History of Titanic Ship

Titanic, the name itself brings in front of us the picture of disaster of huge ship and sympathy for thousands of passengers on the titanic who were drowned.

تاریخچۀ کشتی تایتانیک

نام تایتانیک ، تصویر فاجعۀ آن کشتی عظیم و همدردی با هزاران مسافری که در آن غرق شدند را در ذهن ما مجسم میکند .

The 1912 sinking of Titanic ship

Titanic was one the greatest ship built in twentieth century. The ship was supposed to be unsinkable but some things are beyond the reach of human intelligence and cannot predict the future.

This was the first voyage of Titanic. Hundreds of passengers were in enthusiasm and ready to enjoy the long journey. The Titanic ship was considered to be strong enough and built on the latest technologies and was equipped with all sorts of emergency facilities. People from different countries like Iran, France and Italy were on board. The Captain of the Titanic was Edward Smith. He was a Jesuit and had served for J.P. Morgan. The powerful ship began its voyage from south England. The ship was supposed to pass through Atlantic Ocean on the way of its journey. Captain Smith was quite experienced person and had traveled the North Atlantic for 26 years. There were very few captains like him who had the experience of travelling in cold waters. He knew exactly where the icebergs were.

غرق شدن کشتی تایتانیک در سال 1912

تایتانیک ، بزرگترین کشتی ساخته شده در قرن بیستم بود. این کشتی ، غرق نشدنی بود اما برخی موارد هستند که هوش بشری به آنها دسترسی ندارد و نمی تواند آینده را پیش بینی کند . این اولین سفر دریایی تایتانیک بود. صدها مسافر با شور و شوق ، آمادۀ لذت بردن از این سفر طولانی بودند. کشتی تایتانیک از قدرت کافی برخوردار بود ، طبق آخرین تکنولوژیها ساخته شده بود و مجهز به انواع امکانات اضطراری بود. مردم از کشورهای مختلف مانند ایران ، فرانسه و ایتالیا سوار کشتی بودند. ادوارد اسمیت کاپیتان تایتانیک بود . او یک ژزوئیت* بود و برای جِی پی مورگان رئیس جمهور وقت آمریکا خدمت کرده بود. این کشتی قدرتمند سفر دریای اش را از جنوب انگلستان آغاز کرد. پیش بینی شده بود که این کشتی در مسیر سفرش ، از اقیانوس اطلس عبور کند. کاپیتان اسمیت فرد کاملاً آزموده ای بود و به مدت 26 سال به شمال اقیانوس اطلس سفر کرده بود. کاپیتانهای دریایی کمی بودند که مانند او تجربۀ سفر کردن به آبهای سرد را داشته باشند . او دقیقاً میدانست که کوه های یخی در کجای اقیانوس قرار دارند .

The journey of Titanic was planned to commence March 1912 but the construction ship could not be completed within specified time. Also the fuel required that is coal was not easily available because of strike the supply of coal wasn’t permitted. More than required quantity of fuel was then collected from other ships in order to ensure that lack of fuel supply wasn’t a problem for completion of journey. This fuel later added to the agony of disaster.

آغاز سفر تایتانیک در ماه مارس سال 1912 برنامه ریزی شده بود اما ساخت کشتی تا تاریخ مذکور به اتمام نمی رسید . همچنین ، از آنجایی که اکتشاف منابع زغال سنگ مجاز نبود ، سوخت مورد نیاز این کشتی یعنی زغال سنگ به راحتی یافت نمی شد. به همین سبب ، به منظور اطمینان یافتن از اینکه کشتی تایتانیک برای انجام سفر از لحاظ تأمین منابع سوختی به مشکلی برنمی خورد ، سوخت مازاد را از سایر کشتیها تأمین کردند. این سوخت بعداً به رنج و عذاب آن فاجعه اضافه شد .

Titanic journey before disaster

Titanic was registered in Liverpool. The historic journey began her maiden voyage from Southampton. It was Wednesday and cool morning of spring. Many of the passengers from other ships were transferred in this boat. The first halt she took was at Cherbourg, France. To attract the passengers from this part it was anchored a mile from shore.

