موعودشناسی: رمضان بهار دعا برای امام زمان عج
دعاي افتتاح

يکي از ادعية وارد شده در تمامي شب‌هاي اين ماه مبارک ، دعاي شريف افتتاح است، مرحوم علامة مجلسي رحمه الله عليه اين دعا را در ‏جلد بيست و چهارم بحارالانوار آورده، آن را منسوب به امام زمان عليه السلام دانسته است.
بخش آخر اين دعا، مربوط به حضرت حجت عليه السلام است که با عبارت «اللَّهُمَّ وَ صَلِّ عَلَى وَلِيِّ أَمْرِكَ الْقَائِمِ ‏الْمُؤَمَّلِ» شروع مي‌شود؛ اين فقرات را در سه قسمت بررسي مي‌نماييم:‏
قسمت اول: بيشتر عبارت‌هاي اين بخش، دعا براي حضرت حجت عليه السلام مي‌باشد که با عبارت «اللَّهُمَّ وَ صَلِّ عَلَى وَلِيِّ ‏أَمْرِكَ الْقَائِمِ الْمُؤَمَّلِ وَ الْعَدْلِ الْمُنْتَظَر» شروع مي‌شود. ‏
قسمت دوم : اين قسمت از دعا توصيفي از عصر ظهور (و اشتياق دعا كننده براي درک آن) است که در قالب دعا، بيان شده ‏است و با اين جمله، آغاز مي‌شود: «اللَّهُمَّ إِنَّا نَرْغَبُ إِلَيْكَ فِي دَوْلَة کريمة». ‏
قسمت سوم: بيان خلاصه‌اي از مشکلات عصر غيبت و استغاثه براي ظهور است. ‏
‏- دعاي معروف «اللَّهُمَّ أَدْخِلْ عَلَى أَهْلِ الْقُبُورِ السُّرُورَ»
يکي ديگر از اعمال مشترکة اين ماه، دعايي است که بعد از نماز‌ها خوانده مي‌شود؛ اين دعا از پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله و سلم رسيده است، دعايي که بيش از هزار سال، بهترين بندگان خدا در بهترين ماه‌ها، يعني ماه رمضان؛ در بهترين اوقات اجابت دعاها، ‏يعني بعد از نماز‌ها و در بهترين حالات، يعني در حالت روزه مي‌خوانند؛ ولي اين دعا تا به حال، اجابت نشده است. ‏
اين دعا، تبيين جامعه‌اي ايده‌آل است که هميشه بشر به دنبال آن بوده است و با وجود گذر زماني طولاني، خود چنين موقعيتي را درک نکرده ‏است؛ چنين جامعه‌اي، آرزوي همة پيامبران و رسولان، انسان‌هاي صالح و اوليا‌ءالله بوده است؛ پيامبران و ائمه عليهم السلام براي تحقق آن تلاش کردند و جان خود را فدا نموند، ولي به علل مختلفي محقق نشد؛ ما (شيعيان) معتقديم، اين دعا به طور کامل، ‏فقط يک مصداق اجابت دارد و فقط جامعة دربردارندة اين ويژگي‌ها، جامعة مهدوي خواهد بود. ‏
تطبيق فرازهاي ادعيه با دستاورد‌ها و ويژگي‌هاي حکومت حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف
در اين قسمت به بررسي برخي از خواسته‌هاي مطرح شده، در اين ادعيه همچنين به بررسي رواياتي دربارة اجابت ‏آن خواسته‌‌ها در حکومت حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف مي‌پردازيم؛

عدالت فراگير و از بين رفتن ظلم ‏

يکي از خواسته‌‌ها و ويژگي‌هاي مشترک در ادعيه و حکومت حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف عدالت فراگير و ريشه‌کن شدن هر ‏گونه ظلم و ستم است؛ در دعاي افتتاح از امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف به جاي «عادل» تعبير به «عدل» شده است: «اللَّهُمَّ وَ صَلِّ ‏عَلَى وَلِيِّ ‌‌أَمْرِكَ‌ الْقَائِمِ‌ الْمُؤَمَّلِ‌ وَ ‌الْعَدْلِ‌ الْمُنْتَظَرِ» اين تعبير، نهايت عدالت‌محوري و دادگستري حضرت ‏را مي‌رساند همچنين خواسته‌هايي مثل بي‌نيازي فقرا، سيري گرسنگان، پوشش برهنگان و. . . فقط در ساية اهتزاز پرچم چنين عدالتي، محقق خواهد شد. ‏
حضرت، حکومت را به‌گونه‏اي سازماندهي مي‏کند و مردم را به‌گونه‏اي تربيت مي‏نمايد که ديگر، واژة ستم از ذهن‏‌ها رخت بر‌مي‏بندد و ‏به تعبير روايات، ديگر کسي به ديگري ستم نمي‏کند حتي حيوانات نيز دست از تجاوز بر‌مي‏دارند و گوسفند، همنشين گرگ مي‏شود. ‏
ام‌سلمه مي‏گويد: پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم فرمود: «مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف چنان عدالتي در جامعه برپا مي‏کند که زندگان، ‏آرزو مي‏کنند، کاش مردگانشان زنده ‏بودند و از آن عدالت، بهره‏مند مي‌شدند».
نيز امام صادق عليه السلام مي‏فرمايد: «به خدا سوگند! به ‏طور حتم، عدالت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف درون خانه‏‌ها و اتاق‏هايشان ‏نفوذ مي‏کند، ‏چنان‏که سرما و گرما در آن وارد مي‏شود».

