عسل و خواص آن

10 شهریور 1399   azizi   مطالب و مقالات / تغذیه   0 نظر   125 بازدید   |

به کودکان خود عسل بدهید و اثر معجزه آسای آن را ببینید. عسل ماده شیرینی است که زنبوران عسل از گرد گلها می سازند و مادام سوینیه نویسنده معروف فرانسوی در آثار خود توصیف شاعرانه ای از عسل کرده و آن را روح گلها نام برده است.

عسل


تاریخچه عسل
تاریخ عسل به قرنهای طولانی گذشته می رسد. در سنگنبشته هایی که سه هزار سال پیش از ظهور مسیح در مصر به دست آمده است از عسل و محصول آن نام برده شده است.

در انجیل کتاب مذهبی مسیحیان یعقوب به پسرانش توصیه می کند برای جلب توجه فرعون برای او عسل هدیه برند. در تورات عزه شیل دستور می دهد برای جلب رضایت مهمانش به آنها عسل بدهند. فیثاغورث به هواداران مکتب خود توصیه می کند که نان و عسل بخورند.

رومیان قدیم برای به دست آوردن عسل به اسپانیا و جزیره کورس می رفتند. بطور خلاصه تمام ملتها عسل را دوست داشتند و تمام مذاهب مصرف آن را توصیه کرده اند.

معروف است که وقتی مسیح در راه امائوس طی طریق می کرد برادران او یک ماهی و یک کوزه عسل به او دادند تا توشه راهش باشد و خداوند محرومیت از عسل را عذاب علیم نام برده است و گفته است وقتی بخواهیم اولین احسان خود را از مردم برگیریم آنها را از عسل محروم خواهم کرد. 

ارزش غذایی عسل
عسل غذایی است که خیلی قوت دارد. صدگرم عسل بیش از سیصد کالری حرارت ایجاد می کند. عسل با حجم کمی که دارد غذایی استثنایی است که ارزش غذایی آن زیاد است.

بطوری که حساب کرده اند یک کیلو عسل معادل پنج لیتر شیر، 26 عدد موز، شصت پرتقال، پنجاه تخم مرغ و یازده کیلو و هفتصد و پنجاه گرم گوشت گاو است.

قندی که عسل دارد از گلوکوز، فروکتوز، لوولوز، ساکاروز و دکستروز تشکیل شده است که تمام این مواد قندی مستقیماً جذب بدن می شود. با خوردن عسل انرژی در بدن ایجاد می شود که فوراً می توان آن را مصرف کرد و به همین جهت عسل غذایی مغذی است. 

دکتر پل کارتون درباره عسل نوشته است: عسل غذایی زنده، دارای دیاستاز، عطر و مواد معدنی است. دیاستازهایی که در عسل وجود دارد عمل هضم را تسهیل و آسان می سازد.

مواد معطری که در عسل وجود دارد. مطبوع و اشتهاآور است. املاح معدنی عسل مخصوصاً مورد نیاز دستگاه بدن ما است. عسل دارای آهن است که بر ضد کم خونی می جنگد و هموگلوبین خون را به وجود می آورد.

فسفر عسل سلولهای مغز را تقویت می کند و املاح معدنی دیگر عسل جذب بدن می شود. اسیدفورمیک عسل خواص ضد عفونی به آن می دهد.

قدیمها مقداری عسل را روی زخم می گذاشتند تا از عفونت آن جلوگیری و زخم را زودتر التیام دهد. بالاخره عسل دارای مقدار قابل توجهی ویتامینهای آ و ب و ث می باشد که از این جهت غذایی مخصوص رشد و حفظ عضلات است.

مصرف عسل برای چه کسانی مجاز است؟
هر کس که از سلامت طبیعی برخوردار است و حتی بعضی از بیماران باید عسل بخورند. اشخاص مبتلا به بیماری قند، قند موجود در عسل را بهتر می توانند تحمل و هضم کنند.

