خطرات داروهای انرژی‌زا را می‌دانید؟
آیا شما فکر می کنید با مصرف مکمل های عضله سازی و داروهای انرژی زا می توانید در مسابقه ورزشی برنده شوید؟ بسیاری از ورزشکاران برای برنده شدن در مسابقات ورزشی، ورزش های شدیدی را انجام می دهند. استفاده از داروهای انرژی زا نیز در بین ورزشکاران دیده شده است و روز به روز استفاده از این داروها در حال افزایش است. استفاده از این داروها که به نام دوپینگ خوانده می شود، بی خطر نیست...



در این مقاله، برخی از انواع این داروها را نام برده و خطرات آنها را بیان می کنیم.

1- استروئیدهای آنابولیک

برخی از ورزشکاران از انواع استروئیدها برای افزایش توده عضلانی و قدرت عضلانی استفاده می کنند.

هورمون استروئیدی آنابولیک که بدن می سازد به نام تستوسترون می باشد.

تستوسترون در بدن دو وظیفه مهم دارد:

- اثرات آنابولیک که موجب ارتقای عضله سازی می شود.

- اثرات آندروژنیک که مسئول بروز صفات مردانه می باشد از قبیل: پدیدار شدن مو در صورت و بم شدن صدا.

برخی ورزشکاران برای تقویت عملکرد از تستوسترون استفاده می کنند.

غالبا، استروئیدهای آنابولیک از تغییرات مصنوعی تستوسترون بوجود می آیند.

این هورمون ها علاوه بر بهبود عملکرد ورزشی، مصارف پزشکی نیز دارند.

آنها به صورت قرص، آمپول و یا موضعی به کار می روند.

مصرف استروئید آنابولیک و آندروژنیک، توسط سازمان های ورزشی ممنوع و غیرقانونی اعلام شده است

خطرات استروئیدهای آنابولیک

در مردان:

سینه های برجسته

طاسی

بیضه های کوچک

ناباروری



در زنان:

صدای بم

بزرگ شدن اندام تناسلی

افزایش موی بدن

طاسی



در مردان و زنان:

جوش های شدید

افزایش خطر ابتلا به پارگی تاندون و التهاب تاندون

اختلالات کبدی و تومورها

افزایش کلسترول بد ( LDL)

کاهش کلسترول خوب ( HDL)

فشار خون بالا

مشکلات گردش خون و قلبی

مشکلات هیپوتالاموس و هیپوفیز

بزرگ شدن غده پروستات

رفتار خشونت آمیز

اختلالات روانپزشکی مانند افسردگی و تمایل به خودکشی

وابستگی به داروها

عفونت و بیماری هایی مانند HIV، زونا، آبله مرغان، سل و هپاتیت

عدم رشد

خطر ابتلا به مشکلات سلامتی در نوجوانان

پوکی استخوان و کاهش میزان کلسیم

افزایش قند خون

افزایش ته نشین شدن چربی به خصوص در صورت، شانه و پشت

نکروز (مرگ بافت) استخوان ران

شکستن پروتئین و چربی

ضایعات عضلانی



به دلیل این خطرات، مصرف استروئید آنابولیک و آندروژنیک، توسط سازمان های ورزشی ممنوع و غیرقانونی اعلام شده است.



2- آندروستندیون (آندرو)

آندروستندیون، هورمونی است که توسط غده فوق کلیوی، تخمدان و بیضه ها ساخته می شود.

این هورمونی است که به طور معمول تبدیل به تستوسترون و استرادیول در مردان و زنان می شود.

مجلات ورزشکاران، آندرو را به عنوان مکملی برای تمرین های سخت و بهبودی سریع تر می دانند.

تحقیقات نشان داده است که مکمل آندروستندیون موجب افزایش هورمون تستوسترون نمی شود و قدرت عضلانی را زیاد نمی کند.

در واقع، برخی از آندروها تبدیل به هورمون استروژن (هورمون زنانه) می شوند.



خطرات آندروستندیون (آندرو)

در مردان:

زدن جوش

کاهش تولید اسپرم

کوچک شدن بیضه ها

بزرگ شدن سینه ها

در زنان:

زدن جوش

بروز صفات مردانه، از قبیل بم شدن صدا و طاسی سر

در مردان و زنان :

کاهش کلسترول خوب ( HDL)

افزایش خطر بیماری های قلبی و سکته مغزی




3- هورمون رشد

هورمون رشد به نام گنادوتروپین نیز خوانده می شود و دارای اثرات آنابولیکی می باشد.

ورزشکاران این هورمون را برای بهبود حجم و توده عضلانی و عملکرد ورزشی استفاده می کنند.

تحقیقات، اثر این هورمون را برای قدرت و یا استقامت نشان نداده است.

این هورمون فقط با نسخه پزشک و از طریق تزریق وارد بدن می شود.



خطرات هورمون رشد

درد مفاصل

ضعیف شدن عضلات

احتباس مایعات

سندرم تونل کرپال در مچ دست

اختلالات در تنظیم قند خون

کاردمیوپاتی

افزایش چربی خون



4- اریتروپویتین

اریتروپویتین نوعی هورمون است که برای درمان کم خونی در بیماران کلیوی استفاده می شود.

