تاسوعا در تاریخ شیعه

27 شهریور 1397   fereshteh akhavan   مطالب و مقالات, عرفان   0 نظر   112 بازدید   |


تاسوعا در تاریخ شیعه


تاسوعا در تاریخ شیعه، نهم محرم و ریشه آن کلمه «تسع» به معنی 9 است
از امام صادق (ع) روایت شده که فرمود: «تاسوعا روزی است که حسین(ع) و یارانش در کربلا محاصره شدند و سپاه شام پیرامونش حلقه وار گرد آمده او را از حرکت بازداشتند و پسر مرجانه و عمر بن سعد در آن روز شادمان که لشکری انبوه، به اختیار دارند و حسین(ع) و یارانش را ضعیف شمردند و یقین کردند که دیگرحسین، یار و یاوری ندارد و مردم عراق به مدد او نخواهند آمد.
سپس فرمود: «پدرم به فدای آن مستضعف غریب!»
مقام شامخ و با عظمت حضرت ابوالفضل العباس(ع) فرزند رشید امیرالمؤمنین(ع) و موقعیت خاص ایشان باعث شده است تا یک روز (تاسوعا) به عنوان یادبود ایشان قرار گیرد.

امان نامه برای فرزندان ام البنین (س)
زمانی که شمر نامه ابن زیاد را -که خطاب به عمر بن سعدنوشته شده بود- از او میگرفت، به همراه عبدالله بن ابی المحل-برادرزاده ام البنین- از عبیدالله برای خواهرزادگان خود امان نامه خواستند. عبیدالله پیشنهاد آنها را پذیرفت. عبدالله بن ابی المحل امان نامه را به وسیله غلام خود -کزمان یا عرفان- به کربلا فرستاد. او پس از ورود به کربلا متن امان نامه را برای فرزندان ام البنین (س) قرائت کرد؛ اما فرزندان ام البنین (س) مخالفت کردند.
در روایتی دیگر آمده که شمر خود امان نامه را گرفته با خود به کربلا نزد عباس (ع) و برادرانش عبدالله، جعفر و عثمان فرزندان علی بن ابی طالب(ع) آورد.
عباس(ع) و برادرانش در محضر اباعبدالله الحسین (ع) نشسته بودند و جواب شمر را نمی دادند؛ امام (ع) به حضرت عباس(ع) فرمودند:
«هر چند او فاسق است اما پاسخش را بده همانا او از دایی های شما است.» عباس، عبدالله، جعفر و عثمان فرزندان علی بن ابی طالب (ع) بیرون آمدند و گفتند: «چه می خواهی؟» شمر به آنها گفت: «ای خواهرزادگان من، شما در امان هستید من برای شما از عبیدالله امان گرفته ام»؛ اما عباس (ع) و برادرانش همگی گفتند:
«خدا تو و امان تو را لعنت کند ما امان داشته باشیم و پسر دختر پیامبر (ص) امان نداشته باشد».
پس از رد امان نامه، به سپاه عمر بن سعد فرمان داده شد تا برای جنگ آماده شوند؛ پس همگان سوار شدند. در شامگاه پنجشنبه نهم محرم آماده نبرد با حسین(ع) و یارانش شدند.
علت اینکه شمر آنان را خواهر زاده خطاب کرد به دلیل هم قبیله بودن وی با ام البنین، مادر حضرت عباس است، زیرا ام البنین دختر حزام بن خالد از قبیله بنی کلاب و شمر نیز فرزند ذی الجوشن از همان قبیله بود.

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.