نصرت و عزت الهي (رضايت همگاني از حکومت)‏

در دعاي افتتاح چنين آمده است:‏

«‏ أَيِّدْهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ ـ اللَّهُمَّ أَعِزَّهُ ـ وَ انْصُرْهُ ـ وَ انْصُرْهُ نَصْراً عَزِيزاً ـ وَ ‏اجْعَلْ لَهُ مِنْ لَدُنْكَ سُلْطَاناً نَصِيراً».
در اين عبارت‌ها ياري و عنايت ويژة الهي براي امام زمان عليه السلام و حکومت جهاني ايشان، خواسته شده است؛ هرگاه خداوند بخواهد به ‏کسي نصرت و عزت ببخشد، چنان مي‌کند که بر دل‌‌ها حکومت کند و دوست و دشمن، پذيراي او باشند. ‏
حضرت علي عليه السلام مي‌فرمايند:«. . . خداوند،حضرت مهدي عليه السلام را با فرشتگان،جن و شيعيان مخلص ياري مي‌‏کند».
رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم مي‏فرمايد: «شما را به مهدي، بشارت مي‏دهم. . . که ساکنان آسمان و زمين از خلافت و ‏فرمانروايي او خشنودند».‏ ‏

گشايش براي مردگان

يکي ديگر از دعاها، درخواست نشاط و سرور براي مردگان بود: «اللَّهُمَّ أَدْخِلْ عَلَى أَهْلِ الْقُبُورِ السُّرُورَ».‏
حکومت حضرت مهدي عليه السلام چنان تأثيري در هستي مي‌گذارد که حتي مردگان نيز از آن بهره‌مند مي‌شوند. ‏
حضرت علي عليه السلام در اين باره مي‏فرمايد: «مردي از فرزندانم ظهور مي‏کند که در نتيجه ظهور و حکومتش، هيج مرده‏اي در گور ‏نمي‏ماند، مگر اين‌که گشايش و برکاتي در گور برايش پديد مي‏آيد و آنان به ديدار يکديگر مي‏روند و قيام قائم را به يکديگر ‏مژده ‏مي‏دهند». برطرف شدن غم‌ها
در دعاي هر روزة ماه رمضان آمده است: «اللَّهُمَّ فَرِّجْ عَنْ كُلِّ مَكْرُوبٍ».
امام صادق عليه السلام مي‌فرمايند: «. . . او (حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف) بر طرف کننده غم‌هاي شيعيان بعد از سختي است. . . ».‏

آزادي اسيران

در ادعية ماه مبارک رمضان مي‌خوانيم: «اللَّهُمَّ فُكَّ كُلَّ أَسِيرٍ ـ وَ فُكَّ بِهِ أَسْرَنَا».
رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم مي‏فرمايد: «. . . در آن عصر، مهدي عليه السلام ظهور مي‏کند و او از فرزند اين شخص (علي بن ‏ابي‏طالب عليه السلام) است؛ خداوند به دست او، دروغ را نابود مي‏کند و روزگار سخت را از بين مي‏برد و ريسمان بردگي و بندگي را از ‏گردن‏هايتان برمي‌دارد». ‏
اميرمؤمنان عليه السلام مي‏فرمايد: «آن‏گاه که امام زمان عليه السلام ظهور کند، هيچ بردة مسلماني باقي‏نمي‏ماند، مگر آن‌که حضرت، او را ‏خريده، در راه خدا آزاد مي‏کند و هيچ بدهکاري نمي‏ماند، مگر آن‌که حضرت، بدهي او را مي‏پردازد»‏.

