اسم من چغندر است

خواص چغندرخواص چغندر


خام من به اندازه عسل خاصيت دارد. درمان بى دريغ رعشه هستم. درد مفاصل و نقرس را درمان مى كنم. خوردن آب برگ من، مسكن سردرد و دندان درد است و آنها كه از شوره مو رنج مى برند، علاج ناراحتى خود را در من خواهند يافت.

من چغندر هستم. به من چگندر و چندر هم مى گويند. اعراب مرا سلق صدا مى كنند. در گذشته به پخته بيخ من لبلبو و اكنون لبو مى گويند. گياه شناسان قديم ايران بيخ مرا از دسته ميوه ها و سبزيها جدا كرده و جزو هويجها شمرده اند ولى برگ من در دسته سبزيهاست. برگ من سحرگاه بى مزه و شامگاه شيرين است؛ زيرا در روز با كمك نور آفتاب، قند مى سازم و شب بتدريج آن را جهت ذخيره به بيخ خود كه انبار من است مى فرستم و به همين جهت است كه اگر برگ مرا صبح بچينند و ميل نمايند، جزء سبزيهاى خنك بوده و عصر خنكى كمترى دارم و خيلى متاسفم كه شما نمى توانيد برگ و بيخ مرا خام خام ميل نماييد والا مى توانستم ادعا كنم كه خداوند بعد از عسل، شفا را در من قرار داده است.

بيخ من اگر خام خورده مى شد، بدون شك شما مى توانستيد آنرا عسل گياهى بدانيد. من با اين كه خاصيت مسهلى ندارم معذلك پاك كننده شكم هستم. به هضم غذا كمك مى كنم و التهاب معده را فرو مى نشانم. مفيدترين و بهترين اعضاى من، برگ من است و بعد ساقه هاى آن و سپس بيخ من كه پخته آن لبو نام دارد.

قند من براى مبتلايان به مرض ديابت خوب نيست، ولى در عوض خداوند مصلح آن، يعنى دواى مرض قند را در ساقه و برگ من قرار داده است. مشروط بر اين كه صبح زود آنرا بچينيد و در سايه حفظ نماييد.

برگهاى كلفت من سنگين و دير هضم است، ولى در اثر پختن سختى و نفخ آن از بين مى رود. خنكى برگهاى نازك من زياد است و قوت غذايى كمترى دارد، ولى در عوض دواى بسيار خوبى است. خوردن پخته من رعشه را معالجه مى كند، مخصوصا برگ سرخ رنگ آن.

اگر آن را خام با سركه و خردل بخوريد، طحال را باز مى كند و ورم آن را فرو مى نشاند، جهت درد پشت و مثانه و امراض مقعد مفيد است. آب برگ من با داروهاى مسهل، به اخراج بلغم كمك مى كند. جهت درد مفاصل و نقرس سودمند است. اگر بيخ مرا با عسل ممزوج كرده و در بينى بكشيد فضولات را پاك مى كند. خوردن آب برگ من جهت سردرد و دندان درد مفيد است. كمپرس با آب برگ من قرمزى چشم را از بين مى برد، 
مخصوصا اگر با روغن بادام يا عسل مخلوط كرده باشيد.

شستشو با جوشانده برگ من شوره و چربى سر را از بين مي‌برد، مخصوصا اگر آن را گرم كنيد و با پنبه يا باند روى پلك چشم كمپرس كنيد. اگر چند قطره آب نيم گرم برگ مرا در گوش بچكاند، درد آن را ساكت مى كند. مخصوصا اگر با روغن بادام يا عسل مخلوط كرده باشيد. شستشو با جوشانده برگ من، شوره و چربى سر را از بين مى برد و شپش را نابود مى كند. ضماد برگ من با بوره (اسيد بوريك) جهت كك مك و طاسى به كار مى رود و همچنين براى ورم پشت پا و استسقاء و ساير اورام مفيد است.

اگر دست و پاى شما و كودكان شما در اثر سرمازدگى تركى پيدا كرده است، نگران نباشيد آن را مدتى در آب گرم من بگذاريد برطرف خواهد شد. ماليدن برگ پخته من پس از سرد شدن، درمان سوختگى آتش و آب جوش است و آفتاب زدگى را معالجه مى كند. ضماد برگ كوبيده من جهت تسكين درد و پاك كردن كك مك و معالجه طاسى و با عسل جهت دمل و جوشهاى جلدى و با حنا جهت روياندن مو و رشد آن و با روغن بادام جهت فروكش كردن ورمها و خوردن آن با خردل مسكن شكم درد بوده و بادشكن مى باشد.

من به علت داشتن ارسنيك و گوهر شب چراغ و روبيديم از بيمارى جذام جلوگيرى مى كنم و به علت داشتن فسفر غذاى مغز بوده و نيروى حافظه را زياد مى كنم. اعصاب را محكم مى نمايم و حرارت خون را مى نشانم و استخوان بندى را تقويت مى كنم. من براى درد كليه مفيد مى باشم. من داراى مواد ازته، مواد قندى، املاح معدنى مثل كلسيم و آهن نيز مى باشم و اين خاصيت در برگ من زيادتر است.

آب لبو براى بهبود التهاب مثانه، رفع يبوست و بيماريهاى پوست مصرف مى شود. بو داده پوست بيخ مرا مى توان مانند قهوه دم كرده و نوشيد. من داراى ويتامين آ به صورت جوهر زردك و انواع ويتامين هاى ب و ث بوده و اشتهاآور هستم. برگ قرمز من به علت داشتن ويتامين هاى زياد و كمى آرسنيك و روبيديم تا بخواهيد مفيد است.

حال كه خواص لبو را دانستيد و توجه فرموديد كه بيخ من تمام مواد لازم را از نظر ويتامين و آنزيم جهت هضم و جذب قند دارد، بد نيست بدانيد كه قندى كه با كمك داروهاى شيميايى از بيخ من گرفته مى شود، فاقد اين عوامل مفيد بوده و براى اينكه در بدن شما سوخته و نيروى لازم را تحويل دهد، ناچار است كه اين عوامل را از غذاهاى ديگر و ذخاير بدن گرفته، انسان را دچار كمبود آنها ساخته و موجب گرسنگى نامرئى گردد و سرانجام صدها مرض ايجاد نمايد، قند سفيد يك غذاى محرك و بيمارى زاست و در زندگى نيم مصنوعى شما از غذاهاى كشنده محسوب مى شود.

مرگ تدريجى كه از خوردن قند سفيد به انسان دست مى دهد، عامل بسيارى از ناخوشى ها و ناراحتى هاى جسمى و روحى است. دندان را خراب مى كند خون را كثيف مى نمايد. كبد را كه سكان كشتى بدن است خراب مى نمايد و سلسله اعصاب را ضعيف مى سازد. به اين جهت من به شما توصيه مى كنم كه براى شيرين كردن كام خود، حتى المقدور شيرينى هاى طبيعى مثل عسل، مويز، شيره خرما و از بيخ پخته من( لبو) استفاده نماييد و اگر خواستيد قند سفيد بخوريد از قند نيشكر بهره مند شويد.

نام كتاب: زبان خوراكي ها
نويسنده: دكتر عباد الدين جزايری
جلد اول

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.