دانستنی های پزشکی 2

18 دی 1399   marzie.kokabian   مطالب و مقالات / پزشکی   0 نظر   255 بازدید   |

اسلام و تغذیه
اگر تمام قوانین و دستورات اسلام را بررسی نماییم با این حقیقت روبرو خواهیم شد که دستورات اسلام منحصر به یک رشته از احتیاجات خواسته های بشری نیست بلکه اسلام جنبه های روانی و جسمی هر دو را در نظر داشته و برنامه های مفصل و دقیقی برای هر دو قسمت معین نموده است.
این موضوع با مطالعه همه جانبه قرآن مجید و روایات پیامبر و ائمه اطهار علیهم السلام کاملاً روشن و واضح می شود و به خوبی معلوم می گردد که دین اسلام جامع همه جهات است در قسمت اهمیت سلامت جسم و دستورات بهداشتی و خواص میوه ها و سبزی ها و عذاها و تغذیه می توان فصل بزرگی را در اسلام پیدا کرد که بعضی از آنها در این زمان عنوان معجزه پیدا کرده و برای نمونه به این مطلب که نویسنده کتاب «خواب و خوراک» از قول امام صادق (ع) آورده توجه فرمایید وی می نویسد:
«امروز ثابت شدهاست که کاهور سرشار از کلسیم بوده و ویتامین های آ-ب-ث-د زیاد دارد و به همین جهت خلقت گویچه های قرمز خون را زیاد می نماید»

دانستنی های پزشکی ۲

اهمیت اسلام به سلامت جسم
از آنجا که تا جسم توانا و سالم نباشد روح و عقل و فکر نمی تواند به درستی ترقی و پیشرفت نماید و از طرفی هم ترقی هر انسانی به وسیله عقل و فکر او می باشد، باید دانست که سلامت بدن سهم به سزایی در عظمت انسان از نظر جنبه های علمی و صنعتی دارد. لذا امام علی (ع) مصیبت بشر را در سه چیز به ترتیب اهمیت آن خلاصه نموده: فقر و تنگدستی، کسالت بدن و علیل بودن جسم، امراض روانی از قبیل حسد، بخل و تکبر و در مقابل سه چیز را از نعمت های بزرگ برای انسان و انسانیت می شمارد.
1- عدم احتیاج به مردم یعنی داشت مال و کسب کافی برای اداره امور زندگی. 2- صحت و سلامتی جسم و نیرومندی و توانایی بدن. 3- سلامت روان از جهت داشتن صفات خوب انسانی و آلوده نبودن به اخلاقیات زشت و ناپسند.

پرخوری، تندخوری
پرخوری را می توان ام الامراض یا ریشه بیماریها دانست. قرآن مجید در این زمینه چنین بیان می دارد: «بخورید و بیاشامید ولی زیاده روی نکنید زیرا خداوند متجاوزین از حد اعتدال را دوست نمی دارد.» اشخاص پرخور هیدرات دو کربن مواد نشاسته ای را به صورت غذاهای نشاسته دار و قندی جذب نشدنی وارد بدن خود می نمایند. طبق آماری که شرکت های بیمه عمر درباره اشخاص مختلف برداشته و همگی آنرا قبول دارند اشخاص پرخور عمر خود را کوتاه می کنند زیرا هر گره ای که در دور کمر به نسبت دور سینه زیاد شود یکسال از عمر آدمی را کم خواهد کرد چه اندازه دور کمر و سینه هر کسی باید مساوی باشد. در حال حاضر در تمام کشورهای مترقی میلیونها نقر مردمی که پرخوری می کنند یک پیری زودرس را برای خود فراهم می آورند که پر است از بیماریهای جسمی که به این وسیله با قدم های بلند سوی گور خود می شتابند. پیامبر اکرم می فرماید: «کسی که کمتر غذا بخورد بدنش سالم و قلبش با صفا است و افراد پرخور بدنی مریض و قلبی با قساوت دارند.»

