مقاله دو زبانه، داستان دو زبانه، داستان، قصه، روايت، حكايت، داستان هاي دو زبانه، داستان دوز بانه، انگليسي، فارسي، ترجمه، داستان انگليسي، ترجمه داستان، داستان هاي ترجمه شده، انگليسي، فارسي، داستان هاي انگليسي و فارسي، داستان هاي خواندني، مقالات دو زبانه، مقاله، مقالات، بانك مقالات دو زبانه، آرشيو مقالات موضوعي، مقالات انگليسي، متون ترجمه شده، داستان هاي ترجمه شده، سايت رسمي مجيد اخشابيKeywords: Paper bilingual, bilingual stories, story, story, narrative, Stories, bilingual stories, d dose Province Baneh, English, Persian, Translation, English fiction, translated fiction, translated fiction, English, Farsi, stories English and Farsi, read stories, bilingual papers, articles, papers, bank papers bilingual, thematic papers archive, articles in English, translated texts, translated stories, majidakhshabi's official site www.majidakhshabi.com
My mom only had one eye. I hated her… she was such an embarrassment.

She cooked for students & teachers to support the family.

There was this one day during elementary school where my mom came to say hello to me...




I was so embarrassed. How could she do this to me?

I ignored her, threw her a hateful look and ran out.


The next day at school one of my classmates said, “EEEE, your mom only has one eye!”


I wanted to bury myself. I also wanted my mom to just disappear.


So I confronted her that day and said, ” If you’re only gonna make me a laughing stock, why don’t you just die?!!!”


My mom did not respond…


I didn’t even stop to think for a second about what I had said, because I was full of anger.


I was oblivious to her feelings.


I wanted out of that house, and have nothing to do with her.


So I studied real hard, got a chance to go to Singapore to study.


Then, I got married. I bought a house of my own. I had kids of my own.


I was happy with my life, my kids and the comforts


Then one day, my mother came to visit me.


She hadn’t seen me in years and she didn’t even meet her grandchildren.


When she stood by the door, my children laughed at her, and I yelled at her for coming over uninvited.


I screamed at her, “How dare you come to my house and scare my children!” GET OUT OF HERE! NOW!!!”


And to this, my mother quietly answered, “Oh, I’m so sorry. I may have gotten the wrong address,” and she disappeared out of sight.


One day, a letter regarding a school reunion came to my house in Singapore .


So I lied to my wife that I was going on a business trip.


After the reunion, I went to the old shack just out of curiosity.


My neighbors said that she is died.


I did not shed a single tear.


They handed me a letter that she had wanted me to have.


“My dearest son, I think of you all the time. I’m sorry that I came to Singapore and scared your children.


I was so glad when I heard you were coming for the reunion.


But I may not be able to even get out of bed to see you.


I’m sorry that I was a constant embarrassment to you when you were growing up.


You see……..when you were very little, you got into an accident, and lost your eye.


As a mother, I couldn’t stand watching you having to grow up with one eye.


So I gave you mine.


I was so proud of my son who was seeing a whole new world for me, in my place, with that eye.


With my love to you,




مادر من فقط یک چشم داشت . من از اون متنفر بودم … اون همیشه مایه خجالت من بود


اون برای امرار معاش خانواده برای معلم ها و بچه مدرسه ای ها غذا می پخت


یک روز اومده بود دم در مدرسه که به من سلام کنه و منو با خود به خونه ببره


خیلی خجالت کشیدم . آخه اون چطور تونست این کار رو بامن بکنه ؟


به روی خودم نیاوردم ، فقط با تنفر بهش یه نگاه کردم وفورا از اونجا دور شدم


روز بعد یکی از همکلاسی ها منو مسخره کرد و گفت هووو .. مامان تو فقط یک چشم داره


فقط دلم میخواست یک جوری خودم رو گم و گور کنم . کاش زمین دهن وا میکرد و منو ..کاش مادرم یه جوری گم و گور میشد…


روز بعد بهش گفتم اگه واقعا میخوای منو شاد و خوشحال کنی چرا نمی میری؟


اون هیچ جوابی نداد....


حتی یک لحظه هم راجع به حرفی که زدم فکر نکردم ، چون خیلی عصبانی بودم .


احساسات اون برای من هیچ اهمیتی نداشت


دلم میخواست از اون خونه برم و دیگه هیچ کاری با اون نداشته باشم


سخت درس خوندم و موفق شدم برای ادامه تحصیل به سنگاپور برم


اونجا ازدواج کردم ، واسه خودم خونه خریدم ، زن و بچه و زندگی…


از زندگی ، بچه ها و آسایشی که داشتم خوشحال بودم


تا اینکه یه روز مادرم اومد به دیدن من


اون سالها منو ندیده بود و همینطور نوه ها شو


وقتی ایستاده بود دم در بچه ها به اون خندیدند و من سرش داد کشیدم که چرا خودش رو دعوت کرده که بیاد اینجا ، اونم بی خبر


سرش داد زدم “: چطور جرات کردی بیای به خونه من و بجه ها رو بترسونی؟!” گم شو از اینجا! همین حالا


اون به آرامی جواب داد : ” اوه خیلی معذرت میخوام مثل اینکه آدرس رو عوضی اومدم ” و بعد فورا رفت واز نظر ناپدید شد .


یک روز یک دعوت نامه اومد در خونه من درسنگاپور برای شرکت درجشن تجدید دیدار دانش آموزان مدرسه


ولی من به همسرم به دروغ گفتم که به یک سفر کاری میرم .


بعد از مراسم ، رفتم به اون کلبه قدیمی خودمون ؛ البته فقط از روی کنجکاوی .


همسایه ها گفتن که اون مرده


ولی من حتی یک قطره اشک هم نریختم


اونا یک نامه به من دادند که اون ازشون خواسته بود که به من بدن


ای عزیزترین پسر من ، من همیشه به فکر تو بوده ام ، منو ببخش که به خونت تو سنگاپور اومدم و بچه ها تو ترسوندم ،


خیلی خوشحال شدم وقتی شنیدم داری میآی اینجا


ولی من ممکنه که نتونم از جام بلند شم که بیام تورو ببینم


وقتی داشتی بزرگ میشدی از اینکه دائم باعث خجالت تو شدم خیلی متاسفم


آخه میدونی … وقتی تو خیلی کوچیک بودی تو یه تصادف یک چشمت رو از دست دادی


به عنوان یک مادر نمی تونستم تحمل کنم و ببینم که تو داری بزرگ میشی با یک چشم


بنابراین چشم خودم رو دادم به تو


برای من اقتخار بود که پسرم میتونست با اون چشم به جای من دنیای جدید رو بطور کامل ببینه


با همه عشق و علاقه من به تو...




به همت: سحر پارسا
مسئول انجمن هاي: اقتصاد و بازرگانی، بهداشت و درمان، آموزشگاه زبان انگلیسی

و عضو هیئت تحریره هفته نامه داخلي همراز
ايميل: s_parsa19@yahoo.com

شناسه ياهو:s_parsa19
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.