سبک آذری 
دوره ی زمانی سبک آذری
سده های هفتم و هشتم هجری ( از دوران مغول آغاز و در تیموری به اوج خود رسید)
ویژگی های این سبک :
دراین شیوه معماری به نمایش هر چه رفیع تر بنا توجه شده است . از این رو روشهایی در ساخت بنا به کاربرد ه میشود تا احساس ارتفاع را هرچه بیشتر القا کند. 
بلندی بنا
گنبدهای ساق بلند 
نقشه هشت ضلعی و گنبد دو پوسته 
ایوان های باریک و بلند 
بلندتر شدن سقف اتاق ها و ارتفاع مناره ها 
تزیینات بنا با پوشش کاشی , گچ کاری رنگی و مقرنس کاری

بناهای مهم سبک آذری:
مسجد جامع یزد : یکی از نمونه های بارز شیوه ی آذری است . در سر در ایوان ورودی مسجد که یکی از بلندترین ایوانهای ساخته شده در ایران است . روشهایی در ساخت به کار رفته تا ارتفاع آن را در چشم بیننده هر چه بیشتر جلوه دهد. بر خلاف ایوانهای پهن دوره سلجوقی , این ایوان بسیار باریک ساخته شده است و ارتفاع دهانه قوسی شکل , که ورودی بنا در قسمت پایین آن دیده می شود , تقریبا سه برابر عرض آن است . وجود طاق نماهای متعدد و کم عرض در دو سوی طاق یا دهانه قوسی شکل میانی , احساس کشیدگی را تشدید میکنند و دو مناره که بر بالای ایوان نصب شده ارتفاعی عیر متعارفذرا بوجود آورده است .
گنبد سلطانیه یا مقبره الجایتو : بجای مانده در زمان سلطان محمد خدا بنده ( الجایتو ) یکی از با شکوه ترین بنا های سبک آذری است مه همچنان باقی مانده است .
ارگ علیشاه در تبریز/ مجموعه بنا های حرم امام رضا در مشهد / مقبره سلطان بخت آغا در اصفهان / مزار شیخ در تربت جام
مسجد جامع ورامین / مسجد جامع کرمان / آر امگاه بایزید بسطامی/ آرامگاه شیخ عبدالصمد در نطنز/ رصدخانه مراغه/ قصرایلخانی در تخت سلیمان / محراب الجایتو در مسجد جامع اصفهان 



منبع : فرهنگ وهنر

سایت رسمی مجید اخشابی


0
0
0
0 نفر

0 نظر

پیام سیستم
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.