اصلاح مفاسد
روزه دار اين ماه، فقط به فکر خويش نيست و آرزوي اصلاح همة مفاسد جامعة مسلمين را دارد و دعا مي‌کند: «اللَّهُمَّ أَصْلِحْ كُلَّ ‏فَاسِدٍ مِنْ أُمُورِ الْمُسْلِمِينَ».‏
دربارة اصلاح فساد اخلاقي و انحراف، پيشواي دوم شيعيان مي‏فرمايد: «خداوند در آخرالزمان، مردي را برمي‌انگيزد که کسي از منحرفان ‏و فاسدان نمي‏ماند، مگر اين‌که اصلاح مي‌‏گردد».

برطرف شدن صفات ناپسند و رشد کمالات دروني‏

ريشة بيشتر مشکلات بشر از ابتداي خلقت تا به‌حال، رذايل اخلاقي و بيماري‌هاي باطني انسان‌‌ها بوده است، منشأ تمامي جنگ‌ها و خونريزي‌ها، ‏اختلاف‌‌ها و تضادها، تفرقه و جدايي‌ها و در يک کلام، ام‌المفاسد بشر، همين بيماري‌هاي روحي است؛ يکي از خواسته‌هاي روزه‌دار ماه رمضان، برطرف شدن اين ناپاکي‌هاست؛ بنابراين اين‌گونه مي‌گويد: «وَ أَذْهِبْ بِهِ غَيْظَ قُلُوبِنَا ـ اشْفِ بِهِ صُدُورَنَا ـ اللَّهُمَّ غَيِّرْ ‏سُوءَ حَالِنَا بِحُسْنِ حَالِكَ».‏
حضرت علي عليه السلام مي‏فرمايد: «هنگامي که قائم ما قيام کند...، کينه‌هاي بندگان نسبت به يکديگر از دل‏هايشان پاك مي‌شود». ‏
امام باقر عليه السلام مي‏فرمايد: «هنگامي که حضرت قائم ما قيام کند، دستش را بر سر بندگان خدا مي‏گذارد و خردهايشان را جمع کرده، ‏‏(تمرکز مي‏بخشد و رشد مي‏دهد) اخلاقشان را کامل مي‏کند»‏. ‏ ترويج روحية عزت و بي‌نيازي بشر به بي‌نيازي، بيشتر از ثروت نياز دارد؛ روح انسان، سيري ناپذير است و هرگز از جمع آوري ثروت اشباع ‏نمي‌شود؛ بنابراين مؤمن بايد، پيش از جمع آوري مال به تقويت روحية بي‌نيازي خود و پيش از دعا براي کسب ثروت به دعا براي رسيدن به بي‌نيازي بپردازد و چشم آز و طمع خود را کور کند؛ در اين ماه از خدا، اين‌گونه مي‌خواهيم: «وَ أَغْنِ بِهِ عَائِلَنَا ـ اللَّهُمَّ ‏سُدَّ فَقْرَنَا بِغِنَاكَ».
‏رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم مي‏فرمايد: «زماني که حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف قيام کند، خداوند، بي‏نيازي را در دل بندگانش ‏مي‏نهد به گونه‏اي که حضرت، اعلام مي‏کند هر کس به ثروت نياز دارد بيايد، ولي براي آن، کسي پيشقدم نمي‏شود».‏
همچنين آن حضرت مي‏فرمايد: «شما را به مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف بشارت مي‏دهم که به سوي مردم برانگيخته مي‏گردد؛ در حالي که زلزله‏‌ها و ‏اختلاف بر مردم چيره شده است، آنگاه زمين را پر از عدل و داد مي‏کند، چنان‏که پر از ستم و جور شده است و ساکنان زمين و آسمان از او ‏خشنود مي‏گردند؛ خداوند، دل‏هاي امت محمد صلي الله عليه و آله و سلم را سرشار از بي‏نيازي مي‏کند؛ به‌گونه‏اي که منادي ندا مي‏دهد؛ هر ‏کس به مالي نياز دارد؛ بيايد (تا نيازش رفع شود)؛ ولي جز يک نفر، کسي نمي‏آيد، آنگاه حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف به او مي‏فرمايد: «نزد خزينه ‏دار برو و بگو مهدي، دستور داده است به من ثروت بدهي». خزانه‌دار مي‏گويد: با دو دست پول‏‌ها را جمع کن. او نيز پول‏‌ها را ‏در دامن خود مي‏ريزد؛ ولي هنوز از آنجا بيرون نرفته است که از رفتار خويش پشيمان مي‏گردد و با خود مي‏گويد چه شد که من، ‏طمعکارترين امت پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم شدم! آيا کسي که سبب بي‏نيازي آنان گشت از بي‏نياز کردن من، ناتوان است! ‏آنگاه باز مي‏گردد تا اموال را بازگرداند؛ اما خزانه‌دار نمي‏پذيرد و مي‏گويد: چيزي را که بخشيديم؛ پس نمي‏گيريم»! ‏

