داروسازي: داروهاي زندگي ساز

 

دارو هاي زندگي ساز؟!

محققان علوم پزشکی بر این باورند که در آینده ای نه چندان دور، این ۶ دستاورد دارو و فناوری که برخی از آنها هم اکنون در دسترس قرار دارند، نحوه زندگی، و حتی مردن ما را تغییر خواهند داد:....


۱.واکسن سرطان

پژوهش های فعلی درباره سرطان به جای طراحی داروهایی برای درمان سرطان، بر تولید داروهایی برای کمک به بدن و مقابله با سرطان، متمرکز هستند. واکسن های سرطان، پاسخ های طبیعی ایمنی بدن را تشدید می کنند و باعث می شوند آنتی بادی ها (پادتن ها) به سلول های سرطانی هجوم ببرند و بیماری را درمان کنند.

در حال حاضر، پژوهشگران این واکسن را فقط در مورد سرطان پوستی ملانوم آزمایش کرده اند. برای این روش درمانی هنوز لازم است سلول های ایمنی مقابله کننده با سرطان در آزمایشگاه تغییر داده شوند و بعد دوباره وارد بدن شوند، اما هنگامی که پژوهشگران دریافتند چگونه سلول های ایمنی را «درون بدن» تغییر دهند، فقط یک قرص یا یک تزریق کافی خواهد بود که بدن را وادار کند خودش سلول های سرطانی را از بین ببرد.


۲.قرص کنترل باروری مردان

قرار گرفتن «ویاگرا» در صدر فهرست داروهای پرفروش، نشان می دهد در دنیای داروسازی، چه چیزی پرطرفدار است، اما اگر قرص کنترل باروری مردان در دسترس قرار گیرد، احتمالا از ویاگرا هم پرطرفدارتر خواهد بود. با وجود پیشرفت های اخیر در تولید قرص های هورمونی که بر تولید اسپرم تاثیر دارند و داروهایی که از انزال جلوگیری می کنند، هنوز دارویی مطمئن که از باروری مردان جلوگیری کند، در دسترس نیست. تلاش ها برای رسیدن به چنین دارویی هم با مشکلات فنی مانند میزان بالای عدم پاسخ به دارو و هم با مشکلات اجتماعی روبرو بوده است. عده ای معتقدند مردان ممکن است به زنان بگویند دارویشان را مصرف کرده اند، بدون اینکه واقعا دارو خورده باشند.


۳.قرص ضداعتیاد

پیشرفت ها در درک عصب شناسی اعتیاد مشخص کرده است که اعتیاد به الکل و مواد مخدر بیش از آنکه ضعف شخصی باشد، یک بیماری است و شرکت های دارویی به دنبال راهی هستند تا اعتیاد را نیز مانند هر بیماری دیگری درمان کنند. در حالی که پیشرفت هایی در درمان اختصاصی اعتیاد به الکل و مواد مخدر انجام شده است، پژوهشگران امیدوارند قرصی تولید کنند که «همه» انواع اعتیاد از قماربازی تا بی بندوباری جنسی را درمان کند. پژوهش ها بر تاثیرگذاری بر ناقل عصبی، دوپامین» و ناقل عصبی مهارکننده GABA متمرکز بوده اند. دوپامین یکی از مواد شیمیایی ای است که احساس لذت را منتقل می کند و پزشکان امیدوارند با مهار کردن دوپامین، مانع لذت ناشی از مصرف ماده اعتیادآور شوند و به این ترتیب اعتیاد را درمان کنند.


۴.قرص ورزش


چرا وقت و پولمان را صرف رفتن به سالن ورزش کنیم، وقتی با مصرف یک قرص می توان به همان نتیجه رسید؟ پژوهش برای تولید یک داروی آشکارا پرفروش آینده و قرصی که آثار ورزش را در بدن تقلید کند، مدتی است انجام می شود. این قرص که در انستیتوی سالک در کالیفرنیا تولید شده، باعث می شود موش های بی حرکت (بدون توجه به اینکه تا چه حد تنبل هستند) چربی بیشتری بسوزانند. چنین قرصی بالقوه می تواند راهی برای مقابله با چاقی باشد که به یکی بزرگ ترین مشکلات بهداشتی در جهان تبدیل شده است. این قرص هم به نظام های مراقبت های بهداشتی کمک خواهد کرد و هم به افراد امکان خواهد داد از شر شکم بزرگ خلاص شوند بدون اینکه پا به سالن ورزش بگذارند.


۵.قرص حافظه


یادتان می رود که کلیدهایتان را کجا گذاشته اید؟ ناراحت نباشید، ممکن است در آینده نزدیک دارویی در اختیار شما قرار گیرد که باعث شود هرگز چیزی را فراموش نکنید. پژوهشگران روی گروه جدیدی از داروها کار می کنند که ناقل های عصبی مسوول تشکیل حافظه درازمدت را تقویت می کنند. این داروها در اصل برای کمک به بیماران مبتلا به آلزایمر و معلولیت روانی طراحی شده بوده اند. برخی افراد نگران هستند که مصرف چنین قرص هایی در دنیای دانشگاهی وضعیتی مانند دوپینگ با استروییدها در دنیای ورزش پیدا کنند. در حالی که سایر داروهای درمان کننده اختلال کم توجهی بیش فعالی (ADHD) هم اکنون به طور گسترده ای به وسیله دانشجویان برای افزایش تمرکز مورد سوءاستفاده قرار می گیرند، دور از انتظار نیست که این قرص ها به داروی مصرفی دانشجویان در ایام امتحان ها تبدیل شود.


● قرص ضدپیری


در گذشته گفته می شد اگر می خواهید برای همیشه جوان بمانید یا باید نقاشی ای از خودتان در گنجه پنهان کنید یا به دنبال چشمه جوانی بگردید، اما کارآزمایی های بالینی روی قرصی در حال انجام است که نشانه های پیری را متوقف می کند و حتی آنها را به عقب بازمی گرداند. این ماده شیمیایی با نام «رزرواتول» که در پوسته انگور قرمز وجود دارد، ژنی را فعال می کند که تصور می شود مسوول اثر ضدپیری ناشی از کم کردنکالری دریافتی از راه رژیم غذایی باشد. نشان داده شده است که تحریک این ژن طول عمر مگس سرکه و موش های آزمایشگاهی را می افزاید و دانشمندان امیدوارند که بتواند اثر مشابهی در انسان ها داشته باشد.



منبع: Popular Science

ترجمه:دکتر علی ملائکه

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.