کاش بودی و می دیدی دستانت سبز شده اند و

گودی انگشتان جوهری ات، لانه عشق پرستو های مهاجر

و تراوشات روح صمیمی ات

که با قلم پیوند خورده بود

بر گلبرگهای شعرت حک گشته.

کاش بودی و نظاره گر تولد دوباره ی خود

بودی و میدیدی که دختر بهار

شبها را سبز کرده.

کاش بودی و باز هم از علی کوچیکه می گفتی و

ازماهی قرمز حوض.

از شادی ات پس از اینکه خودرا

به ثبت رساندی و از آرزوهایت.

کاش بودی و می دیدی

هستی تو، دیگر

آیه ی نور است نه تاریکی.

کاش بودی و میدیدی

آنان که به تو عاشق بودند

عشق خود را در نای نی زمانه دمیدند

و نوای دل انگیز آن

ترانه ای شد برای دلدادگان خسته

کاش بودی و میدیدی

پری کوچک تو هنوز هم

هر شب از یک بوسه میمیرد و

سحرگاه از یک بوسه به دنیا می آید.

کاش بودی و میدیدی

دخترکان شعر تو،

اینک زنانی همراز تو اند

که به تو باوری ابدی می بخشند.

کاش بودی و میدیدی

کاش بودی و میدیدی...

بیست و چهار بهمن سالگرد غروب فروغ ابدی آسمان ادب ایران گرامی باد

2
1
1
3 نفر

3 نظر

  1. سلام
    ممنون.....
    روحش شادو یادش گرامی باد.
  2. سلام الی جون خوبی؟ممنون خیلی قشنگ بود عزیزدلم smiley16 smiley33

    سلام الی جون خوبی؟ممنون خیلی قشنگ بود عزیزدلم smiley16 smiley33
  3. سلام دوستان. از حسن نظرتون سپاسگزارم smiley17
اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.