جام و ما :معلم 2

14 اردیبهشت 1391   Negin Bagherani   آیتمهای اختصاصی, متون , نوشته های کاربران   0 نظر   893 بازدید   |

 

اميد، صبر، دانشجوى استاد، هدیه روز معلم ، چند جلسه با استاد اخشابی ، جام وما، سایت رسمی مجید اخشابی
امروز در حالى به سر كلاس مى روم كه مى دانم درك گفته هاى مجيد اخشابى، هيچگاه ساده نخواهد بود؛ بابت اتفاق ديروز ترديد داشتم به داخل راه بيابم! اما با محبتى كه شايد ويژگىِ تمام آموزگاران است مرا در اين يادگيرى سهيم كرد.
درس امروز "صبر" بود...



بارها شنيده بودم كه مى گويد،صبر سر آغاز يارى خداوند است، البته گفته بود كه آن را از قول نويسنده اى متذكر مى شود. در گفته هاى خودش كمتر مى توانى صراحتا اين واژه را بشنوى. مى گويد" صبر در آميختن با لحظه هاست. احترام به زمان است و اوج احترام به تقدير و مشيت الهى" صبر را احترام به زمان و دقت به نوع گذار آن مى داند؛ همراهى خوب براى رسيدن به موفقيت، در كنار تلاش و پشت كار و ديگر ملزوماتِ موفقيت؛ اما قطعا هرچه لازمست، صبر در اين راه -واجب- است. من آرامش را لازمۀ صبر مى دانستم اما او آرامش را حاصل صبر خواند! صبر در دقايق عصبانيت! صبر در رسيدن به خواسته ها! صبر در زندگى و حتى شايد مرگ. مى‌گويد "اگر اتفاقى قرار است پيش بيايد، پيش مى آيد و بهانه پذير نيست." مى گويد "من فکر می کنم بزرگترین سرمایه ها ، وقت ، عمر و زمانند. وقتی که آدم زمان رو از دست میده اون موقع ست که واقعا نمی تونه خودش رو ببخشه ولی چیزهای دیگه رو نه!" گرچه صبر را نيز حد و مرز مى گذارد! معتقد است اگر براى گرفتن يك تصميم سال و ساليانى را وقت گذاشته و صبر كنى عاقلانه است اما وقتى تصميم را اتخاذ نمودى لحظه اى صبر؛ تعلل است! نه تامل!
بى تاب شدن را عادتى براى كم حوصله ها مى داند، مى گويد كسب اين آرامش به واسطۀ كليدى به نام ياد خدا ميسر است و با ياد او در طوفان نيز مى توان آرام بود. اشاره مى كند به مسير زندگى كه چيزى جز تمرين انسانيت براى رسيدن به مقصد حتمى؛ به خدا؛ نيست و مى گويد بايد به اين جاده فرصت رسيدن داد. در ادامۀ صبر از "اميد" گفت. مى گويد" اميد چيز عجيب و غريبي است؛ با آينده جز بوسيله اميد هيچ ارتباطي نمي توان داشت. هيچ پلي جز اميد آدمي را به آينده وصل نمي كند. البته هر چقدر آينده را درست ترسيم كنيم اميد راحت تر خواهد بود تا ما را به آينده برساند." خود را اميدوار مى داند و مى گويد "زندگى اميده، اميد" اوج اميد و صبر را آنجا مى بينى كه مى گويد "با چیزهای بد دنیا هم نباید قهر کرد." بايد باور كرد حتى اگر زندگى ما شب تار است قطعا در آينده روزهاى آفتابى داريم. مى گويد "وجود حضرت حجت هميشه براى ما صبر و اميد مى آفريند." چه زيباست اين باور كه "مهم شروع دوبارۀ ماست براى تحصيل علم و خرد چه براى مدرسه و دبيرستان و دانشگاه و چه براى زندگى" شايد مقصودش اين است كه؛ اميد يعنى باور آنچه داريم و صبر براى تلاش بيشتر و كسب چيزهاى بهتر، يعنى همه چيز دست خداست و ما در طول ارادۀ خداوند، حاضريم؛ اينكه مى مونيم يا نمى مونيم! با خداست... اميد يعنى باور كنيم كه ما هم يك اتفاق بى نظيريم؛ ستاره هايى كه مى توانند شب هاى قطبى را ستاره باران كنند! و با صبر و اميد بيشتر حتى مى توان شب هاى قطبى را آفتاب كرد! آنجا كه حتى بدون بال هم تو را به پرواز با بالهاى خود مى خواند، بال هايى از جنس اميد و صبر و ايمان
آخرين جمله از كلاس زندگى؛ كلاس صبر و اميد، سرشار از معنى بود.
"امروز اولين روز از بقيه عمر ماست"

 

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.