درخت آوازه خوان یکی از سازه های عجیب در جهان است که در انگلیس قرار دارد و با صدای باد موسیقی دلنوازی را به همراه  دارد. بریتانیا به خاطر معماری سنتی و غیرمعمولش مشهور است. مجسمه موزیکال در نقطه مرکزی برنلی به طور حتم جمعی خوب است.

درخت آوازخواندرخت آوازخوان


مجسمه 10 فوتی که دارای نیروی باد است و متشکل از لوله های چرخشی شبیه به شکل یک درخت خمیده است. باد ثابت که از میان لوله ها می وزید، صدای وهم اور را ایجاد می کرد. دیدن این درخت جالب و دید خوب است.

درخت آواز خوان با استفاده از لوله های فولادی گالوانیزه بنا شده به دلیل ویژگی های زیبایی شناختی و برای کوک کردن لوله ها.

صدا تولید شده نه تنها بخاطر طول، بلکه در زیر شکاف های باریک و سوراخ های تنگ لوله های خاص متفاوت است. از آنجا که لوله ها به سمت باد خم می شوند، آهنگ صدای آهسته ایجاد می کند، که به گوش بازدیدکنندگان غمگین زده می شود.

این درخت فلزی پیچ خورده توسط مایک توکین و آنا لیو، به عنوان بخشی از پروژه ی مجسمه یا نقطه برجسته سراسر حومه شهر ایالت لانکاشایر طراحی شده بود. این پروژه توسط شبکه هنرهای محیط زیست لانکاشایر آغاز شد.

این درخت فلزی برنده جایزه ملی عالی معماری، زاییده فکر موسسه سلطنتی معماران بریتانیا (Royal Institute of British Architects) شد. در نتیجه جاذبه گردشگری قوی و موثر است.

این مکان خاص، به عنوان محل انتشار مجدد سایت و ایستگاه انتقال انتشار استفاده می شود. این ایستگاه از ساختمان های آجری خراب و خطوط تلگراف غیر فعال استفاده می کرد ایستگاه از هم جدا شد و خطوط استفاده نشده برای بازیافت قطع شد.

در حال حاضر، این درخت فلزی در چشم انداز سرد و چرخان تپه های پنین یا زنجیره پنین قرار دارد. Panopticonsis اصطلاحی است که جرمی بنتم، فیلسوف قرن 19، و به معنی یک وسیله یا فضا که نمای وسیع از مناظر را فراهم می کند ابداع شد.

غیر از درخت فلزی، سه وسیله دیگر در سراسر چشم انداز پراکنده شد. مجسمه ها به ترتیب توسط کاترینا، سوفی (هنرمند) و جو (معماری) و جان کندی (معمار طراحی شده اند.

منبع: سایت نمناک
0
0
0
0 نفر

1 نظر

  1. لذت بردن را یادمان ﻧﺪﺍﺩﻧﺪ !
    از گرما می نالیم. از سرما فرار می کنیم.
    در جمع، از شلوغی کلافه می شویم و در خلوت، از تنهایی بغض می کنیم.
    تمام هفته منتظر رسیدن روز تعطیل هستیم و آخر هفته هم بی حوصلگی تقصير غروب جمعه است و بس!
    ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﺭﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺯﻧﺪﮔﯿﻤﺎﻥ ﺭﺍﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯿﺪﻫﻨﺪ:
    ﻣﺪﺭﺳﻪ.. ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ .. ﮐﺎﺭ...و.....
    ﺣﺘﯽ ﺩﺭﺳﻔﺮﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﻢ ﺑﺪﻭﻥ ﻟﺬﺕ ﺍﺯ ﻣﺴﯿﺮ!
    ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﯿﻢ ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ...
    تقصیری ندارییییم
    چون لذت بردن را یادمااان ندادند!
اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.