غذای کافی
ممکن است این پرسش پیش بیاید که پس انسان چه مقدار غذا بخورد که رعایت اعتدال کرده باشد؟ زیرا احتیاج به غذا نسبت به اندام و جثه افراد متفاوت است و نیز نسبت به کار و فعالیت آنها کم و زیاد می شود مثلاً ممکن است 500 گرم غذا برای یک فرد کم باشد در صورتیکه همین مقدار برای فرد دیگری پرخوری به حساب بیاید. بنابراین نمی توان برای همه مردم مقیاس و اعتدال معینی برای خورد غذا تعیین کرد. اما اسلام برنامه خوراک را طوری طرح کرده که برای همه طبقات دانشجو، کارگر، کارفرما، دانشمند، کشاورز، سیاستمدار، فقیر، غنی، زن، مرد، پیر، جوان و کودک مناسب و معتدل است. پیامبر اکرم (ص) می فرماید: «در حالی غذا بخور که اشتها داشته باشی و هنگامی دست از غذا بکش که هنوز اشتهایت باقی است.» و امام علی (ع) در ضمن سفارشی به فرزندش امام مجتبی (ع) اینطور می فرماید: «بر سفر غذا منشین مگر در حالتی که گرسنه باشی و دست از طعام برمدار مگر وقتی که هنوز میل به خوردن داری.»

صبر کنیم تا گرسنه شویم!
غذا خوردن بدون اشتها زیانهایش کمتر از پرخوری نیست، به همین جهت اسلام هر جا میزان و مقدار خوراک را معین نموده، همانجا نیز از خوردن با اشتها سخن گفته چنانکه قبلاً نقل شد. استفاده از غذای مجدد قبل از آنکه غذای سابق هضم شده باشد عواقبی وخیم تر از پرخوری خواهد داشت در روایتی است که خوردن غذا قبل از هضم غذای اول، سبب ایجاد دردهای شدید است. بعضی در غذا خوردن به فکر میل و اشتها نیستند بلکه هر وقت سفره آماده شد و همگی به دور آن نشستند شروع به خوردن می کنند و هیچ توجهی ندارند که این سفره با غذاهای رنگارنگش با توجه به اینکه معده آنها پر است آیا مناسب با وضع مزاج و معده آنها هست؟ پیامبر اسلام می فرماید: «خوردن غذا در اوقاتی که انسان سیر است باعث بیماری برص است(برص لکه های سفیدی است که روی پوست بدن ظاهر می شود).

تندخوری
غذایی که ما میل می کنیم مراحی را طی می کند اولین مرحله آن دهان است. غذا در دهان از جهت مزه و خارج ساختن اجزاء مضر و غیر مناسب مانند استخوان، سنگ و ... و نرم کردن و جویدن کنترل و بازرسی می شود بنابراین تند خوردن به معنی کنترل نکردن غذا است، کسانی که با عجله غذا می خورند علاوه بر آنکه به خوبی از مزه غذاها لذت نمی برند زیانهایی نیز خواهند دید. نباید فراموش کرد غذایی که به تندی و سرعت بلعیده شود نمی تواند در معده به راحتی و آسانی با مواد تخمیری قابل حل مخلوط شده و هضم گردد و در نتیجه تولید اختلال کرده و شکم درد و عوارض دیگر دستگاه هاضمه پیش می آید. در برنامه غذایی اسلام، جویدن غذا یکی از شروط اساسی غذا خوردن است امام علی (ع) ضمن سفارشی به فرزندش امام حسن (ع) می فرمود: جود المضغ.

غذا را نیکو بجو
برای آنکه از خوردن غذا بیشتر لذت ببرید تا می توانید لقمه را در دهان معطل کنید یعنی خوب آن را بجوید و با آب دهان مخلوط کرده و با تأنی فرو برید. غذای نجویده زحمت معده را زیاد می کند و غدد هاضمه را خسته و ضعیف می سازد و گفته کسانی که پیری را از فرسودگی غدد می دانند جامه عمل می پوشاند. عیب دیگر غذای نجویده این است که مقداری از مواد نشاسته ای مستقیم وارد معده می شوند و به جای هضم با زحمت دفع می گردند و از غذا حداکثر استفاده را نمی توان برد.
امام ششم می فرمودند: «غذا خوردن را طولانی کنید(آهسته آهسته و خوب بجوید) زیرا لحظات آن از عمرهای شما به حساب نمی آیند.» دلیلش هم این است که وقتی ما در غذا خوردن عجله نکنیم و خوب غذا را جویده و نرم نماییم فشار زیاد به معده و سایر دستگاه های گوارشی وارد نمی شود در نتیجه هاضمه سالم و قوی می ماند. هاضمه سالم باعث عمر طولانی توأم با نشاط بیشتر و نیروی کاملتر است.
منبع: کتاب اسلام پزشک بی دارو
نویسنده: احمد امین شیرازی
0
0
0
0 نفر

0 نظر

پیام سیستم
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.