شعری زیبا از پابلو نرودا به انتخاب مجید اخشابی


من شاهینم، بر فراز تو
آنگاه که گام برمی‌داری
به پرواز درمی‌آیم و به ناگاه
به چرخبادی،
پر و پنجه گشوده بر تو فرود می‌آیم و می‌ربایمت
در گردبادی صفیرکش و سرد.

و تو را به برج برفی خود،
به آشیانه تاریکم می‌برم
تا در آن تنها سرکنی،
و تو خود را با پرها می‌پوشانی

و به پرواز در می‌آیی بر فراز جهان
جهان بی‌جنبشی در بلندی‌ها.
شاهین ماده،
بیا بر این شکار سرخ فرود آئیم،
بیا زندگی را از هم بدریم
که چنین پر تاب و تب می‌گذرد
و آنگاه بال به بال
پروازی وحشی را اوج بگیریم.

«پابلو نرودا»
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.