ريشه کن شدن فقر از جامعه ‏

فقر و نداري از مشکلات ديرينة بشر و باعث بسياري از انحرافات اخلاقي است؛ بنابراين در دعاهاي بسياري، رفع فقر از خداوند بي‌نياز متعال، ‏طلب شده است؛ در دعاهاي ماه رمضان نيز اين مهم فراموش نشده، آمده است: «اللَّهُمَّ أَغْنِ كُلَّ فَقِيرٍ ـ اللَّهُمَّ ‏اقْضِ دَيْنَ كُلِّ مَدِينٍ ـ اللَّهُمَّ سُدَّ فَقْرَنَا بِغِنَا كَ ـ اللَّهُمَّ اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ ـ وَ أَغْنِنَا ‏مِنَ الْفَقْرِ ـ وَ اقْضِ بِهِ عَنْ مُغْرَمِنَا ـ وَ اجْبُرْ بِهِ فَقْرَنَا». ‏
رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم مي‏فرمايد: «هنگامي که حضرت مهدي عليه السلام ظهور کند. . . اموال و زکات‏‌ها را ‏در کوچه‏‌ها مي‏برند ولي کسي پيدا نمي‏شود که حاضر به گرفتن آن‌ها باشد».‏
امام باقر عليه السلام مي‌فرمايند:«... سپس حضرت به کوفه روي مي‌آورند... و هيچ بدهکاري نمي ماند، مگر اين‌که قرض او را مي‌‏پردازند...»‏. ‏
امام صادق عليه السلام مي‏فرمايد: «هنگامي که قائم ما قيام کند. . . زمين، گنج‏هاي خود را بيرون ريخته، آشکار مي‏کند؛ به گونه‏اي که ‏مردم با چشم خود، آن را بر روي زمين مي‏بينند و دارندگان زکات به دنبال کسي مي‏گردند که نيازمند باشد تا زکاتشان را به او بدهند؛ ولي ‏کسي يافت نمي‏شود و مردم - از فضل و بخشش خداوند - از ديگران، بي‏نياز مي‏گردند».
در حکومت امام زمان عليه السلام با بخشش‌هاي فراوان ايشان و رشد اقتصادي جامعه، نه فقط فقر، ريشه‌کن شده، بلکه مردم در رفاه زندگي خواهند كرد و از لحاظ اقتصادي تأمين خواهند بود و اين دعا، اجابت مي‌شود که: «وَ أَعْطِنَا بِهِ فَوْقَ ‏رَغْبَتِنَا». ‏

رشد بهداشت، درمان امراض و از بين رفتن بيماري‌هاي بي‌علاج

شفاي بيماران، خواسته و آرزوي همة ماست در تمام اوقات دعا به ويژه در اين ماه عزيز، يکي از دعاهاي هميشگي مسلمانان، طلب شفاي ‏مريضان است: «اللَّهُمَّ اشْفِ كُلَّ مَرِيضٍ». ‏
شکوفايي شگفت‏انگيز دانش به‌ويژه دانش بهداشت و درمان در عصر حکومت مهدي عليه السلام، بهره‏گيري از آن براي گسترش بهداشت در ‏جامعه، فرونشستن شعله‌هاي جنگ، پيدايش آرامش رواني، تأمين بهداشت روحي با اصلاح شدن انسان‏‌ها، همچنين گسترش کشاورزي و ‏دامداري و تأمين تغذيه در حد مطلوب؛ از جمله عواملي است که بهداشت را در روزگار امام عصر عليه السلام به حد بالا و ايده آل خود ‏مي‏رساند و چنان مي‏شود که وضعيت جسمي مردم دگرگون شده، عمر آنان طولاني مي‌گردد. ‏
‏ امام حسين عليه السلام دربارة حکومت مهدي عليه السلام مي‏فرمايد: «هيچ نابينا، زمين‌گير و دردمندي بر روي زمين نمي‏ماند، مگر آن‌که ‏خداوند، درد او را برطرف مي‌نمايد».
امام سجاد عليه السلام در اين‌باره مي‏فرمايد: «هنگامي که قائم ما قيام کند، خداوند عزوجل، بيماري و بلا را از شيعيان ما دور مي‌كند...».
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.