حافظ و موسيقی

20 مهر 1397   maryam.pourmohammadi   مطالب و مقالات / مقالات ادبی   0 نظر   1 255 بازدید   |

حافظ و موسیقی

خوش‌خواني و خوش‌لهجگي حافظ و موزونيت مضاعف شعرش حديث مشهوری است.

حافظ به اقتضای قرآن شناسی و حافظ قرآن بودنش هم حساسيت موسيقايی پيشرفته‌اي داشته است.

حافظ نه فقط حافظ قرآن، بلكه قاری و مُقری پيشرفته‌ای بوده است و شک نيست كه به شهادت همه‌ قراين، قرآن را نه لزومن در مجالس رسمی به ترتيل و تغني مي‌خوانده است.

او از خوش‌ترين و مطبوع‌ترين زخافات عروضي استفاده كرده و وزن سوگلی شعر او يكي از ازاحيف دلنشين بحر رمل است بر وزن «در ازل پرتو حسنت ز تجلي دم زد» كه در ديوانش 135 غزل از ميان 495 غزل بر اين وزن وجود دارد. 

در ديوان حافظ حتي يك نمونه از كاربرد اوزان و بحور نامطبوع نداريم.

يكي ديگر از نشانه‌های مهارت موسيقایی او هم‌آوايی و هم‌نوايی و خوش در كنار هم نشاندن كلمات است.

حافظ بيش از هر شاعر ديگر از واج‌آرايی يا هم‌حرفی استفاده كرده است.

يكي از موسيقي‌شناسان معاصر، آقاي دكتر حسين‌علی ملاح درباره‌ چون و چند موسيقيی دانی حافظ و آن همه اصطلاحات موسيقي كه در ديوانش به كار رفته، اثر مستقلي پديد آورده كه مقبول حافظ پژوهان قرار گرفته است و براي تفضيل درباره‌ موسيقی دانی حافظ بايد به آن كتاب (حافظ و موسيقي) مراجعه كرد.

منبع:حافظ‌نامه، نوشته‌ بهاالدين خرمشاهي
فرستنده: مريم پورمحمدي
1
0
1
2 نفر

0 نظر

پیام سیستم
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.