مشاهیر: زندگی نامه استاد غلامحسین بنان بهمراه آهنگ


استاد غلامحسین بنان در15 اردیبهشت سال 1290 در خیابان زرگنده تهران به دنیا امد.

پدر: کریم خان بنان الدوله نوری
همسر: پریدخت بنان(خانمی سرزنده و مهربان)
فرزند:گیتی،بیژن، هومن صدر (پسر خوانده)

مشخصات فردی:

مردی مبادی آداب، خوش لباس، خوش بیان و بذله گو و مجلس آرا بود. موقع آواز خواندن همیشه لبخندی روی لبهای این هنرمند میشکفت. و میگفت: «این لبخند، قیافه مرا در هر حال برای بیننده و شنونده آوازم قابل تحملتر میکند».

دوران زندگي:

محیط خانه و خانواده از هر لحاظ برای پرورش ذوق و استعداد هنری اش آماده بود. چهار پیانو و یک ارگ در این خانه بود. مادر، پیانو می زد. خاله ، نی می نواخت. خواهرانش هم، تار مشق می کردند. از این گذشته هفته ای یک شب که دوستان بنان الدوله به دیدارش می آمدند و مجلسی می آراستند ،به نوبت هر بار یکی از شخصیتهای هنری زمان مانند: آقا حسینقلی و درویش خان در این مجلس شرکت می جستند و حاضرین را مستفیض می کردند. گوش استاد از اوان کودکی به نوای ساز و آواز آشنا شد. و از ساز هر یک از نامبردگان بنحوی لذت می برد. از شش سالگی به خوانندگی و نوازندگی ارگ و پیانو پرداخت و در این راه از راهنمایی‌های مادر، بهره‌ها گرفت، اولین استاد ،پدرش بود و دومین ، مرحوم میرزا طاهر ضیاء ذاکرین رثایی و سومین هم، مرحوم ناصر سیف بوده‌اند. موسیقی را از «مرتضی نی داوود» و آواز را از «میرزا ضیاء الدین رضایی» فرا گرفت و از آنها نکته ها آموخت و از ردیفهای موسیقی ایرانی آگاهی کامل یافت. اگر چه در مدرسه ثروت مشغول تحصیل بود اما بیشتر توجهش به موسیقی و آواز بود. بعدها در انجمن موسیقی ملی با کلنل وزیری مشغول کار شد و در این انجمن سالهای سال خواننده بود. صدایش از سال ۱۳۲۱، از رادیو به گوش مردم ایران رسید و این آغازی بود برای معرفی یکی از ماندگارترین خوانندگان موسیقی سنتی در ایران. در همین زمان استاد روح الله خالقی او را در ارکستر انجمن موسیقی شرکت داد. در سال 1354 بنابه دلائلی از رادیو رفت. در سال ۱۳۳۲ به پیشنهاد مرحوم خالقی به اداره کل هنرهای زیبای کشور منتقل و به سمت استاد آواز هنرستان موسیقی ملی به کار مشغول شد. در سال ۱۳۳۴ هم رئیس شورای موسیقی رادیو شد. از ماندگارترین ترانه هایش میتوان به «آهنگ آذربایجان»، «آمدی جانم به قربانت»، «یار رمیده» و «الهه ناز» اشاره کرد.

مشاهیر: زندگی نامه استاد غلامحسین بنان بهمراه آهنگ


صدایش، بسیار لطیف و شیرین، زیبا و خوش آهنگ بود، کوتاه میخواند ولی درهمین کوتاهی، ذوق و هنر بسیار نهفته است، غلتها و تحریرهایش چون رشته مروارید غلطانی، به هم پیوسته و مانند آب روان است. مدتی را نیز به تعیلم فن بازیگری پرداخت و به تصدیق نزدیکانش دارای استعداد زیادی در این زمینه بود. در سال ۱۳۲۷ همراه چهره‌ های معروف آن روزگار در فیلمی به نام طوفان زندگی ساخته علی دریابیگی و اسماعیل کوشان بازی کرد که داستان آن در انجمن موسیقی ملی اتفاق می‌افتد. در این فیلم دو ترانه از ترانه‌های معروفش را بطور زنده اجرا کرد. ۲۷ آذر ۱۳۳۶ وقتی با اتومبیل شخصی در جاده کرج مشغول رانندگی بود با کامیونی که فاقد چراغ ایمنی عقب بود تصادف کرد و در این سانحه چشم راست خود را از دست داد و به همین خاطر همیشه از عینک دودی استفاده می‌کرد. برای معالجه به خارج از کشور مسافرت کرد و بعد از برگشت از این سفر تصمیم گرفت در مواضع هنری خود بازنگری کند. او می‌گفت: «من از این پس کوشش می‌کنم آثاری اجرا کنم که واجد وزنی شاد و شعری امیدوار کننده ‌است. من جداً از ادامهٔ شیوهٔ قدیم که شباهت به مرثیه خوانی دارد خسته شده‌ام، البته در این زمینه سازندگان آهنگ باید با من یاری و همکاری کنند». حاصل این تصمیم، اجرای ترانه‌های دلنشین و ساده‌ای است که اتفاقاً از خیلی از تصانیف آن دورهٔ رادیو، استوارتر و برازندهٔ خوانندهٔ عالی مقامی چون او می‌باشد. در طول فعاليت هنري اش ، حدود چهارصد و پنجاه آهنگ را اجرا كرد و آنچه كه امتياز مسلم صدايش را پديد مي آورد ، زير و بم ها و تحريرات صداي او است كه مخصوص به خودش مي باشد. بنان نه تنها در آواز قديمي و كلاسيك ايران استاد بود ، بلكه در نغمات جديد و مدرن ايران نيز تسلط كامل داشت . در سالهای آخر عمر تنها سرگرمی اش، خاطرات گذشته و گوش دادن به نوارهای زیبای خود بود. یاد و خاطره استاد بنان را میتوانیم در "نور و نوا" که به یاد او تدوین و پرداخته شده است زنده کنیم و یاد تندیسی بیافتیم که در خانه، جای او را پر کرده است.

مشاهیر: زندگی نامه استاد غلامحسین بنان بهمراه آهنگ


مسئوليت و مقام ها:

عضو شورای موسیقی رادیو
استاد آواز هنرستان موسیقی تهران
بنیانگذار انجمن موسیقی ایران
استاد آواز هنرستان موسیقی ملی
رئیس شورای موسیقی رادیو

آثار :

گلهای جاویدان
گلهای جاویدان بدون شماره در «شور»
گلهای جاویدان بدون شماره در «سه گاه»
گلهای جاویدان بدون شماره در «همایون» با سنتور رضا ورزنده
گلهای جاویدان شماره ۹۲ در «بیات ترک و ابو عطا»
گلهای جاویدان شماره ۹۳ در «شور» با ویولن استاد مهدی خالدی
گلهای جاویدان شماره ۹۸ در «ابو عطا» با تار لطف اله مجد
گلهای جاویدان شماره ۱۱۸ در «ماهور» با ویولن استاد علی تجویدی و سنتور رضا ورزنده
گلهای جاویدان ۱۱۸مکرر در «ابو عطا» با ویولن استاد مهدی خالدی
گلهای جاویدان ۱۲۴ در «بیات ترک»
گلهای جاویدان شماره ۱۲۸ در«شوشتری»
گلهای جاویدان شماره ۱۲۹، گلهای جاویدان ۱۳۰
گلهای جاویدان ۱۳۱ در «سه گاه»، گلهای جاویدان شماره ۱۳۲ در «دشتی»
گلهای جاویدان شماره ۱۳۶
گلهای جاویدان شماره ۱۳۷ در «چهار گاه» با پیانو استادمرتضی محجوبی و استاد علی تجویدی
گلهای جاویدان شماره ۱۳۸
گلهای جاویدان شماره ۱۳۹ در «سه گاه» با استاد جلیل شهناز
گلهای جاویدان شماره ۱۴۳ در «شور»
گلهای جاویدان شماره ۱۴۵ در «شور» با سنتور رضا ورزنده
گلهای رنگارنگ
گلهای رنگارنگ شماره ۱۰۳ در «دشتی»
گلهای رنگارنگ شماره ۱۰۹ در «سه گاه»
گلهای رنگارنگ شماره ۱۲۶ در «دشتی»
گلهای رنگارنگ شماره ۱۳۴ در «افشاری»
گلهای رنگارنگ شماره ۱۳۶ در «سه گاه»
گلهای رنگارنگ شماره ۱۴۰ الف در «افشاری»
گلهای رنگارنگ شماره ۱۴۰ ب در «افشاری»
گلهای رنگارنگ شماره ب مکرر
گلهای رنگارنگ شماره ۱۴۹ در «دشتی»
گلهای رنگارنگ شماره ۱۷۱ در «شور»
گلهای رنگارنگ شماره ۱۷۲ در «شور»
گلهای رنگارنگ شماره ۱۷۴ در «سه گاه»
گلهای رنگارنگ شماره ۱۷۶ در «دشتی»
گلهای رنگارنگ شماره ۱۹۰ در «سه گاه»
گلهای رنگارنگ شماره ۲۰۱ در «ابو عطا»
گلهای رنگارنگ شماره ۲۰۵ در «افشاری»
گلهای رنگارنگ شماره ۲۱۰ در «بو سیلک»
گلهای رنگارنگ ۲۱۰ ب مکرر در «بوسیلک»
گلهای رنگارنگ ۲۱۱ در «سه گاه»
گلهای رنگارنگ شماره ۲۲۸ در «افشاری»
گلهای رنگارنگ شماره ۳۳۰در «دشتی»
گلهای رنگارنگ شماره ۲۳۲ در «دشتی»
گلهای رنگارنگ شماره ۲۳۴ در «دشتی و ماهور»
گلهای رنگارنگ شماره ۲۳۷ در «ماهور»
گلهای رنگارنگ شماره ۲۴۲ در «شور»
گلهای رنگارنگ شماره ۲۴۵ در«همایون»
گلهای رنگارنگ شماره ۲۴۹ در «شور»
گلهای رنگارنگ شماره ۲۵۰ در «دشتی»
گلهای رنگارنگ بختیاری (محلی)، شماره ۲۵۱
گلهای رنگارنگ شماره ۲۵۲ در «همایون»
گلهای رنگارنگ شماره ۲۵۴ در «اصفهان»
گلهای رنگارنگ شماره ۲۵۶ در «شور»
گلهای رنگارنگ شماره ۲۵۷ در «ماهور»
گلهای رنگارنگ شماره ۲۶۵ در «اصفهان»
برگ سبز
برگ سبز شماره ۲۷ در «سه گاه»
برگ سبز شماره ۳۱در «افشاری»
برگ سبز شماره ۴۶ در «سه گاه»
برگ سبز شماره ۶۳ در «اصفهان»
برگ سبز شماره ۸۳ در «سه گاه»
برگ سبز شماره ۱۰۷ در «اصفهان»
برگ سبز شماره ۱۴۵ در «همایون»
و برنامه های متعدد و گوناگون دیگری که از این خواننده بزرگ و هنرمند به یادگار ماندهاست.


تاريخ فوت، محل فوت، هنگام فوت، محل دفن:

ساعت ۶:۴۵ غروب ۸ اسفند سال ۱۳۶۴، پس از یک دوره بیماری دستگاه گوارش و افسردگی در بیمارستان ایرانمهر تهران درگذشت . بر خلاف وصیتش که مایل بود در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شود، در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد. در پی این رویداد، مرکز سرود و آهنگ‌های انقلابی وزارت ارشاد، هنرستان سرود و آهنگهای انقلابی، دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، بیمارستان ایرانمهر و از هنرمندان برجسته؛ محمدرضا شجریان، کاوه دیلمی، هنگامه اخوان، شهرام ناظری، ابوالحسن ورزی، کامکار، تورج نگهبان، جمشید مشایخی، عماد رام و بسیاری از هنرمندان، دوستان و یارانش پیام‌های تسلیتی به طور جداگانه صادر کردند. از سال ۱۳۶۴ یعنی زمان فوتش تا سال ۱۳۸۹ سنگ قبرش تعویض نگردید، سال ۱۳۸۹ به دلیل پاره‌ای از تغییرات در امامزاده و همسطح‌ سازی قبور و تعویض همهٔ سنگ قبرهای نزدیک صحن، سنگ قبر استاد نیز تعویض گردید و به شکل کنونی درآمد.

مشاهیر: زندگی نامه استاد غلامحسین بنان بهمراه آهنگ


نقل قول و خاطرات:

استاد غلامحسین بنان:«موسیقی ما زبان ماست، ادبیات ماست. این را باید حفظ کنیم البته با متدهایی که با موسیقی علمی کمی تطبیق داشته باشد. یعنی باید بهترش کنیم و از این حالت یکنواختی و حزن و غم کمی خارجش سازیم. راه دیگری هم نیست برای اینکه ما دیدیم و شنیدیم اروپاییان که در موسیقی اصیل هستند نه این هایی که برای کوچه بازارشان کار میکنند، آنها عقیده دارند که ریشه موسیقی شان، ریشه موسیقی ماست و موسیقی شان از موسیقی ما سرچشمه گرفته است ولی آنها کار کردند و فعالیت کردند و ما کار نکردیم؛ آنها موسیقی خود را حفظ کردند و ما نکردیم». محمدرضا شجریان:«وقتی به تهران آمدم، آخر دوران فعالیت حرفه‌ای استاد بنان بود و ایشان بیشتر سرپرست برنامه‌های موسیقی رادیو بود و بر این برنامه‌ها نظارت می‌کرد. یک روز که برای اجرای قطعه‌ای به یکی از استودیوهای رادیو رفته بودم استاد کارم را گوش داد و بعد به من گفت: شجریان! موقع خواندن زور نزن و شعر را مثل زمانی که دکلمه می‌کنی روان بخوان. تو باید وقتی می‌خوانی صدای خودت را بشنوی؛ منظور استاد بنان این بود که باید دانسته آواز خواند ‌یا آواز را مدیریت کرد. بنان زمانی با دنیای حرفه‌ای موسیقی خداحافظی کرد که به معنای واقعی در اوج و قله موسیقی ایران بود؛ هم از نظر توانایی و تکنیک و هم از نظر شهرت اما او آدم بسیار خاصی بود و شیوه آوازی منحصر به فردی داشت». روح الله خالقی: «صوت بنان لطیف ترین صدایی است که من در عمر خود شنیده ام. اگر به یکی از تصنیفهای بنان گوش بسپاریم، خواهیم دید که در اجرای آواز بنان، شکستن کلمه، نابجا خواندن، درنگ یا شتاب بی جا در سرتاسر تصنیف حتی یک بار هم دیده نمیشود. اوج، جای خود را دارد و فرود هم. اینجاست که هنر، تبلور پیدا میکند و بنان را در صدر مینشاند. نوع ادای کلمات، جدا از آواز و همراهی موسیقی هم آهنگ در بیان بنان، خود شعری جداگانه است. علی تجویدی: «مرا عاشقی شیدا» را هیچ خواننده ای توان اجرا نداشت جز بنان، که آنرا به درستی خواند و اجرا کرد. بنان علاوه بر شعرهایی که از سروده های «رهی معیری»است، از سروده های «نواب صفا» نیز استفاده میکرد: یاد باد آن همدلی، آن همدمی، آن همرهی ساز محجوبی و آواز بنان، شعر رهی. پرویز خطیبی در خاطره‌ای از بنان می‌گوید: سال ۱۳۳۸ در یک شب سرد زمستانی به یک مجلس عروسی دعوت شدیم. داماد آقای علی اکبر مشکین سلیمی، برادر مصطفی سلیمی مولف و ناشر مجله گلهای رنگارنگ بود. بسیاری از افراد سرشناس و رجال نامی وقت در آن میهمانی حضور داشتند. یک آواز خان حرفه‌ای، با صدای نه چندان خوش مدتی وقت حضار را گرفت و بالاخره مرد جوانی که در بین میهمانان نشسته بود به اصرار برادر عروس که گویا با او نسبتی داشت همراه با تار شروع به خواندن آوازی کرد و ناگهان مجلس آرام گرفت و نفس‌ها در سینه‌ها حبس شد. صدای مرد جوان به زمزمهٔ ارام جویباری می‌ماند که در قلب کوهستان‌ها آدم را به یک خواب شیرین بهاری دعوت می‌کند. هنگام خواندن چهره اش آرام و نگاهش ثابت و معمولی بود، تحریر و کشش خاصی که در آن صدا وجود داشت، یک چیز دیگر بود. چیزی سوای آنچه که تا به امروز شنیده بودم، پیش خود گفتم کیست صاحب این صدا؟آیا اقبال السلطان است که من صفحاتش را دارم؟ مجلس که تمام شد، سعی کردم صاحب صدا را پیدا کنم اما معلوم شد که او زودتر از دیگران رفته، نزد مصطفی خان برادر عروس رفتم و نام او را پرسیدم، مصطفی خان او را اینطور معرفی کرد: غلامحسین بنان، پسر بنان الملک، از شاهزاده‌های قاجار است.

دانلود آهنگ ای ایران از استاد بنان

مشاهیر: زندگی نامه استاد غلامحسین بنان بهمراه آهنگ
منابع: ویکی پدیا http://www.bebinin.com http://www.forum.98ia.com http://www.rasekhoon.net http://mmfazel3000.blogspot.com







0
0
0
0 نفر

5 نظر

  1. سلام علیکم
    خیلی هم عالی؛ نمیدونم چطوره این روزها من هرچیزی رو تونسایت تون میبینم همون چیزی هست که خیلی وقت دنبالش بودم

    ممنونم خانمی
  2. سلام
    خانم نصیری دستون درد نکنه .خییییلی عالی بود. smiley17

    سلام
    خانم نصیری دستون درد نکنه .خییییلی عالی بود. smiley17
  3. سلام ساچیم گرامی مممنونم از نظرهای همیشگیتون،خواهش میکنم.
    سلام خانوم رعنافرشی نوراللهی ممنونم smiley17
  4. سلام
    ممنونم

    سلام
    ممنونم
  5. سلام samang ، خواهش میکنم ، ممنونم

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.