بند ناف و زندگی پس از مرگ

12 شهریور 1397   nedakeshavarz   مطالب و مقالات, عرفان   0 نظر   261 بازدید   |

بند ناف و زندگی پس از مرگبند ناف و زندگی پس از مرگ


بند ناف
حجت الاسلام والمسلمين شهاب مرادی

می‌دانید که جنین 75 درصد وقت خود را -در رحم- در خواب سپری می‌کند و خوب است بدانید که جنین از هفته هفدهم در رحم مادر می‌تواند خواب ببیند.
بخشی از خواب‌های آدمی به ترس‌ها، نگرانی‌ها و اضطراب‌های او ارتباط مستقیم دارند که افراد خبره در "تعبیر خواب" و یا "تحلیل روانشناختی خواب" آن را مدنظر قرار می‌دهند. 
ترس از مرگ از شایع‌ترین ترس‌ها است و ریشه بسیاری از هراس‌های دیگر آدمی همین ترس است. 
ترس‌های وهم‌آلود و وسواس‌گونه نه ثواب و ارزش دینی دارد و نه فایده‌ای برای دنیای آدمیزاد. شاید شما هم از مرگ می‌ترسید. 
منظورم از ترس، ترس از خود مرگ است نه ترس از عذاب الهی به خاطر کاستی‌ها و گناهان -که در مورد آن هم باورهای درست و نادرست نیاز به تفکیک دارد!- ترس از خودِ مرگ به نحوی که آزاردهنده باشد، مخل آسایش باشد و افت عملکرد ایجاد کند و یا افکار و رفتارهای وسواسی روی آن سوار شوند و... مورد بحث است.
این ترس بسیار شایع است و کرارا در مراجعاتم می‌بینم که افراد مختلف از گروه‌های مختلف با الفاظ گوناگون از آن شکایت می‌کنند.

اما حکایت برای درک بهتر بحث
دو جنین دوقلو با هم درد دل می‌کردند و با هم گفتگوی آنها را گوش کنیم:
- خواب بدی دیدم.
- چی؟
- خواب دیدم هر دو می‌میریم...
- یعنی چی؟ خدا نکنه.
- یعنی از این دنیا می‌رویم و همه چیز تمام می‌شود.
- وای یعنی دیگه در مایع آمنیوتیک شناور نیستیم؟
- درست حدس زدی در هوا خفه می‌شیم فکرش و بکن هوا!
- ای وای من از مرگ می‌ترسم. دیگه چی دیدی؟
- این قسمتش هم ترسناکه! در خواب دیدم که همین بند نافم را یک آدم خطرناک با قیچی برید و تازه مادر بی‌محبت و بی‌وفای ما هم بعدا ازش تشکر هم می‌کنه... می‌میریم غریبانه و بی‌غمخوار.
- من هم یادم اومد یک بار خواب دیده بودم که بعد از مرگ مجبورمون می‌کنند با همین دهان باید حرف بزنیم و باید با همین دهان غذا بخوریم(الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ وَ تَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ.../سوره یس56) 
- پس تو هم اینا رو دیدی! مرگ خیلی ترسناکه خیلی... اما مي‌دوني قبل از اينکه با دهنمون چیزی بخوريم چي مي‌شه؟
- نه؟
- مي‌زننمون!
- اِ؟! راست ميگي؟ چرا؟!
- [با طعنه]حتما ميگن برامون لازمه برامون خوبه...
- کجاش خوبه؟ اينکه بزنن خوبه؟... حالا کي ميزنه؟
- همون آدم خطرناکه که بند نافمون رو قيچي می‌کنه! همون!
- و...
اما جنين‌ها نمی‌دانند که تمام شدن زندگی جنینی مرگ تلخ و رنج‌آوری نیست بلکه یک تولد است و پنجره‌ای رو به کمال. زیاد شنیده‌اید که مرگ و تولد دو روی یک سکه هستند و همیشه مرگ مقدم بر حیات است در سوره ی مُلک هم می‌خوانیم:
خَلَقَ الموتَ و الحیاة...
مرگ هم مقدم ذکر شده و هم مصرّح است که مرگ یک امر وجودی است نه یک امر عدَمی، پس مرگ شر نیست.
مگر طبیب مهربان [همان آدم خطرناک از منظر جنین] چه می‌کند؟ جز این که جنين را از دنیایی کوچک جدا می‌کند؟ دنیایی که در فکر او همه چیز است و پاک و تميز ولي در واقع کوچک است و محدود و...، جنین با يک طناب متوسط 50 سانتی به يک سيستم وابسته و متصل است، استقلال ندارد و... آن طناب مناسب محيط بزرگ و مسیر رشد و تعالي نیست و... پس لازم است که جنین تلنگر بخورد، لازم است که طناب دلبندش را فراموش کند.
به راستی چقدر از تصورات و نگرانی‌های ما در مورد مرگ، قبر، برزخ و قیامت و... از این جنس همین نگرانی‌های وهم آلود و جاهلانه است؟ در حالی که نترسیدن از مرگ نشانه دوستی با خدا و ایمان است.
قُلْ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ هَادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِيَاءُ لِلَّهِ مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (6) وَلَا يَتَمَنَّوْنَهُ أَبَدًا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ (7) قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَاقِيكُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (8)


1
1
0
1 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.