشنا كردي
پس از اين زاري مكن هوس ياري مكن
تو اي ناكام ، دل ديوانه
با غم ديرينه ام به مزارسينه ام،
بخواب آرام دل ديوانه
بخواب آرام دل ديوانه
بال فرشته / شاعر علی معلم
حتي تماشا تاراج تيشه است
ديوار حاشا محتاج ريشه است
دريا به دريا آئينه باشيم
بيش از هميشه بي كينه باشيم
چون بهار ، اي نگار ، بگذر به گلشن
گل بيار گل ببار ،اي گل به دامن
اي مه دوباره شب گريه بارست
چشم ستاره شب زنده دارست
مرهم سرشته است اي تيره بختان
بال فرشته است گل بر درختان
بال فرشته است شاخه درختان
چون بهار ، اي نگار ، بگذر به گلشن
گل بيار گل ببار ،اي گل به دامن
آن چشمه جاري آب حيات است
وان گل كه داري شاخه نبات است
گلگشت جنگل ، گلگشت درياست
دريا و ساحل چشم تماشاست
بي گريه ابر گلشن نخندد
بي گريه شمع روشن نخندد
اي بر لب جو ، در دست بالا
تشنه ست آهو ، جو را ميالا
چون بهار ، اي نگار ، بگذر به گلشن
گل بيار گل ببار ،اي گل به دامن
کوح / شاعر علی معلم
تندي مكن با كاروان
محمل بدار اي ساربان
***
بمان اي يار من
اي افسون ماندن شرار داغ من باش
ازسوداي بيژن بهار باغ من باش
برخوان من ز اخوان من
گرگان شكسته سكان من
اي جان عاشق به چنگ مهوشان تو
شكسته سبو به سنگ مي كشان تو
به چنگ چاوشان تو نشان تو
***
توماه شبانه نگاهم به ره باش
بيا تا بيكرانه به راهم نگه باش
من بي ماه رويت نبينم به سويت
بيا كز موي تو رسد دل به كويت
***
اي يار و دلدارم اي آهوي مشكينم
گر آسمان بگذارد كام دل مسكينم
اي گمگشته عاشق به شهر دورمان كوچ
شو فيروزه يارا به نيشابورمان كوچ
اي مه جبين در ملك چين
از اندوه تو من غمگينم
***
تو درياي روشن دل ما چو ماهي
مگو پوشيده جوشن به دريا چه خواهي
بر رخ خال هندوت چو هاروت و ماروت
بگو آتش خيزد از چشم جادوت
***
اي يار و دلدارم اي آهوي مشكينم
گر آسمان بگذارد كام دل مسكينم
اي گمگشته عاشق به شهر دورمان كوچ
شو فيروزه يارا به نيشابورمان كوچ
اي مه جبين در ملك چين
از اندوه تو من غمگينم
کلمات کليدي : |
