اسلام کاظمیه
ارسال شده توسط azam_roohdad در 26 دی 1391 06:26
پست #1
گروه کاربری: عضو سایت
پست ها: 18773
محبوبیت: 60
عضويت: 3 خرداد 1391
تشکرها: 16288
تشکرها از اين کاربر: 20254


زندگینامه اسلام کاظمیه

اسلام کاظمیه نویسنده و فعال سیاسی ایرانی است که فعالیت فرهنگی وی ، بیشتر روی داستان نویسی متمرکز بود ، هر چند مدتی نیز در کار روزنامه نگاری به تلاش پرداخت . گرایش های سیاسی پیش از انقلاب او در کنار خلیل ملکی و جلال آل احمد شکل گرفت . بعد ها به دکتر امینی نزدیک شد و به عنوان رابط بین کانون نویسندگان و دکتر علی امینی مشهور بود.

پس از انقلاب اسلامی ، همراه دکتر علی اصغر حاج سیدجوادی نشریه جنبش را مطرح کرد و بعد به فرانسه پناهنده شد و با همکاری علی امینی جبهه نجات ایران را همراهی کرد. کاظمیه پس از مرگ علی امینی منزوی شد و پس از مدتی در پاریس خودکشی کرد.

مرگ کاظمیه از زبان شاهرخ مسکوب

شاهرخ مسکوب که با اسلام کاظمیه رفاقت داشت داستان خود کشی او را در کتاب روز ها در راه به این صورت شرح داده است:

ششم ماه مه ۱۹۹۷

صبح امروز منوچهر تلفن کرد:

- شاهرخ

- صدایت از ته چاه در می آید !

- آره

- چی شده؟

- این اسلام دیشب کار خودش را تمام کرد. احمق

- نه ...

دیگر نه او توانست حرف بزند و نه من. یک لحظه سکوت بود. پس از آن، شکسته بسته اضافه کرد: صبح که در مغازه را باز کردم دیدم یادداشتی گذاشته برای خدا حافظی؛ عذر خواهی از زحمت هایی که داده؛ پرسیدم: حالا چی؟ در چه وضعی است؟ گفت: "هرموز" و یکی دو نفر دیگر رفته اند سراغ جنازه ... گوشی را گذاشتم. از فرط درماندگی و بیچارگی نسلی که ماییم گریه ام گرفت. نادان، ناتوان و دست بسته؛ رها شده در این جنگل مولا. انقلابی؛ ضد شاه؛ طرفدار خمینی؛ مخصوصا از شب های شعر انجمن فرهنگی ایران و آلمان (که یکی از کارگردان های آن شب ها بود)، شرکت در انقلاب؛ همکاری با ... در گروه یا جمعیتی که تشکیل داده بود؛ سر دبیری کاوش و بعد؛ فرار و پناهندگی؛ سرنوشت محتوم انقلابی های غیر مذهبی: یا زندان و مرگ یا فرار!

در پاریس با گروه نجات ایران دکتر امینی همکاری می کرد و با "ایران و جهان" که ارگان آنها بود. نجات ایران پاشید. امینی مرد و اسلام کاظمیه شاگرد یک مغازه فتوکپی شد. چند سالی هم به شاگردی گذشت و به پیسی و نداری و آبرو داری. تا اینکه به کمک یکی از دوستانش در کوچه Mayet مغازه فتوکپی مفلوک بدبخت فقیر و بیچاره ای باز کرد. اینکاره نبود و در همه کار و همه چیزش درمانده بود. دو سکته قلبی و بیماری سخت؛ تنهایی؛ نداری و عزت نفس؛ گرفتاری مالی و اجراییه؛ و بد تر از همه اینها برای آدمی دردمند سیاست؛ نومیدی از هر چه در ایران می گذرد و بیگانگی تمام با هر چه در اینجاست؛ و آخر سر؟ خودکشی و خلاص ! مرگ یکبار شیون یکبار ...

ساسان شفیعی از مرگ شجاعانه اسلام با خبر شد و رفت به سراغ منوچهر ... گفت: آقای پیروز؛ هر کاری که لازم است برای اسلام می کنیم؛ یک قبر در Pere Lachaise می خریم. در سالن یک هتل آبرومند مجلس یادبودش را بر گزار می کنیم و همه تشریفات دیگر ... مخارجش به عهده من. ولی شما بگویید چه کار باید کرد؟ روز بعد هم تلفن کرد که قرار داد را با فلان شرکت تشییع جنازه امضا کرد و چک صادر شده. مراسم یاد بود هم در هتل ... خواهد بود. و ظاهرا بقیه کار ها را به منوچهر - که از آن همدردی و از این بزرگواری حظ و حتی تعجب کرده بود - واگذاشت. چون ساسان هیچ دوستی یا مناسبتی با اسلام نداشت جز آنکه می دانست او از دوستان پدرش بود. همین و بس.

فردای روزی که پدر ساسان مرد؛ اسلام آمد دم مغازه. پشت دخل ایستاده بودم. بعد از سلام و علیک حالش را پرسیدم. دیدم بجای جواب چانه اش می لرزد.

گفتم: چی شده؟

نمی توانست جواب بدهد. فقط گفت: شفیعی ...

گفتم: طوری شده؟

گفت: مرد، سکته کرد، رفت،

جا خوردم. چون مرد رفتنی نبود.

گفتم: بیا تو، بیا تو،

و آمدیم در همین دولتسرای پشت مغازه داستان مرگ دوستش را تعریف کرد و گریه می کرد. نمی توانست تنها بماند. نمی توانست حرف نزند. فکر کرده بود بیاید پیش من. یکی دو ساعتی نشست. کمی آرام گرفت و رفت.

شفیعی برای اینکه اسلام را از شاگردی دکان فتوکپی و مخصوصا از زیر دست صاحب کار درویش خاکسار خوش ظاهر سر به زیر موزمار برهاند، رفت توی جلد اسلام که بیا خودت یک دکان فتوکپی باز کن. سرمایه اولیه را هم شفیعی بعهده گرفت. اسلام اگرچه اینکاره نبود ولی از روی ناچاری این دست دوستی را پذیرفت. راهی به جایی نداشت اما یکی دو روز پیش از امضای اسناد مرگ ناگهانی شفیعی سر رسید و اسلام هم فاتحه دکانداری را خواند. اما همین پسر این بار پیشقدم شد و گفت: خواست پدرم باید انجام شود. و انجام داد. بگذریم از اینکه اسلام بینوا اینکاره نبود. حساب و کتاب سرش نمی شد. نمی دانست با مشتری ها چه بکند. دکان پاتوق چند دوست و آشنای باز نشسته بیکار و جای گپ زدن و قصه پردازی بود. بوی نا و نم کهنه می داد و مورچه کنار بساط چای و پای ظرف آشغال می پلکید و مغازه در تمام این سه چهار سال بدهکار و دست آخر ورشکسته بود.

اسلام کاظمیه پیش از مرگش چندین صفحه یادداشت از خودش بجا گذاشته و لحظه به لحظه مرگ خود را شرح داده است. عنوان یادداشت هایش چنین است: رفتیم و دل شما را شکستیم ...


محمدمهدی اصفهانیان از این تشکر کرده‌.
 
پاسخ سریع پاسختاپيک جديد
كسانی كه در حال مشاهده اين تاپيک هستند:
کل: 1 | ميهمانان: 1 | كاربران: 0
ليست كاربران: