کلاه های سنتی کره ای

13 مهر 1394   parisa.h   مطالب و مقالات, گردشگری   0 نظر   467 بازدید   |

کلاه های سنتی کره ای
ایام (ayam)
ایام کلاه سنتی کره ایست که توسط خانمها در دوره ی چوسان (1910-1392) برای حفاظت در برابر سرما پوشیده میشد.همچنین به نام aegeom نیز خوانده میشد که به معنای " پوشش سر" بود. یک سند تاریخی نشان میدهد که کارمندانی که در سطح پایین تری قرار داشتند(و iseo نامیده میشدند) در اوایل دوره ی چوسان از ایام استفاده میکردند و این کلاه فقط مخصوص بانوان نبود. در اواخر دوره ی چوسان ایام توسط بانوان از طبقه عادی جامعه پوشیده شد، بخصوص در غرب کره گیسنگ ها (بانوان هنرمند کره ای) از ایام به عنوان یک کلاه رسمی استفاده می کردند.
کلاه های سنتی کره ای

بُنگ گُجی (beonggeoji)

این کلاه تنها مخصوص افسران نظامی کره از طبقه ی پایین یا خدمتکاران نجیب زادگان در دوره ی چوسان استفاده میشد. نام های دیگر آن jeonnip یا byeongnip هست و در ابتدا در شمال غربی کره استفاده میشد و کم کم در سرتاسر کشور گسترش یافت. (بعد از حمله ی ژاپن به کره در سالهای 1592-1598)
کلاه های سنتی کره ای

فوجین (fujin)

فوجین اصالتا یک نوع روسری سنتی چینی ، مخصوص مردان بود که از پارچه ی مشکی درست میشد. این روسری در زمان سلسله ی مینگ در چین و در همان زمان یعنی سلسله ی پوسان در کره استفاده میشد.
کلاه های سنتی کره ای

گات (gat)

یک نوع کلاه سنتی کره ای ست که توسط مردان همراه با هانبوک در دوره ی چوسان استفاده میشد. این کلاه از موی دم اسب و گیاه بامبو (به عنوان قاب) ساخته میشد. این کلاه شامل یک قسمت استوانه ای و یک لبه ی عریض دارد ودور آن از بامبو ساخته شده است. گات مخصوص مردان متاهل و طبقه متوسط جامعه در طول قرن 19 بود و بیشتر نشان دهنده ی طبقه ی اجتماعی آنان بود. در سلسله ی چوسان استفاده از این کلاه محدود شد به کسانی که امتحانات gwageo (امتحان خدمات مدنی) را گذرانده باشند ، بقیه ی افراد عادی جامعه کلاهی به نام paeraengi که از بامبوی دو نیم شده ساخته شده بود استفاده میکردند.

افرادی که گات ها را می ساختند ganniljang نامیده می شدند.
کلاه های سنتی کره ای

گوله (gulle)

یک کلاه سنتی مخصوص کودکان 1 تا 5 ساله که در زمان چوسان پوشیده میشد و نیز بیشتر مخصوص دختر بچه ها از طبقه ی بالای جامعه به منظور گرمایش و زیبایی مورد استفاده قرار میگرفت. جنس این کلاه نخی ست و برای تابستان از sa (یک نوع ابریشم بافته ی شل) ساخته میشد.
کلاه های سنتی کره ای

هُگُن (hogeon)

هگن روسری سنتی کره ای مخصوص پسران 1 تا 5 سال هست که همراه با durumagi (پالتو) یا jeonbok (جلیقه) پوشیده میشد. این روسری در مناسبت های خاص مانند سئولال (عید نوع کره ای) ، چوساک (جشن شکرگزاری از نیاکان) و ... استفاده میشد. شکل آن و جنسش شبیه کلاه فوجین است با این تفاوت که هگن طرحی از یک ببر گلدوزی شده است.

رنگ بیرونی آن مشکی اما رنگ داخلی کلاه سرمه ایست. طرح ببر گلدوزی شده روی قسمت فوقانی آن نشان دهنده ی آرزوی والدین بچه است که آنها آرزو می کنند با شجاعت بزرگ شود. طرح ابرو ، چشمان ، سبیل ، دندان ها و گوش های ببر روی قسمت فوقانی هگن حک شده. گوش ها از پارچه ی مشکی و قرمز درست شده . 2 بند آویزان دارد که برای بست روسری به پشت استفاده می شود. همچنین با زرورق های طلایی ((geumbak حروفی از "هانجا" که با معانی خوب و خجسته هگن را آراسته کرده اند تا سعادت را به ارمغان بیاورند.
کلاه های سنتی کره ای

هوآگوآن (hwagwan)

یک تاج کره ای مخصوص خانم ها ست و در جشن ها و مناسبت های خاص مثل جشن ازدواج استفاده می شود. کارایی آن مانند jokduri (جکدوری) هست با این تفاوت که هوآگوآن هنرمندانه تر ساخته شده است.
کلاه های سنتی کره ای

جانگُت (jangot)

یک مدل لباس هست که مورد استفاده ی خانم ها بوده و به نوعی چادر و پوشش محسوب میشده . براساس آیین کنفوسیوس دوره ی چوسان ، خانم ها مجبور بودند صورت هایشان را در برابر مردان غریبه و خارجی بپوشانند و به همین دلیل از جانگت استفاده میکردند.
کلاه های سنتی کره ای

یانگ گوآن (Yanggwan)
کلاه های سنتی کره ای

کلاهی مخصوص مجالس و مناسبت هایی مانند ازدواج، مناسبت های مذهبی و چوساک (جشن شکرگزاری) و ... بود که مقامات بر سر می گذاشتند و مانند یک تاج در نظر گرفته میشد. معمولاً همراه jobak (یک نوع لباس مخصوص مقامات) توسط مقامات دربار استفاده می شده است.

تانگ گُن (tanggeon)
کلاه های سنتی کره ای

یک نوع پوشش سر برای مردان است که زیر گت (پست قبل) پوشیده می شود. معمولا از موی اسب یا گاو مرده ساخته میشد . صنعتگرانی که در ساخت تانگ گن مهارت داشتند تانگ گن جانگ (tanggeonjang) نامیده می شدند.

نامباوی(nambawi)
کلاه های سنتی کره ای

نامباوی کلاهی برای زنان و مردان کره ای بود که در زمستان برای حفاظت در برابر سرما استفاده می کردند. نام های دیگر آن پونگ دنگی (pungdengi) و نانی (nani) که به معنی گرم شدن گوش هست همچنین نام دیگر آن جُم (ieom) به معنای پوشش گوش می باشد. این کلاه را در اوایل دوره ی چوسان بر سر می گذاشتند و افرادی که سطح اجتماعی بالاتری داشتند از آن به عنوان کلاه روزانه استفاده می کردند اما کم کم استفاده از آن بین زنان و مردان عادی نیز رایج شد. این کلاه توسط زنان میانسال و پیرمردها پوشیده میشد همچنین مقامات رسمی آن را زیر samo (کلاه رسمی) می پوشیدند.

قسمت بالای نامباوی باز هست مانند کلاه های ایام و جوباوی. هردوی این کلاه ها برگرفته از نامباوی هستند. نامباوی زنانه ،تزیین میشد.

رنگ رایج قسمت بیرونی این کلاه مشکی و داخل آن سبز،مشکی و یا قرمز بود و گاهی اوقات رنگ بیرونی آن آبی تیره ، بنفش، خرمایی، بنفش کمرنگ و سبز روشن و قسمت داخلی آن زرد رنگ بود.

پونگ چا (pungcha)
کلاه های سنتی کره ای

کلاه های سنتی کره ای

پونگ چا کلاه سنتی زمستانه هست که هم برای مردان و هم برای زنان می باشد در دوران چوسان برای محافظت در برابر سرما استفاده میشد.همچنین این کلاه به نام های پونگ چه (pungchae) و جُنگ پونگ چا (jeongpungcha) نیز خوانده میشد. اگر چه از لحاظ شکل ظاهری شبیه nambawi هست اما پونگ چا یک قسمتی به نام bolkki دارد که به گوش می چسبد. این کلاه در اصل توسط yangban پوشیده میشد اما کم کم بین مردان و زنان عادی جامعه نیز رواج یافت. قسمت بالایی پونگ چا باز هست یعنی قسمت فوقانی سر را نمی پوشاند همانند کلاه های دیگر مانند : jobawi _ ayam _ nambawi .در عوض قسمت پیشانی و پشت و گوش ها را کاملا می پوشاند. قسمت بیرونی از انواع نخ ها دوخته شده که dan نامیده میشود.

مانگ گُن (manggeon)
کلاه های سنتی کره ای

وانگجین (wangjin _ چینی) یا مانگ گُن (manggeon _کره ای) یک نوع هدبند چینی و کره ایست که توسط مردان پوشیده می شود به این منظور که موهای آنها را نگه دارد. در کره، هنرمندانی که مانگ گن را درست می کردند مانگ گُن جانگ (manggeonjang) نامیده میشدند. این هدبند معمولا از موی اسب رنگ شده بافته میشد.

چنگ زی گوآن (chengziguan)
کلاه های سنتی کره ای

یک کلاه سنتی مردانه هست که اصلیت آن چینی ست و در 5 سلسله ی چین و در زمان 10 پادشاه چینی استفاده میش. گفته شده این دو کلاه توسط دو فیلسوف چینی در دوره ی سانگ به نام chenghao و برادرش cheng yi پوشیده میشد و به همین دلیل چنگ زی گوآن نامیده شد که به معنای کلاه چنگ هست. این کلاه نیز توسط موی اسب درست میشده. بخاطر تاثیر چین بر روی کره ، این کلاه توسط مردان yangban (افرادی که سطح و موقعیت اجتماعی بالایی داشتند) پوشیده شد. نام آن به کره ای جُنگ جا گوآن (jeongjagwan) بود . اکثرا در خانه به جای گت استفاده میشد.

جوباوی (jobawi)
کلاه های سنتی کره ای

کلاهی زمستانه و زنانه هست که قسمتی برای پوشاندن گوش دارد وجنس آن نخی ست. این کلاه در اواخر دوره ی چوسان ظاهر شد و استقبال زیادی نیز از آن شد و جانشینی برای ایام محسوب میشد . اگرچه این کلاه توسط افراد عادی نیز استفاده میشد اما بیشتر اشراف به عنوان پوشش سر تزیینی وقتی که بیرون می رفتند استفاده می کردند. جوباوی غیر از اینکه به عنوان یک کلاه رسمی استفاده میشد یک نوع کلاه مخصوص مراسم های خاص نیز بود. کلا اگر یک فرد لباس رسمی نمی پوشید اما جوباوی به سر می گذاشت، برداشت کلی از او این بود که لباس رسمی ساده ای به تن کرده. این کلاه قسمت فوقانی سر را نمی پوشاند اما پیشانی و گوش ها را کاملا می پوشاند. سطح خارجی آن در اصل از نخ های متنوعی به نام های "سا" و "دان" دوخته میشد اما قسمت داخلیاز نخ هایی به نام "دان" و "میونگ جو"(ابریشم درخشان تر) و یا کتان دوخته میشد. قسمت جلو و عقب جوباوی با آویزهای تزیینی آراسته می شود. بعضی از آن ها با اشیاعی مانند نخ، پشم ، عقیق و دیگر سنگ های تزیینی آراسته میشدند.

بعضی از جوباوی ها با مهره تزیین میشدند و بعضی با geumbak (زر ورق نازک) آراسته میشدند، اکثر این جوباوی های تزیین شده ، توسط بچه ها و دختران جوان پوشیده میشد. طرح های geumbak معمولا گل یا حروفی از هانجا بودند و معنای زیبایی داشتند مانند bugwi به معنای ثروت و افتخار، danam به معنای فرزندان پسر زیاد ، subok به معنی زندگی طولانی و شادی و gangnyeong به معنای صلح و شادی ست. این تزیینات مربوط به عصر جوباوی بود. امروزه دختران خردسال ، از جوباوی در مراسم doljanchi (تولد 1 سالگی) استفاده می کنند.
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.