ترجمه-هندی: منحنی جادویی آغوش مادر


आलिंगन प्यार जताने का एक बेहतरीन तरीका तो है ही साथ ही एक ताजा अध्ययन के मुताबिक इसके स्वास्थ्यगत फायदे भी हैं। इससे स्मरण शक्ति बढ़ती है और तनाव कम होता है। एक नए सर्वे के मुताबिक वैज्ञानिकों को पता चला है कि जब आप अपने साथी को गले लगाते हैं, तो इससे रक्त में एक हार्मोन ऑक्सीटोसिन का स्राव होता है। इससे उच्च रक्तचाप में कमी आती है, तनाव और बेचैनी कम होती है और इससे आपकी स्मरण शक्ति भी बेहतर होती है।
विएना विश्वविद्यालय के शोध के मुताबिक आपको किसी को गले लगाते वक्त हालांकि सावधानी बरतनी चाहिए। आप उसी को गले लगाएं, जिसे बहुत अच्छी तरह जानते हैं, वरना इसका उल्टा प्रभाव भी हो सकता है।
गौरतलब है कि ऑक्सीटोसिन को माता-पिता, बच्चे और दम्पतियों के बीच आपसी प्यार बढ़ाने के लिए प्रमुख कारक माना जाता है। सक्रिय सम्बंध में रह रहे साथियों के बीच ऑक्सीटोसिन का स्तर अधिक पाया जाता है।
महिलाओं में बच्चे को जन्म देते वक्त और स्तनपान कराते वक्त इस हार्मोन का स्राव होता है, जिससे माता और बच्चे के बीच लगाव बढ़ता है।
शोधार्थियों के मुताबिक अपने प्रियजनों को गले लगाने वाले व्यक्ति के स्वभाव का रूखापन भी समाप्त होता है और उसमें समय के साथ मधुरता का विकास होता है।
न्यूरोफिजियोलॉजिस्ट जार्गेन सेंडकालेर ने कहा कि गले लगाने का फायदा हालांकि तभी मिलता है, जब गले लगने वाले दोनों व्यक्ति एक दूसरे को जानते हों और एक दूसरे पर भरोसा करते हों।
उन्होंने कहा कि यदि गले लगने वाले व्यक्ति एक दूसरे को नहीं जानते या दोनों में से एक गले नहीं लगना चाहे तो इसका कोई फायदा नहीं मिल पाता है। उल्टे इससे बेचैनी बढ़ जाती है।

آغوش جادویی مادر
مادرهای زیادی را این روزها می‌بینیم که معتقدند بچه را باید از بچگی مستقل بار آورد. نباید اجازه داد بچه وابسته شود و مرتب بغل پدر و مادر باشد.
اما شاید هیچ کدام ندانند که با این ایده غلط، آینده فرزندانشان را خراب می‌کنند و روی سبک‌های دلبستگی و وابستگی آنها در بزرگسالی تاثیر می‌گذارند.
جوان‌هایی که امروز بلد نیستند کسی را دوست داشته باشند، خود را از هر کسی مهم‌تر می‌دانند یا دائم نگران طرد شدن و ترک شدن هستند، حاصل پرورش غلط همین مادرانند که از کودکی به عمد یا سهو، آغوش شان را از فرزندشان دریغ کرده اند.
اغلب کودکان طبیعی بین 9 ماهگی تا چهار سالگی علائم وابستگی را از خود بروز می‌دهند. بچه‌های بزرگتر چنانچه بدلیل تغییرات زندگی احساس تنش و استرس کنند، می‌توانند این خصوصیت را از خود بروز دهند.
وابستگی در نوپایان طبیعی است چون به تازگی وارد دنیای جدیدی شده‌اند و احساس ترس و ناامنی، گاهی آنان را وادار به بودن در کنار والدین می‌کند اما بروز این رفتار در کودکان بزرگتر طبیعی نیست و باید اصلاح شود. با این کودکان باید صبور بود و کم کم آنها را برای جدایی آماده کرد؛ رها کردن ناگهانی و غیره منتظره آنها کارساز نخواهد بود.
او را در آغوش بگیرید. عصبانی نشوید و یا با او اوقات تلخی نکنید. وابستگی کودک نتیجه عدم امنیت است. با در آغوش گرفتن فرزندتان در واقع به او می‌گویید دوستت دارم، در کنارت هستم و باعث احساس امنیت و آسودگی او می‌شوید. به فرزندتان نشان دهید که احساسش را درک می‌کنید. کاری نکنید که احساس کند بیان احساساتش کار غلطی است.

0
0
0
0 نفر

1 نظر

  1. متتشکرم امیره جان. جالب بود

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.