هدیه ی این هفته سایت رسمی

مجید اخشابی

در ادامه ی مطلب

صبح در ميان بازي ابرها، آسمان جاجرم را به دشت "مياندشت " مي‌كشانيم. قصد، آشتي با طبيعت است.  طبيعتي كه خويش تيشه به ريشه اش زده‌ايم.  زنده بگورش كرديم. آنقدر كه افسانه شد و بعد تشنه به دنبالش گشته‌ايم.  مثل آهوان  سرگشته دشتي كه پيش روي ماست،  تشنه ديدار از يكي آخرين بازماندگان  يوزپلنگ آسيايي در پناه‌گاه ميان‌دشت خراسان شمالي هستيم. دشتي كه آهوان  صبح آن را واگذار كرده بودند به  گله هاي گوسفند. فصل چرا كه مي‌رسد...

بیا ورق بزنیم صفحات روزگارمان را

لحظه لحظه ... دم به دم

تا باز در این نقطۀ عاشقانه

بهم برسیم...برسیم به حافظ

                                         به شاخه نبات

سقطه ندارد احمد امجد

سایه ندارد طبیب و طاهر

اول اول...آخر آخر

.

.

حضرت باران را در ادامۀ مطلب بخوانید

با قرار قبلی برای مصاحبه های فصلی سایت، در یکی از روزهای نه چندان سرد دی، در آموزشگاه همراز با جناب اخشابی وعده کردم و اینبار قصدم گپ و گفتی مناسب فصل سفید و سرد زمستان بود. پرسه های پاییزی پرسه ای عارفانه بود در فضای رنگ ریز و برگ ریز پاییز اما زمستان با رخوتی لذت بخش لابلای کلمات خودمانی تر خودنمایی می کرد؛ و نتیجه این شد که در ادامه می خوانید، یعنی رویای برفی موزیکال، که انشالله بزودی موسیقی زیبای رویای برفی را در همین صفحه خواهید شنید...