0
-1
1
1 نفر

1 نظر

  1. تا به حال به یک بازی کامپیوتری دقت کرده اید؟ آیا تا به حال به این فکر کرده اید که شخصیتهایی که در بازی وجود دارند در محیط بازی خود زنده و هوشیار هستند؟ آیا به این فکر کرده اید که زندگی ما هم میتواند یک بازی رایانه ای باشد؟
    به یک برنامه کامپیوتری فکر کنید که تمام قوانین دنیا و فیزیک را کامپایل میکند و کامپیوتری که میتواند تقریبا به صورت همزمان دنیا را پردازش کند. در دو حالت این کار ممکن نیست.
    i. یک تمدن (بشریت یا همان جامعه) هیچ وقت به چنین قدرتی نمیرسد که بتواند سیستمی با چنین قدرت و برنامه ای به این بزرگی بنویسد.
    ii. این جامعه نیاز به راه اندازی چنین برنامه ای ندارد، زیرا دلیلی برای آن نمیبیند.

    اگر این دو حالت درست نباشند میتوان گفت که ما به طور یقین در یک دنیای مجازی زندگی میکنیم!

    به دنیای شبیه سازی شده خوش آمدید!
    نکته: دقت کنید که زندگی شبیه سازی شده با زندگی مجازی2 تفاوت دارد، در یک محیط مجازی فرد شرکت کننده در آن اطلاع دارد که محیط واقعی نیست و همه چیز یک سری اطلاعات و داده است در حالی که فردی که در یک محیط شبیه سازی شده زندگی میکند اطلاع ندارد که آن محیط مجازی است و ممکن است تمامی زندگی خود را درون یک محیط مجازی به دنبال کارهایی که هر یک به نوبه ی خود مجازی هستند بگذراند.


    حال سه سوال به وجود می آید:
    1- آیا حتی به صورت نظری امکان دارد که ثابت کنیم ما در یک دنیای مجازی زندگی کنیم؟
    2- آیا بین این دنیا و دنیای "واقعی" تفاوتی وجود دارد؟
    3- حال اگر داسنتیم که این دنیا واقعا مجازی است باید چه گونه رفتار کنیم؟

    برای این سوال ها جواب های صحیح و کاملی نمیتوان گفت، در هر صورت هر فرد نیاز به این دارد که خودش در این مورد فکر کند.

    در هر حال اگر این را در نظر بگیریم که این دنیا مجازی است و ما نیز فردی مجازی در آن حساب میشویم پس در حقیقت این دنیا نسبت به ما حقیقی است! اما باید در نظر بگیریم که هیچ چیزی وجود خارجی ندارد، در حقیقت معنای واقعی بودن تغییر میکند.

    اگر منظور ما از این که میگوییم چیزی واقعی است و وجود دارد این باشد که میتوانیم آنرا حس کنیم و بو کنیم و یا ببینیم میتوانیم بگوییم که جسم مورد نظر واقعی است، در حالی که از این دیدگاه همه چیز ماتریکس به حساب می آید، هر چیزی که از آن درک و حسی داریم در حقیقت یک سری اطلاعات و داده است که از مرکز اطلاعات و پردازش (منبع) به مغز فرستاده میشود که در دنیای واقعی (دنیایی که در آن شبیه سازی صورت گرفته است) قرار دارد.
    یک سری قواعد و قانون که دنیا با آن جلو میرود، هیچ چیزی را نمیتوان واقعی دانست زیرا هیچ چیزی وجود خارجی "واقعی" ندارد.
    در فیلم ماتریکس دلیلی که روبات ها برای راه اندازی ماتریکس یا همان برنامه کنترل کننده دارند، استنفاده از بدن انسان به عنوان یک منبع تولید انرژی برای استفاده روبات ها است. در حقیقت این دلیل میتواند هر چیزی باشد! و میتواند کلا وجود نداشته باشد.
    سعی نکنید در بازه ی زمانی به آن فکر کنید، زیرا زمان نیز در در دست خالق است میتوان آنرا به هر صورتی که دلش میخواهد عقب و جلو ببرد، مانند یک فیلم سینمایی جالب که هر جا کسل شد آنرا جلو ببرد و هر صحنه ای را که خواست دوباره نگاه کند!
اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.