عسل یک غذای مخصوص شکم پرستان نیست بلکه خوراک مفیدی است که برای تمام ادوار عمر مصرف می شود از بچه های شیرخوار گرفته تا پیرمردان کهنسال همگی می توانند آن را مصرف کنند. در کشورهای انگلستان، بلژیک، هلند، اسکاندیناوی، کاندا و آمریکای شمالی دو تا چهار برابر بیش از فرانسویان عسل مصرف می شود.

مصرف عسل به چه کسانی توصیه و تأکید می شود؟
کسانی که کم خون هستند، کسانی که از بستر بیماری برخاسته و دوران نقاهت را می گذرانند همچنین کسانی که خسته شده اند چون عسل دارای ویتامین، فسفر و آهن است.

کسانی که امراض پوستی دارند زیرا قندهای عسل لینت آور است. مصرف عسل به بچه ها و نوجوانان توصیه شده است زیرا در رشد آنها اثر می کند. بزرگسالان، ورزشکاران، کسانی که کارهای بدنی سخت می کنند، بچه های شیرخوار، مادرانی که حامله هستند و در آینده بچه دار می شوند باید عسل بخورند. زیرا عسل سرشار از مواد قندی طبیعی و خواص انرژی دار است.

پهلوانان روم قدیم وقتی می خواستند به میدان مسابقه بروند قبل از شروع مسابقه و ورود به میدان، عسل می خورند.

طی تجارب عملی که در خانه های کودک در فرانسه و سویس و آلمان به عمل آورده اند به دسته ای از کودکان قند معمولی و دسته دیگر عسل طبیعی داده اند و بعد از یک ماه دیده اند بچه هایی که با عسل تغذیه شده اند دارای رشد بیشتری بوده اند و وزن آنها زیادتر شده است.

پیرمردان و پیرزنان باید عسل بخورند زیرا عسل غذایی در حجم کم با مواد غذایی و انرژی فراوان است. بقراط حکیم طول عمر دموکریت و آناکرئون را که عمر طولانی داشته اند در اثر مصرف عسل می دانستند. کسانی که از حنجره و دستگاه تنفسی علیل هستند باید عسل بخورند زیرا عسل دارای خواص نرم کننده حنجره و دستگاه تنفسی است.

چه عسلی را برای مصرف باید انتخاب کرد؟
مرغوبیت عسل و مخصوصاً شکل خارجی و عطر آن مربوط به ناحیه ای است که عسل از آنجا به دست آمده و نیز گلهایی است که در آن ناحیه روییده است تا زنبورهای عسل بر روی آن بنشینند و عسل را به وجود آورند.

در ایران عسل آذربایجان مخصوصاً عسل نواحی کوهستانی و دشتهایی که گلهای شقایق شفابخش در آنجا می روید معروفیت خاصی دارد. عسل نواحی مرکزی و جنوب ایران مخصوصاً در جاهایی که درختان مرکبات دارد بوی گلهای درختان پرتقال و نارنج و نارنگی را می دهد.

رنگ عسلهایی که در ایران به وجود می آید طلایی رنگ پریده که تقریبا سفید است تا قهوه ای روشن می باشد. کندو داران می گویند عسل کمرنگ متعلق به زنبورهای جوان و عسلهای پررنگ از زنبورهای مسن است.

چگونه باید عسل را حفظ کرد؟
عسل به خوبی و در مدت طولانی حفظ می شود. عسل را از موم به دو طریق ساده و بهداشتی می توانید جدا کنید: یکی اینکه به کمک آفتاب آن را آب کنید و موم آن را بگیرید، دیگر اینکه عسل و موم را در ظرفی بریزید و آن ظرف را در دیگ آب جوش که به صورت بن ماری در آمده است حرارت دهید تا عسل از موم جدا شود. عسلی را که از موم جدا کرده اید باید در ظرفهای شیشه ای، بلور، لعابدار و یا ظرفهای کارتونی مخصوص بریزید و در آن ببندید و تا ممکن است از جریان هوا و نور آن را حفظ کنید.


کتاب: خوردنیهای شفابخش
مهدی نراقی
0
0
0
0 نفر

0 نظر

پیام سیستم
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.