سفر تایتانیک ، پیش از فاجعه

نام تایتانیک در دفاتر ثبتی لیورپول وارد شده بود. این کشتی تاریخی اولین سفر دریای اش در روز چهارشنبۀ یک صبح سرد بهاری آغاز کرد. بسیاری از مسافران کشتیهای دیگر هم ، به این کشتی انتقال داده شده بودند. اولین ایستگاهی که تایتانیک در آن توقق کرد بندر چِربورگ واقع در فرانسه بود. به منظور سوار کردن مسافران این ایستگاه ، کشتی تایتانیک در یک مایلی ساحل ، لنگر انداخت .

The ship headed for its next halt in the evening. By after noon Titanic reached at Queenstown in Ireland. It was 11th April. Father Francis Brown, the most respected Jesuit priest stepped out at this place. He survived from being a part of the dreadful journey. He might have not even thought that the photographs taken by him will turn out to be the memories of this beautiful ship.

کشتی برای رسیدن به ایستگاه بعدی خود در هنگام غروب ، حرکتش را دوباره آغاز کرد. اما تایتانیک خیلی زودتر یعنی پیش از غروب به بندر کویین استون واقع در ایرلند رسید . یازدهم آوریل بود. یک کشیش بسیار محترم ژزوئیتی به نام فرانسیس برَون از کشتی پیاده شد . او از این سفر هولناک جان سالم به در برد. شاید حتی فکرش را هم نمیکرد که عکاسیهای وی از تایتانیک ، به عنوان خاطرات این کشتی زیبا ثبت شود .

Titanic’s interior Decoration

Though the ship was far in the midst of ocean far away from luxury out at home nothing was left to make the passengers live lavishing lifestyle. All sorts of entertainment things were available. Whole ship had abundant supply of electricity. The ship was equipped with four 400 kilowatt electrical generators. The passengers were given separate rooms and were able to use electric lamps and heaters. Many were experiencing the high level facilities for the first time. All variety food and drinks were available on the deck. There were many indoor games available. For those who had the practice of daily exercise gymnasium was present. Lifts were there for moving from one place to another. The huge storage of food was done and kept in appropriate refrigerating conditions. To protect from cold rooms were kept warm through heaters. Fans were provided at many places to take care of ventilation. Communication with the people thousands mile apart wasn’t a matter of worry telephones were also provided. The radios of this ship had range of four hundred miles during day time. Some of the recordings of radio operators were recorded before the ship sunk.

تزئینات داخلی تایتانیک

اگرچه کشتی در میانۀ اقیانوس ، از تجملات داخل خانه فاصله داشت اما به منظور بازآفرینی یک زندگی بی حد و حصر برای مسافران ، هیچ موردی فروگذار نشده بود. انواع وسایل تفریح و سرگرمی قابل دسترسی بود . کل کشتی به ژنراتورهای الکتریکی 400 کیلوواتی مجهز بود ، یعنی همۀ نقاط کشتی برق کشی شده بود . مسافران داری اتاقهای جداگانه و قادر به استفاده از لامپها و گرم کننده های برقی بودند. بسیاری از آنها برای اولین بار بود که استفاده از چنین امکانات مرفهی را تجربه می کردند. انواع غذاها و نوشنیدنیها ، روی عرشه قابل دسترسی بود. بسیاری از بازیهای داخل سالن هم در این کشتی یافت میشد. برای آن دسته از افرادی که به طور روزانه تمرینات ورزشی انجام میدادند سالن ژیمناستیک مهیا بود. آسانسورها برای انتقال مسافران از یک مکان به مکان دیگر تعبیه شده بودند . غذاهای فراوانی انبار شده بودند و در شرایط سردخانه ای مناسب نگهداری می شدند . به منظور حفاظت از سرما ، اتاقها بوسیلۀ گرم کننده ها گرم می شدند . برای تهویۀ هوا از هواکشها استفاده می کردند. برقراری ارتباط با مردمی که هزاران مایل دورتر بودند موضوع نگران کننده ای نبود زیرا تلفنها هم در این کشتی در دسترس بودند . دستگاه های بی سیم تایتانیک روزانه تا 400 مایل را تحت پوشش قرار می دادند . برخی از گزارشات اُپراتورهای رادیویی ، پیش از غرق شده به ثبت رسیده اند .

