موسيقى علمى، گوش دادن صحيح، ابتذال در موسيقى، جام‌و‌ما ، سايت رسمى مجيد اخشابى
ابتذال چيست؟ هر آنچه شما را به مسيرى اشتباه راهنمايى نمايد.
آيا موسيقى و ترانه مى تواند افراد را به بيراهه هدايت نمايد؟ بله!
آيا موسيقى مبتذل ويژۀ سبكى خاص است؟ خير!...



موسيقى نيز مانند اغلب امور، داراى دو وجهۀ خوب و بد مى باشد. اين مطلب از گذشته هاى دور تا آينده هاى نا معلوم در جريان بوده و خواهد بود.
پيش از سال 57 كه در جامعه امكانات و شرايط مساعد در اختيار افرادى بود كه علاقه مند به ابتذال افكار جوانا و در نتيجه توقف فكر و دانايى ايشان بودند، آنچه تحت عنوان موسيقى جوان، به گوش شنوندگان مى رسيد سرشار از ترغيب به عشق هاى نا متعارف و رهايى از وابستگى هاى منطقى بود. البته نه "تمام" ؛ اما اكثر آثارى كه از راديو و تلويزيون شنيده مى شد، ريتم و چينش نت ها را به شيوه اى در خود مى گنجاند كه مكث و فكر را از جوانان بگيرد، و در اين راه بزرگترين حامى! كلمات و اشعار بودند.
در همين زمان بين مردم كوچه و بازار آثارى مورد پسند بود كه با همان نت ها اما چينشى متفاوت، آرامش و دقت را به شنونده هديه مى داد... آثارى چون: بابا كوهى، چينى بن زن، درويش و آثارى از اين قبيل كه انسانها را به آزادگى و رعايت اصول انسانى و اسلامى سوق مى داد.
با انقلاب و روى كار آمدن همان مردمى كه علاقه مند به دقت و تفكر بودند، حيدر بابا و بابا حيدر ها خود نمايى كردند و موسيقى، رسالت آموزش صحيح خود را با همراهى اشعار مناسب، باز جست.
و اينك، در هجوم فرهنگى، باز ريتم هايى را مى شنويم كه در موسيقى آن، اغلب همان "ديبس ديبس" معروف به گوش مى رسد. موسيقى اى كه هيچ نفعى جز گذر زمان و آسيب رساندن به شنوايى ندارد! موسيقى هايى كه اينك جاى موسيقى متعالى شده را گرفته اند! آن هم نه در "كوچه و بازار!" بلكه در "زير زمين" هاى نمور و تاريك...
موسيقىِ "بسيار" تند؛ محلى براى افكار زود گذر
اغلب اين موسيقى ها كلمات همراه خويش را مجبور مى كنند كه به سرعت، از هر! حرفى بگذرد. به همين جهت گاه گوش دادن به اشعار اين آثار، مضحك و به تنهايى هيچ انسانى را جذب و سليقه او را جلب نمى نمايد! و كم كم موجب مى شود حتى جوانان عادت نمايند به مفهوم آثارِ ديگر كم توجه شوند. و شايد همين امر هدف اصلى در واردات اين سبك از آثار باشد!
روزى از جانب دوستى دعوت شدم تا كارى با صداى يكى از خوانندگان سابق كه به خارج از مرزها گريخته را به دقت گوش داده از فضا سازى زيباى زندگى يك تك درخت، لذت ببرم! ... آنچه در آن شعر شنيده شد يك تصوير سازى موزيانه بود كه ناخواسته ذهن شنونده ايرانى را به ابتذال سياسى مى كشاند! در حقيقت تك درخت داستان، كشور من ايران بود! درختى كه سخاوتمندانه ميوه هايش را به رهگذران مى بخشيد... اما شخصى آمد و اين دهندگى را گرفت! در اين راه افت و خيز هاى معنى دار براى تلقين اين مفهوم، با دقت به كار گرفته شده بود. ايضا آثار متعدد ديگرى كه به ويژه در اين روزها از خارج، به سرعت وارد ايران مى شوند.
براى جلوگير
ى از اشاعۀ اين فرهنگ موزيانه، چه زيباتر است كه گوشِ موسيقايى خود را به همراهى با هوش خويش عادت دهيم.
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.