این روزها بازار کلاه قرمزی و دوستانش حسابی داغ است. هر چند حدود ۲۰ سال است که کلاه قرمزی و همراهانش بازار تلویزیون و سینما را به دست دارند و هرازچندگاهی در تلویزیون یا در سینما رویت می شوند، مردم را غافلگیر می کنند و نشان می دهند که قرار است، همچنان محبوب بمانند...



آقای مجری و کلاه قرمزی سال هاست که به اصطلاح رگ خواب مردم را به دست گرفته اند و فهمیده اند که با کمی خلاقیت، چند تا دیالوگ بی نظیر و از همه مهم تر طراحی و ساخت چند تا عروسک که تا دهان باز می کنند، کلی مشتری برای خود پیدا می کنند، می توانند میدان دار جذب مخاطب باشند.

مردم به گروه کلاه قرمزی اعتماد دارند و باور کرده اند که در وانفسای کمبود داستان جذاب و شخصیت های دوست داشتنی این گروه می توانند شخصیت هایی مانند فامیل دور، همساده، جیگر و بَبَعی را خلق کنند و چنان به آنها جان بدهند که مردم آنها را باور کنند و حتی در فضاهای مجازی و شبکه های اجتماعی گروه طرفداران این شخصیت ها را شکل دهند.

اما نکته اینجاست که همه این شخصیت های دوست داشتنی زمانی طراحی شده اند که ایرج طهماسب و حمید جبلی تصمیم گرفته اند که مثل اوایل دهه ۷۰ ماجراهای کلاه قرمزی را در تلویزیون روایت کنند.

تلویزیون مختصات خود را دارد. میلیون ها بیننده دارد و کسانی که در این رسانه فعال هستند، می دانند که باید آثاری بسازند که بیشتر سلایق را راضی کند، آموزشی باشد، ادب را رعایت کند و به فردیت و قومیت افراد توهین نکند. برخی می گویند تلویزیون به اصطلاح پاستوریزه است، اما همین محیط پاک باعث شده تا طهماسب و جبلی از خلاقیت خود صددرصد استفاده کنند و سال های سال کلاه قرمزی و دار و دسته اش را زنده و پویا نگه دارند.

برخی معتقدند فضای سینما برای کار بازتر از تلویزیون است. در سینما می توان شوخی کرد، می توان مسخره بازی درآورد و نگران هم نبود که به کسی یا عده ای بَر بخورد.

مردم برای رفتن به سینما فیلمی را انتخاب می کنند و اگر خیلی ناراحت هستند، می توانند فیلمی را برای تماشا انتخاب نکنند.

مثلا اگر فکر می کنند کلاه قرمزی و بچه ننه فیلم بی تربیتی است به تماشای آن نروند! اما واقعیت این است که حالا دیگر می توان ادعا کرد که کلاه قرمزی یک عروسک ملی است؛ عروسکی که از جانب رسانه ملی حمایت می شود و در ۲۰ سال گذشته با حمایت همین رسانه توانسته است به حیات خود ادامه دهد.

درست است که کلاه قرمزی و بچه ننه در بخش خصوصی تولید شده، اما باید پذیرفت که بخش خصوصی از یک نشان ملی (در اینجا بخوانید کلاه قرمزی) استفاده کرده است، بنابراین بهتر است که در نگهداری از این عروسک محبوب و مردمی هم کوشش کند.

حالا دیگر کلاه قرمزی و دوستانش آنقدر چیزهای خوب به مردم (کوچک و بزرگ) یاد داده اند که دیگر همین مردم دوست ندارند عروسک های محبوب خود را آفتابه به دست، در به در دنبال دستشویی ببینند. در تمام فیلم کلاه قرمزی و بچه ننه بوی بدی در ذهن مخاطب رخنه می کند که اصلا دوست داشتنی نیست.

این بوی بد به عروسک های دوست داشتنی ما آسیب می زند. کلاه قرمزی و دوستانش سال هاست به پاک ترین روش ها ما را می خندانند حالا حیف است که برای داغ تر کردن گیشه از این عروسک ها سوء استفاده شود.

ای کاش کلاه قرمزی و دوستانش مثل وقتی که به تلویزیون می آیند، باز هم باادب و تمیز بودند. ای کاش پسرخاله در سینما هم مثل تلویزیون از مردانگی اش برایمان تعریف می کرد و نمی گذاشت حق مخاطب در سینما نادیده گرفته شود.


فرستنده: سمانه جعفري
مسئول بخشهاي: آزاد- مطبوعات- كتابخانه عمومی
ايميل: samanejafari88@yahoo.com
منبع: روزنامه جام جم
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.