آمد رمضان از پس این روزگار افسوس که می گذرد ایام راز و نیاز
غنیمت شمار که این ماه روزگار بُوَد پر امید در دل آدما
سحرگاه خود را به قرآن مزیّن بکن گهی قلب خود را به مهر و صفا بازکن
که این ماه بُوَد ماه خوب خدا ضیافت بُوَد در دل روزگار
مباش ناامید از پس غصه ها هم چون عذابی است در قلب ما
مناجات کن با خدای خودت که این ماه، ماه خوب رحمت است
که هم چون بارانی قلبت را پر از لطف و مهربانی خواهد کرد
در این سفره گر آرزویی داری از مهر و لطف خدایت بخواه
بگو ای خدا در این ماه نور مرا میهمان کعبه ی خویش کن
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.