Day of tragedy

It was only till 13 April that the passengers of titanic were able to take sleep to see the rising sun of next day. On April 14th of 1912, the Captain of the ship realized that he failed to identify a huge white iceberg. The ship was moving at full speed about 22 knots on a moonless night. Captain Smith tried his level best to turn the ship to avoid hitting the iceberg. He nearly would have succeeded but the speed with which it was propelling turned their efforts in vain. While half of the ship overcame the iceberg the later part unfortunately crashed against the rock solid iceberg. The first few cubicles which were water tight were struck badly and water started filling in the ship. Slowly the ships bow began to bow downwards ant the stern started raising. Soon the captain announced that there was crash that took place. Most of them refused to get down in safety ships since they believed that the ship was unsinkable. The ratio of number of ships compared to the no passengers was very less. Around twenty ships for twenty two hundred passengers. What was more tragic was that even these boats were not utilized by people. Soon the ship also caught up with fire. The additional fuel which was taken as measure of precaution added to the fire. The Titanic sank at 2:20 A.M. the morning of April 15. Till the moment that it sank, the band, under the direction of bandmaster Wally Hartley, played hymns.

Really nothing can be predicted and these are the things which suggest there is some super natural body governing this universe. May God rest the soul of all those who were the victims of this tragic movement rest in peace.

By Yogesh Ambekar

روز فاجعه

مسافران تایتانیک فقط تا روز 13 آوریل توانستند بخوابند و طلوع خورشید روز بعد را به تماشا بنشینند. روز 14 آوریل سال 1912 ، کاپیتان کشتی متوجه شد که نمی تواند کوه یخی سفید عظیم الجثه را تشخیص دهد . کشتی در شبی مهتابی با سرعت تمام در حدود 22 گرۀ دریایی* به پیش می رفت. کاپیتان اسمیت همۀ تلاش خود را انجام داد تا کشتی را منحرف کند که به کوه یخی برخورد نکند. او تقریباً داشت موفق می شد اما با سرعتی که کشتی داشت تلاشهای وی بی نتیجه ماند. درحالیکه نیمی از کشتی از حادثه مصون ماند اما متأسفانه نیم دیگر با کوه یخی برخورد کرد. اولین کابینهای کوچکی که ضد آب بودند به شدت مورد اصابت قرار گرفتند و از این طریق آب وارد کشتی شد. سینۀ کشتی آرام آرام به سمت پایین فرو می رفت و پاشنۀ آن به سمت بالا می آمد. کاپیتان به سرعت اعلام کرد : این یک تصادف بود که اتفاق افتاد. از آنجایی که عده ای از مسافران به غرق ناشدنی بودن کشتی ایمان داشتند از سوار شدن بر کشتیهای نجات خودداری کردند. تعداد این کشتیها در مقایسه با تعداد مسافران بسیار کم بود. تقریباً بیست کشتی برای نجات 22100 مسافر آمده بودند. غم انگیزتر آنکه حتی این کشتیها هم مورد استفادۀ مردم قرار نگرفتند. همچنین ، کشتی به سرعت دچار حریق شد. سوخت مازادی که به عنوان دوراندیشی و احتیاط ذخیره شده بود آتش گرفت. تایتانیک در ساعت 2:20 دقیقۀ بامداد پانزدهم آوریل غرق شد. تا زمانیکه کشتی غرق شد گروه نوازندگان به سرپرستی " والی هارتلِی " نواهای مذهبی و نیایشی نواختند.

در واقع ، هیچ چیز نمی تواند پیش بینی شود و این واقعه اظهار میکند که این دنیا بواسطۀ امری ماوراءالطبیعه اداره می شود. شاید خداوند روح همۀ آنهایی که قربانی این سفر غم انگیز شدند را در آرامش بدارد .

نویسنده : یوگیش اَمبِکار

* ژزوئیت = یکی از مذاهب

* گرۀ دریایی = واحد سرعت

گردآوری و ترجمه : زهرا سلیمانی
0 نفر

0 نظر

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.