زمان! سيالى مهار نشدنى! آبى كه با قصد رسيدن به دريا حركت مى‌كند و مى داند توقف يعنى مردن! و تنها در مرگ است كه زمان به گونه اى ديگر مفهوم مى يابد. فقط مى توان از گذر اين رود، به گذر عمر پى برد و شايد بتوان با هدايت مسير آن به سمتى مناسب تر، كوير جان را آبيارى نمود...



دقايق، تنها داشته هاى ما براى حركت هستند؛ تا روزى كه زمان داريم، فرصت رفتن و رسيدن وجود دارد، امتياز توبه و انابه... اما روزى كه مهلت جارى بودن را از دست بدهيم، هيچ راه برگشتى وجود ندارد.
برخى از انسانها دارايى هايشان را بى اهميت پنداشته آنها را در راههاى بى اهميت از دست مى دهند؛ عده اى آن را براى روز مبادا نگهدارى مى‌كنند، روزى كه هيچگاه با اين عنوان خود نمايى نخواهد كرد! افراد كمى هستند كه داريى هايشان را صحيح به كار مى‌برند و درست مى بخشند، اينان رستگارانند.
گرچه اغلب، فرصت ها از برابر چشمانمان مى گذرند و رفتنشان را بازگشتى نيست، اما برخى اوقات اتفاق مى افتد كه انسان با نشان دادن شايستگى هاى خويش باعث مى شود آب به آسمان رجعت نموده، اين بار باران شود گياهانِ هنوز تشنه را؛ چرخه آب، همان چرخه‌ى اعجاز گونه اى كه گاه آب‌هاى مرده را نيز زنده مى كند، شايد براى قطره ها اين يك امر تكرارى باشد، اما تنها زمانى به عمق و حسن اين چرخه پى مى‌برند كه اسير شده باشند! اسير عادت و اسير دنيا؛ انسانها نيز همچون قطرات پاك، گاه اسير مى شوند و بايد در چرخه اى، به واسطۀ تحمل گرماى تبخير، خالص شده نجات يابند! يكى از اين فرصت ها "ماه مبارك رمضان" بود. ماهى كه در آن به دور از ابليسِ نفس، از دروغ، غيبت و اعمال لغو دورى كرديم، و اينك باز هم شيطان آزاد شد تا ما را از كنار جوى آب پاك، به كوير لم‌يزرع گناه ببرد. و اين ما هستيم كه بدون دانستن ارزش طلاى وجودمان و گوهر زمان، به بهانۀ بازگشت در رمضان آينده، همراه با دشمن آشكار خود از انسانيت فاصله مى گيريم.
هر ساله با پايان يافتن ماه مبارك رمضان، با چشيدن طعم شيرين زندگى حقيقى، دلتنگ به پايان رسيدن اين فرصت مى شويم، غافل از اينكه رمضان تنها يك بهانه براى خوب بودن است. بهانه اى كه مى توان آن را در روزه هاى مستحب و نماز هاى واجب بازيافت به شرط آنكه به حقيقت طعم آب گوارا پى برده باشيم.
هر روز رمضان المبارك است اگر به شيطان درونمان اهميت ندهيم.

متن اوليه:afshari
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.