این هورمون باعث افزایش ساخت گلبول های قرمز خون و هموگلوبین می شود و در نتیجه باعث افزایش حرکت اکسیژن در عضلات می شود.

اپوتین (نوع ساختگی اریتروپویتین) در ورزشکاران قدرتی استفاده می شود.



خطرات اریتروپویتین

در سال 1990 استفاده از اریتروپویتین در میان دوچرخه سواران رقابتی منجر به مرگ 18 نفر شد.

استفاده نامناسب از اریتروپویتین موجب افزایش خطر ترومبیک از قبیل سکته، حملات قلبی و ادم ریوی می گردد.



5- دیورتیک ها

دیورتیک ها، داروهایی هستند که تعادل مایعات و نمک ها (الکترولیت ها) را تغییر می دهند و موجب از دست دادن آب بدن می گردند.

از دست دادن آب بدن می تواند باعث کاهش وزن ورزشکار گردد. بسیاری از ورزشکاران ترجیح می دهند که وزن خود را پایین بیاورند.

دیورتیک ها می توانند داروها را از طریق ادرار بیرون کنند و ادرار را رقیق نمایند.



خطرات دیورتیک ها

از دست دادن آب بدن

گرفتگی های عضلانی

خستگی

سرگیجه

کمبود پتاسیم

آریتمی قلب

کاهش فشار خون

گرمازدگی

مرگ

اگر کراتین را به مدت طولانی مصرف کنید، افزایش وزن به احتمال زیاد ناشی از احتباس آب می باشد نه افزایش توده عضلانی

6- کراتین

برخی از ورزشکاران به جای داروهای افزایش دهنده عملکرد ورزشی، از مکمل های تغذیه ای استفاده می کنند.

این مکمل ها بدون نسخه و به صورت پودر و یا قرص موجود می باشند.

یکی از معروف ترین این مکمل ها، کراتین مونوهیدرات می باشد.

کراتین ترکیبی است که به طور طبیعی توسط بدن تولید می شود و موجب آزاد کردن انرژی از ماهیچه ها می گردد.

تحقیقات نشان داده است که کراتین ممکن است برای ورزشکارن، باعث ایجاد قدرت شود.

کراتین به عضلات برای ساخت تری فسفات آدنوزین ( ATP) کمک می کند. ATP عمل ذخیره کردن و انتقال انرژی به سلول ها را دارد و همچنین به عنوان منبع پر از انرژی شناخته شده است و برای وزنه برداری یا مسابقه دوی سرعت مورد مصرف قرار می گیرد.

کراتین موجب افزایش عملکرد در ورزش های هوازی و یا استقامتی می شود.

کبد روزانه دو گرم کراتین تولید می کند.

کراتین را می توانید با خوردن گوشت ها نیز به دست آورید.

کراتین در عضلات ذخیره و نگهداری می شود.

کراتین اضافی از طریق کلیه دفع می شود.



خطرات کراتین

خطرات مصرف درازمدت کراتین در نوجوانان و کودکان هنوز ناشناخته مانده است.

عوارض جانبی کراتین عبارتند از:

انقباض عضلات معده

گرفتگی عضلات

تهوع

اسهال

افزایش وزن : اگر کراتین را به مدت طولانی مصرف کنید، افزایش وزن به احتمال زیاد ناشی از احتباس آب می باشد نه افزایش توده عضلانی.

آب وارد بافت عضلانی می شود و این کار باعث از دست دادن آب بدن می گردد.

مقدار زیاد کراتین موجب آسیب کلیه ها و کبد می شود.



7- محرک ها (Stimulants)

برخی ورزشکاران از محرک ها برای تحریک سیستم عصبی مرکزی و افزایش ضربان قلب و فشار خون استفاده می کنند.

محرک های شایع عبارتند از: کافئین و آمفتامین.

اغلب داروهای سرماخوردگی حاوی محرک افدرین و یا پزودوفدرین هیدروکلراید می باشد.



تاثیرات محرک ها

بهبود استقامت

کاهش خستگی

سرکوب اشتها

افزایش هوشیاری و پرخاشگری



خطرات محرک ها

ورزشکاران ممکن است از نظر روانی به استفاده از این محرک ها عادت کنند، بنابراین لازم است مقدار بیشتری را مصرف کنند تا به اثرات مثبت ورزشی برسند، اما مقدار زیاد این محرک ها از نظر پزشکی درست نیست.

اگرچه محرک ها می توانند عملکرد جسمی را بالا ببرند، ولی عوارض جانبی نیز دارند که عملکرد ورزشی را مختل می کنند.

عوارض جانبی آنها عبارتند از:

عصبانیت و تحریک پذیری

بی خوابی

از دست دادن آب بدن

گرمازدگی

تپش قلب

اختلالات ریتم قلبی

کاهش وزن

لرزش

افزایش فشار خون

توهم

تشنج

سکته مغزی

حمله قلبی و دیگر مشکلات گردش خون






به همت: زهره دوست محمدي
مسئول انجمنهای:
كتابخانه (ادبيات) _آموزش دروس دانشگاهي_تلويزيون
مقالات و مطالب سايت (بهداشت و درمان )
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.