دشت هویج، رویای شیرین روز بهاری
اولین تصویر ذهنی تان پس از شنیدن نام دشت هویج چیست؟پاسخ این پرسش بستگی به این دارد که پیش تر،از این دشت دیدن کرده اید یا نه...



اگر قبلاً این دشت را ندیده باشید،طبیعتاً خیال می کنید باید دشتی بزرگ با مزارع هویج باشد،اما اگر آن را دیده باشید آن وقت یاد زیبایی محض و طبیعتی پاک و دست نخورده می افتید؛ یاد دشتی بزرگ و پوشیده از چمن های تازه که درختانی قطور و کهنسال محاصره اش کرده اند.
البته تصور اول تان هم چندان نادرست نبود،چون گفته می شود زمانی این دشت از مزارع هویج پوشیده شده بود.اما امروز اثری از این مزارع نمانده است و کشاورزان ترجیح می دهند به جای هویج در زمینهای کشاورزی اطراف دشت،محصولات دیگری همچون گیلاس بکارند تا دشت هر بهار در لفافه ای از گلبرگهای سپید و صورتی پنهان شوند.
وقت گذراندن در طبیعت لذتبخش است،اما اگر دلتان خواست گردشی هم داشته باشید در اطراف دشت به بقایایی از کاروانسرا و حمام صفوی و آبشار چوبک بر می خورید.
اگر بخواهید از تهران به دشت هویج سفر کنید، باید حدود 5 کیلومتر در جاده لشکرک برانید و لواسان را پشت سر بگذارید تا به روستای افجه برسید،در شمال این روستا دشت در انتظار شما،آغوش باز کرده است.



به همت: مهدیه شاهسون
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.