سايت رسمي مجيداخشابي , مقال, سينماوتئاتر , هنرهاي هفتگانه , سينماي جهان, سينماي ايران,فيلم , سينما , قلاده هاي طلا , ژانر سياسي
اولین نکته مهم در خصوص قلاده های طلا، خوش ساختی اثر و نمره مطلوب فیلم در اکثر حوزه های فنی است که باعث می گردد تا کمتر به جنبه های حمایتی شکل گرفته از آن در دو بازه زمانی تولید و اکران اشاره شود. به واقع از تاثیرات روشن این حمایت ها بر کیفیت فیلم نمی توان به سادگی گذشت، چرا که تاکید تبلیغاتی تمامی پایگاه های خبری برعنوان سیاسی ترین فیلم سینمای پس از انقلاب اسلامی و سوژه حساس امنیتی آن که در نگره استراتژیک، با مقوله حیثیت و آبروی سیاسی نظام اسلامی درهم تنیده است کار طالبی را درمقام کارگردان اثر برای سر و شکل بخشی به ماهیت معنایی اثرش فراتر ازجریان دو قطبی سیاسی و بر مبنای مدل مفهومی بصیرت ولایی بسیار مشکل ساخته است...



اینکه در چنین اثری و با یک نگاه فراجناحی شجاعانه، جریان مشخصی در تاریخ انقلاب اسلامی را که می توان از آن تحت عنوان حق گرایی اجتماعی و در سایه قرار گرفتن اعتراض به حق جامعه ایرانی توسط اقدامات ناسنجیده بخشی از نیروهای نظام(جریان غمبار کهریزک) که به تقابل و رویارویی ایادی جاسوسی غرب با دستگاه امنیتی کشور انجامید و ناخودآگاه هزینه های جبران ناپذیری را بر نظام تحمیل کرد که از جمله می توان به نابخردی گروهی از نیروهای ارشادی و انتظامی در اقدام خودسرانه در جریان راهپیمایی سکوت در ۲۵خرداد، حواشی نماز جمعه ۲۶ تیر و جریان تلخ عاشورای ۸۸ اشاره داشت در مفاهیم درونی فیلم انعکاسی در حد کفایت و از جنبه های دراماتیک داشته است.

فضاسازی های اغتشاشات در میادین اصلی تهران و انعکاس بخشی از حقیقت تلخ و غبارآلود سیاسی در سال ۱۳۸۸بخش مهم دیگری است که از طریق جلوه های ویژه خوب تلاش شده تا بازتاب دقیقی بیابد. نقش ام آی سیکس در رهبری اغتشاشات و پرتنش ساختن فضای مسالمت آمیز اعتراض مردمی نسبت به ابهامی که در نتیجه انتخابات دهم ریاست جمهوری منعکس می شد و البته اقدامات تردید آفرین بخشی از بدنه اجرایی کشور ازجمله نهادهای رسانه ای در پیچیده شدن معادلات به سوی آنچه مطلوب نظر غربی ها بود(ایجاد تردید و شبهه در نتیجه انتخابات و عدم اقناع عمومی جامعه توسط مسئولان) نیز در دیالوگ های نیروهای امنیتی فیلم به خوبی قابل درک است. قلاده های طلا تمام تلاش خود را در رعایت اصل انصاف و عدالت در تحلیل جریان های سیاسی ملتهب سال ۱۳۸۸ داشته و حساب جامعه شریف ایران را که مطالبه حق خود را از رویه های قانونی در پیش گرفته بود با گروهی اغتشاش آفرین و هرج و مرج طلب جدا کرده است.

طالبی با نمایش ویژگی های جریان سیاسی غالب بر فضای کشور در سال ۱۳۸۸ و انعکاس مستندانه تصاویر مناظرات انتخاباتی، بازتاب جریان مردمی حامیان چهار کاندیدای ریاست جمهوری و تامل درست بر اشتباهاتی که نیروهای مهم نظام درجریان این مناظرات داشتند از جمله دیالوگ همراه با کنایه ای که شریفی نیا در خصوص بی پروایی محمود احمدی نژاد در نام بردن از شخصیت های مهم انقلابی و نیز بخشی از حیات خلوت های سیاسی نظام ایران داشت نشان دهنده تلاش کارگردان برای پرهیز از ایجاد ابهام در نظرگاه تحلیلی جامعه نسبت به اثرش است.

حمایت هایی که از این فیلم صورت گرفت نیز اگرچه جریان را به سمت یک انحصار تبلیغاتی برده و فضایی نسبتا ناعادلانه را در اکران نوروزی به وجود آورده و نیز تبلیغات گسترده تلویزیونی این فیلم، نشانه اهمیتی است که قلاده های طلا برای نظام دارد اما سوال اصلی اینجاست که آیا جریان های مخالف نیز فرصت ساخت اثر در این موضوع را پیدا خواهند کرد؟آیا دستگاه امنیتی کشور سخاوت خود در قبال فیلم قلاده های طلا و در اختیار گذاشتن مجموعه تصاویر ثبتی از حواشی حاد سال ۱۳۸۸ را در خصوص فیلمسازی منتسب به جریان چپ نیز تکرار می کند؟ آیا فضای رسانه ای و تبلیغاتی خوبی که به قلاده های طلا داده شد و با یک حواشی نادرست از گشت ارشاد دریغ شد می تواند بیننده آگاه را نسبت به آینده سینمای سیاسی در ایران و وضعیت اکران فیلم هایی چون دایناسور، گزارش یک جشن و خیابان های آرام که در نگاهی متفاوت از کانال رسمی، پیام و حرف مهم خود را منعکس کردند خوش بین سازد؟ پاسخ به این پرسش ها و بازکردن فضای سینما جهت ورود به جریان های مهم روز تنها نشانه ای است که تا حدودی فضای انحصاری و نسبتا تک قطبی موجود را می شکند.


فرستنده: سمانه جعفري
مسئول بخشهاي: آزاد- مطبوعات- كتابخانه عمومي
ايميل: samanejafari88@yahoo.com
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.